Huling Sandali

KABANATA 4

Ganon nga siguro, kapag nangibabaw ang pagmamahal nalulusaw lahat ng galit. Hindi mo maalala kung paano manuot ang galit at poot, hindi mo alam kung saan mo hahagilapin ulit ang dahilan kung bakit ka nagagalit. . . kasi mas masmakapangyarihan ang pag ibig.

Sinalubong ako ng mga nangungusap niyang mga mata, nbahagya itong napabangon. Parang sinisigurado niya kung na sa tabi pa ba niya ako. Napabalik ito sa pagkakahiga at mas lalo akong hinila papalapit sa kanya. Ikinulong ako nito sa kanyang mga braso, ang mahigpit niyang yakap ay tila ba naniniguradong hinding-hindi ako makakawala sa mga yakap niya.

i'm sorry for the trauma I caused you Jay.

I tried to combat with my feelings, na guiguilty ako sa Papa ko, sa pamilya ko, at kay Raephil. . . but how can I deny the fact, mahal ko pa rin ang taong to?

marahan kong kinuha ang braso nitong nakapulupot sa akin, pinagsalikop ko ang mga kamay namin. hindi ko alam ang nararamdaman ko, sa loob ng labing anim na taon, hindi pa rin nagbabago ang nararamdaman ko para sa kanya. How I prayed na sana isilang kami sa ibang pagkakataon, kasi kulang na kulang ang ngayon para mahalin siya.

"Its been a while since the last time you hold my hand, but it seems perfect. Your hand still fit well in my grasp." napaangat ako ng tingin at agad kong sinalubong ang mga namumungay niyang mga mata.

"pakiramdam ko ito na yong pinakamaganda kong gising sa umaga simula ng umalis ka, Grace." he planted small kisses in my head.

"Ako rin." Pag amin ko.

inangat niya ang magkasalikop naming kamay, saka ko lang napinsin ang tattoo niya sa wrist. hindi ko ito maintindihan, it was written in baybyin I guess. Pinakawalan niya ang kamay ko, marahang pinakita sa akin ang tattoo niya. Kinuha ko ito at pinakatitigan ng maayos.

I spot scarses. Tila dinaanan ng matalim na bagay, ngunit natabunan na ng tatto kaya hindi halata.

"It was written in baybayin. . . it means Grace." saad nito.

"hinding hindi kita makalimutan, pinatattoo ko ang pangalan mo."dadag niya.

"Simula ng umalis ka, sinunod ko na lahat ng gusto ni Papa. Nag Pol Sci ako kahit ang gusto ko lang ay magtayo ng banda. Kinalimutan ko lahat lahat ng para sa akin, kasi para sa ano pa? wala ka na sa tabi ko." Marahan siyang nag kukwento, but tracing back in his past was killing me softly.

Did I killed his dreams?

"Sinubukan kitang hanapin, pero hindi kita mahanap hanap. NAlaman kong finifiltered pala nila Ate ang investigation kaya wala akong nagawa. tiniis ko ang lahat," pinutol nito ang sasabihin at muli akong hinila at ikinulong sa mgabisig niya.

"at sabi ko, kapag nakita kita ulit. . . hinding hindi na kita papakawalan. By hook or by crook."

"Paano kung may asawa na pala ako?" tanong ko sa kanya.

"Alam kong mali, pero kukunin pa rin kita. Gusto kong maging selfish pagdating sayo."

agad kumurba ang mga labi ko sa sagot nito. Ano ba ang ginawa ko sa kanya para mahalin niya ako ng ganito?

"wala ka bang naging girlfriend ng umalis ako?"

namutawi ang katahimikan kaya napaangat ang tingin ko sa kanya.

"Wala." saad nito habang nakapikit.

"we? bakit? wala naman na ako non."

"I'm still in a relationship with you. Simula ng umalis ka hanggang nagyon, girl friend pa rin kita. Kaya may karapatan pa ako sayo, hindi tayo nag break remember?"

Napa ismid ako, talaga bang ganon ang iniisip niya?! for six teen years, ako lang?

ang unfair ko yata sa kanya, kasi I have un labeled connection with Raephil.

"Grace?" bulong nito.

"Hmm?"

"Promise me onething."

"Ano?"

"Stay with me no matter what. Stay with me kahit anong manyari. Promise me na hindi mo na ako iiwan, promise me this time pipiliin mong ipaglaban ako." tila umaasang pag susumamo nito.

Napabuntong hininga ako. Hindi ko alam kung anong mangyayari paglabas namin ng kwartong ito, kung anong kalbaryo ang naghihintay sa aming dalawa. Hindi ko alam kung paano ko haharapin siRaephil, si Brix, at ang IWAG.

All this time pinipili kong takasan ang lahat kesa harapin ito. Mas pinipili ko siyang iwanan. This time hindi ba pwedeng siya naman?

"I promise." sagot ko na walang halong pag aalinlangan.

"Will you marry me?" biglang turan nito na nagpalaki ng mga mata ko.

napalo ko ang braso niya ng maabutan ko siyang nakangiti.

"Na saan ang singsing mo niyan?" natatawa kong saad.

"Nabigay ko na sayo, sixteen years ago." napamaang ako sa sinabi niya.

hindi ko mapigilan ang naghuhurumintado kong puso. He is pertaining to the ring he bought in a marriage booth ng valentines day sa School namin.

"naalala mo pa yon?" natatawa kong tanong.

"Everything about you. . ."

Paano ako ngayon makakawala sakanya? Malaking eskandalo ang haharapin namin. NAhihiya ako kay Raephil.

Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw, ngunit isa lang ang alam ko, mahal na mahal ko pa rin si JayRuel.

"I love you, Grace." He wisphered at mas lalo akong niyapos ng napakahigpit.

Integrated Welfare Across the Globe, o IWAG foundation. Founded in the year 2011 in Pampanga Philippines by the Capiznon Advocate, Ms. Laarni Grace Gabral, a Mass Communication student, who aims to lend and save the afflicted and abused. IWAG foundation visioned to be the International and universal foundation accross the world. since the day it is founded, IWAG recieves almost sixty calls a day, reporting with s****l abuse, battered wife, and mental health issues, in their 24 hours telephone hotline (IWAG 116) overall, there are IWAG centers in different provinces in Manila, in MIndanao, and the next target is the western visayas. Centers are manage by IWAG staffs, in every provinces there are IWAG centers facilitated by IWAG Presidents. Presidents are elected, or nominee for her outsanding performance in the foundation.The main center is often called Campo, which is located in Douvile, Pampanga Philippines. IWAG also manage to build an orphanage, for child welfare near in douvile campo. There are almost six hundred children living there, and every day six percent added. IWAG Edukasyon, is another programs offer by Iwag foundation, offering full scholarship to all Iwag members, and beneficiaries to cover their education from primary upto tertiary level. Also, IWAG livelihood program, designed to give all women rescued in violation and abused an enormous opportunities to continue their living, and giving them hope, they are trained to be successful entreprenuership through various of workshop and seminars. the monitary profit that IWAG gained from the livelihood program added to the fund of IWAG. Every month, all IWAG beneficiaries and rescued children undergo with regular check up and feeding program. And every year, IWAG members across the Philippines are having a get together week, celebrated during 25th of December at Pampanga Arena.

One of the major program of IWAG is to saved women against inquality, violation, and abuse. The IWAG family has almost seventy registered social workers who extend their sevices to counsel, in collaboration of Police officers and womens desk officer across the Philippines the same services are extend through rescue operation and legal counseling.

Napabuntong hininga na lang ako bago ni pinindot ang pause button ng cellphone ko. We are listening with the free advertisement and promotion of Bombo radyo with IWAG foundation. absolutely, jay Ruel works for all of this.

Dalawang araw na kaming hindi nagkikita, kagaya ng pinag usapan namin na pagdating sa trabaho dapat trabaho lang. I told him, I hate phone calls. Hintayin niyang ako ang tatawag. I hate PDA, kaya dumistansiya siya saakin kapag na sa labas kami. Pinagdesisyonan na rin namin na itago na lang muna ang kung ano ang meron sa amin. Besides, hindi ito alam ng buong IWAG family.

I am thirty three for heaven sake, matandang dalaga na ako. Sa organisasyon na ako tumanda, ni minsan wala silang nakitang na link sa akin maliban kay Raephil.

Hindi ko alam kung paano ko ito sasabihin kay Raephil without hirting him. He is my superman, wala ang iwag kung hindi niya kami tinulungan. Simula ng araw na iyon, ni hindi ko siya magawang tawagan at kausapin. I'm guilty! yes.

"Ano, wala kang balak sabihin sa akin kung ano ang nangyayari?" malamig na turan ni Brix.

After that day ni hindi niya na ako magawang tingnan o kausapin, I know alam niya na kung ano ang nangyayari.

Pinigilan ko naman lahat, umiwas ako! Pero hindi ko na kayang itanggi na mahal ko pa rin siya! Galit ako sa pamilya niya, oo! Pero hindi ko na matiis lahat ng makita ko siyang handang handa kong ipaglaban, ang unfair ko naman kasi ako walang ginawa mula noon kundi iwan siya.

"I still love him, Brix." Deritso kung saad.

"For heaven sake, Laarni!" tila hindi nito alam ang gagawin, napatalikod ito sa akin at napahawak sa sintido niya.

"Did you forgot what Arcanghels did in your life--- in your family, kay Tito!" halos labas liti liting singhal nito sakin.

"Nag iisip ka pa ba? Akala ko ba kinamumuhian mo siya?" pinipilit niyang huminahon, namumula ang mga tainga at mata nito.

"Oo." tanging sagot ko. Naramdaman ko na rin ang pag init ng gilid ng aking mga mata.

"Then why?!" napaigtad ako sa singhal nito.

Napapikit ako, hindi ko siya masisisi. I know he cares for me. HE is my bestfriend.

"Mahal ko siya Brix. Mahal ko siya, pinilit ko namang labanan, pero m-mas mas mahal ko siya ngayon." NApayuko ako, hindi ko kayang salubungin ang mga mata niya.

Ano ba kasing nangyari? I am Laarni Grace, I am a gabral for heaven sake! Once I made decision, no one can break it! It is what it is! pero pagdating sa kanya. . . nawala lahat. kinain ko lahat ng galit ko at mga sinabi ko.

Magagalit kaya si Papa kung mamahalin ko pa rin si Jay Ruel?

"Litsugas, Laarni! mas mahal mo na ba siya kesa sa mga taong umaasa sayo? Isa itong malaking eskandalo, nakita mo naman kung paano ka isuka ng Ate niya! She's begging you to stay away with MAyor!"

"Handa akong ipaglaban ni Jay, sa ngayon wala akong ibang gagawin kundi ipaglaban din siya. Nagtago ako sa kanya, sinaktan ko siya."

"hindi mo siya mahal LG. Listen, you're just guilty for leaving him, for hurting him. thats it. its not love." hinawakan ako nito sa magkabilang balikat. napakagat labi ako.

"I love him, after sixteen years I love him still. hindi yon ng bago, and its not guilt, its pure love."

"Paano si Raephil?" binitawan ako nito. Nginangat ngat nito ang sariling mga kuko. ginagawa niya ito palagi sa tuwing na frufrustrate or naiinis siya.

"Hindi ko alam, hindi ko alam Brix." saad ko.

Napapikit ako ng maramdamang dumapo ang kaliwang palad nito sa pisngi ko. Napahawak ako sa pisngi ko.

"Thats for betraying Raephil. Magising ka sana!"

Hindina ako umimik, hinila ko ang upuan para makasandal. Pinanuod ko siyang mawala sa paningin ko. How could I fix this? Inaasahan ko nang mangyayari ito, perhaps I am expecting for more.

coming back to Capiz is taking risk, Coming back in his life is embracing the risk.

Nag hahanda ako para sa byahe ko pabalik sa President Roxas, now I am going to meet Kuya Ruwan. Inaasahan ko na ang malamig na pagtanggap niya sa amin sa munisipalidad nila kagaya ng nangyari sa Pontevedra with Mayor Ruxan. Si Debbie ang kasama ko ngayon, ilang araw na kaming walang kibuan ni Brix. But I'm grateful kasi hindi niya ito pinapahalata sa site namin at sa mga staffers. But I think Debbie sense the tension and awkwardness between us. Humiwalay din kasi ito ng tent sa amin. naki share siya kay Antonio.

Pagkatapos kong mag ayos ay lumabas na ako ng tent, naabutan ko ang papaalis na van nila Brix patungong second district. Nagtama ang mga mata namin ngunit nag iwas lang ito ng tingin. Hindi ko maiwasang masaktan sa nangyayari sa aming dalawa, ngunit naiintindihan ko kung saan siya nanggagaling.

alam niya kung ano ang nangyari ng iwan ko ang Capiz, alam niyang halos ikamatay ko ang mga panahon na iniwan ko si Jay Ruel, at ang mga panahon na nawala si Papa.

"LG," napabalik ang tingin ko sa van, na naka bukas na ang pinto.

napamaang ako sa kanya, he handed me his phone. Lumapit ako sa kanya, hindi pa rin nagbabago ang ekspresyon nito sa akin.

"Tumatawag si Raephil, wala ka ba talagang balak na kausapin siya? Gusto mo bang ako ang kumausap sa kanya?" makahulugan nitong saad sa mahinang boses.

"ako na," kinuha ko ang cellphone niya at ni un-hold ang call.

"Raephil?" tumalikod ako kay Brix. pumunta ako sa tagong bahagi ng tent para walang may makarinig saakin, naghihintay ang van dahil sa cp ni Brix na na saakin.

I hate phone calls. That's my rule, ako lang ang tatawag. But for now, I will make an exemption for him.

"Love? Laarni? sorry for abrupt call." Bungad nito sa akin.

napapikit ako ng maramdamang tila pinipiga ang puso ko, parang tumitigil ang paghinga ko.

"It's fine, I mean I'm fine." tila kapus hininga kong saad.

"Laarni, are you alright? I heared nothing about you for last three weeks. Ayos lang ba ang kalagayan niyo diyan sa Capiz? Just tell me what was went wrong, I got you. Sabihin mo lang kung nahihirapan ka na pupuntahan kita diyan." bakas ang pag aalala sa boses niya na mas lalong nag pabigat sa dibdib ko. Nag iinit ang gilid ng mga mata ko't pakirandam ko kung mag sasalita ako, mababasag na yong boses ko.

He doesn't deserves this s**t, LG!

"Raephil. . ." I manage to calm my voice, as my tears fall right at my eyes. "Raephil, I'm sorry. I'm really really sorry." Nakagat ko ang sariling labi, I can't hurt him. . . I just can't, but I already did.

"Raephil, patawarin mo ako hindi ko sinasadya. I--- appologize for. . ." for coming in your life. I appologize for coming in your life. napapikit ako ng mariin, isa isang nalaglag ang mga butil ng luhang hindi ko mapigilan.

sa buong buhay ko bilang advocate, naranasan ko nang mahabol ng itak ng nag rescue kami ng bata at babaeng inaabuso, pero hindi ako natakot. Ngayon lang ulit ako nakaramdam ng takot, I fear to hurt Raephil, but I fear to loss Jay Ruel at the same time.

"Apologize for what Love?"

"for not. . . for not calling you for weeks. sorry, I have hectic sched, swamped." Napatingal ako sa kalangitan, I can't contain the feelings.

hindi ko alam na darating ang araw na mag sisinungaling ako sa kanya, wala siyang ginawa kundi mahalin ako kahit wala akong maibabalik sa kanya. It felts like I was middle of adrift, either loosing him, or loosing Jay Ruel. or booth!

Hindi ko namalayang napaupo na ako sa sahig, ramdam ko ang panghihina ng mga tuhod ko. Pinipigilan kong kumawala ang mahihinang hikbi sa aking mga labi.

"Nah, love it doesnt matter. I understand you. I can wait for you. Laarni you can't hide in me, I can hear you. Bakit ka umiiyak? Do I need to book a flight? I'll be there, just tell me."

"No. No I mean, diyan ka lang. I'm fine. I need you to be with Noah. Can you hand him the phone?"

Pinunasan ko ang mga nagbabadya pang mga luha, I miss Noah. My little Noah.

"Sure, na sa labas siya ng Campo nakikipag laro sa mga bata."

Ilang sandali akong naghintay, naririnig ko ang ingay ng mga batang naglalaro. I miss my campo. ng nandoon ako wala akong nararamdamang ganito.

Mali bang binalikan ko pa ang Capiz?!

Dito ako huling umiyak at nasaktan, dito ko rin ba iyon ulit mararanasan.

"Is that Majoy? Majoy!" Tila mas lalong kinurot ang puso ko ng marinig ang masiglang boses ni Noah.

"Yes, Noah. It's me."

"Majoy, where are you going to comeback?"

"soon, little Noah, babalik na ako diyan with Debbie."

"I hate soon, I need you to be specific Majoy." napangiti ako sa turan nito.

kahit kailan maiksi ang pisi ng pasensiya ng batang ito.

"Soon, after one year. How's your schooling?"

"I'm good at it, kaya nga advance na ako for college, Majoy. What do you mean one year? I will go with Kuya Raephil diyan sa capiz."

nanlaki ang mga mata ko sa sinabi nito.

NO! hindi siya pwedeng pumunta dito.

"No, baby. I'll be comming home next month. kaya kalma ka lang diyan."

"really, I will arrange a home comming party then?" excited nitong saad.

"You must be. I miss you little Noah."

"Well, I miss you too Majoy." muling nag init ang aking mga mata, I'm sorryb Noah.

Malapit si Noah kay Raephil, at gustong gusto niya si Raephil na maging asawa ko.

"laarni still there?" untag ni Raephil sa akin sa kabilang linya. "excited si Noah sa pag uwi mo, uuwi ka ba talaga?"

"Yes, I will."

"I miss you, love." bulong nito.

napapikit ako ng mariin, I will be forever sorry for what was happened Raephil.

"I-I need to go, bye." I hung up the phone.

saka ko lang lahat na proseso, lie with Raephil, I lied with Noah. I lied with IWAG. Ganito ba talaga dapat kalaki ang sakripisyo matapos kong piliing sumaya?

"LG," naramdaman kong may mararahang kamay na humila sa akin patayo mula sa pagkakasakdal ko sa sahig, wala namang makakakita sa akin kasi nasa likod ako ng tent.

Marahan ako nitong kinabig at ikinulong sa mga bisig niya.

"galit ako sa ginawa mo, Laarni. Hindi ko gustong may sinasaktan ka, ayaw kong isang araw makita ko na lang na napunta sa wala ang pinaghirapan mo. Walang masama magmahal, nagiging masama yon kung may aapakan kang tao." napaangat ang tingin ko kay Brix na sa puna ko ay kanina pa nakikinig sa mga pinag usapan namin.

"You got me always, best friend kita. But I can't tolerate cheating. may label man o wala, as long as there is communication and feelings, kahit wala pa kayong label ni Raephil cheating pa rin ang ginagawa mo. You need to respect him, if its over between the two of you, then tell him! he deserves the truth out of your lies, LG. Kung hindi mo siya mahal tell him, hwag mo siyang bigyan ng mixed signals. Naka pink ka pa naman ngayon, pero walking red flag ka."

"Natatakot akong masaktan siya Brix,"

"Nag gaga-gagahan ka ba talaga LG? Whats the difference kung sasabihin mo o hindi, masasaktan pa rin siya. choose the best way." marahan nitong hinagod ang likuran ko.

Binitawan niya ako at hinawakan sa magkabilang balikat, hindi ko mapangalanan ang nararamamdaman ko. I'm freaking mess up.

"Ayaw kong maipit ka sa sitwasyon na mahihirapan kang makalabas, makakatulog ka pa ba ng may tao kang niloloko?"

hindi ko mahanap ang tamang sagot, hindi ko naman gusto na saktan si Raephil. Hindi ko naman inaasahan na pagbalik ko dito, magiging ganito ang resulta.

I did everything to avoid him.

But that night that I gave him the husband's preveliges, I knew to my self that he got my heart. I mean he never loss it, umalis ako dito ng naiwan sa kanya ang puso ko.

Matapos kong ayusin ang sarili ko'y naghanda na kami ni Debbie para sa byahe namin patungong President Roxas, I will try to convince kuya Ruwan, pero kung hindi rin siya tutulong kagaya ng ginawa ni Ate Ruxan wala akong magagawa kundi hayaang sumailalim sa traditional process kung saan sa governor kami dederitso at process the same papers.

Pamilya sila ng oposisyon at walang pagmamalasakit sa mamamayan, mas uunahin ang personal na problema kesa sa tunay na kailangan ng bayan. Ano ba ang bago sa mga politiko? Kung alam nilang kuntra partido ka ng eleksyon, hwag ka ng umasa sa ayuda, invisible kasi ang totally damage mong bahay dahil sa bagyo kung kaaway mo yong politiko. Minsan papalayasin kapa sa lupang kinatitirikan ng bahay mo, kasi hindi mo sila binuto.

This stigma in Politics comes to be political culture! kaya lang naman minsan natatakot ang mamamayan na bmoto ng tama kasi may threat sila. Threat na mawawalan ng tirahan, threat na mawawalan ng trabaho, threat na walang matatanggap na ayuda kapag nakaupo na.

Nakakahiya ang ganitong leader ng bayan. Paano kaya sila nakakatulog na may binubulsa silang pag-asa? paano nila nalulunok ang mga nakahain sa mesa na literal na hindi galing sa kanilang bulsa? Lagi kong sinasabi, kawawang Pilipinas. Mas lalong yumayaman ang mayaman, at mas lalong naghihikahus ang hikahus. Talaga bang may equal rights na sa Pilipinas?

Sa maling pamamalakad ng katiwalian ng gobyerno, mas lalong nalulubog sa putik ang mga na sa laylayan. Masisipag naman ang Pilipino e, wala nga lang tama at sapat na oportunidad para sa kanila. isipin mo, mag aaply ka ng sales lady o utility sa mall, kailangan may degree ka ng four years course! Don't tell me na hindi 'to kasalanan ng gobyerno, ang taas taas ng standard nila, kumusta ang pasahod nila? KAya marami ang nag mimigrate, kasi wala ngang pag unlad dito. Lalo kang maghihirap sa sarili mong bansa.

Kaya hindi nagkapagtataka na pagdating sa mga NGO's katulad namin ay mahirap makipag tandem sa mga politiko. May mga leader kasi ng bayan na bulag sa pangangailangan ng mamamayan.

"do you know MAyor Ruwan personally, LG right?" pagbasag ni Debbie sa katahimikan sa loob ng van.

"Yes, Deb. he is Mayor Jay Ruel older brother." Napatango ito.

"diba LG taga dito kayo sa President Roxas? why not take Noah here ng makita niya ang dati niyong tirahan." NApaayos ako ng upo sa turan ni Debbie.

KAgaya ng iba, like Raephil finifiltered ko ang mga bagay na binabahai ko sa kanila. Hindi lahat lahat ay pinaalam ko sa kanila, pili lang ang mga bagay na alam nila yon ay ang gusto ko lang ipaalam. the rest remained in me.

"No, wala na akong plano na pabalikin sila dito Nak."

napalipat ang tingin ko sa kanya na batid kong kanina pa ako inaanalisa. Debbie is such an observant woman, I still remember how I foster her. Bata pa si Noah ng ma meet ko si Debbie sa pres school na pinagtrabahuan ko dati. And now, I cant believed na matapos ang four years course niya sa BSED English ay nagpatuloy siya sa IWAG. She is the first child rescued by me, at sa kanya nag simula ang lahat.

"LG, sorry to clear things out. Si Mayor Jay Ruel po ba ang lalaki sa likod ng novel mong To whom I left?" napaiwas ako sa mga bilugang mata ni Debbie na katulad ko ay natatabunan ng makapal na salimin.

Aside for being an anchor or broadcaster, naging published author din ako ng mga religious, motivational, and romance novel in my youth. Naging pre-school teacher ako sa St. Joseph the worker, lector at choir sa simbahan. halos araw-araw akong may appointment dati kasi kinukuha akong motivational or guest speaker.

Naging abala ako sa mga outreaches program, at pagtatayo ko ng mga organisasyon kaya na pa lie-low ako sa ibang charity works ko.

"Yes, Debbie." marahan akong napangiti sa kanya.

"Sorry LG, hindi ko inalam ang background ni Mayor, hindi ka sana nandito." guilt drown into her voice.

"no, no baby. it was meant to happen. Wala kang kasalanan, besides na sa maayos naman na ang lahat. may minor conflict, pero kayang kaya naman natin tong e-resolve."

"E kayo po ni Kuya Brix, LG? kahit di niyo po sabihin napapansin ko po kayo." Inosenteng tanong nito.

Observant talaga siya, lahat ng bagay napapansin niya. Hindi na ako magtataka kung mahalata niy agad na may kakaiba din sa amin ni Jay Ruel.

"May hindi lang kami napagkasunduan, nak. H'wag mo na lang kami pansinin, nakapag usap na kami kanina." Pag amin ko sa kanya, ayaw ko naman na pati kami aalalahanin niya pa.

Tumutulong lang si Brix sa kanya, and after one month babalik na si Brix sa trabaho niya sa Manila. Si Debbie ang maraming trabaho maliban sa akin, secretary ko siya kaya siya lahat ang gumaga wa ng mga papers na kailangan.

Wala nang namutawing pag uusap sa pagitan namin ni Debbie, tinuon ko na lang ang pansin ko sa mga munisipyong nadadaanan namin sa labas.

Binaba ko na ang bintana ng van para makalanghap ako ng preskong hangin, hindi ko alam ngunit pamilyar na pamilyar sa akin ang amoy ng maalinsangang hangin. Ala ko ilang minuto na lang ay makakaapak na ako ulit sa lugar kung saan nag umpisa ang lahat. sa lugar kung saan nagising ang diwa ko, na politiko ang dshilan kung bakit nasira ang pamilyang iningatan ni papa. ang lugar kung saan, sa murang edad ay natutunan kong mag sakripisyo at masaktan.

President Roxas Capiz, magkikita pa pala tayo ulit.

Napaismid ako sa isip ko, sino ang mag aakalang ang lugar na pinilit kong kalimutan ay muli ko pa lang babalikan. Tila burado na ang bakas ng mga Gabral sa kahit saang sulok ng Capiz, tanging matunog na pangalan ay "Arcangel". Dati pangalawa lang sila sa pangalan ni papa. Pero ngayon, BALISKAD NA ANG PAYA.

napasandal ako sa headboard ng van, ngunit naramdaman ko ang pag vibrate ng cellphone ko. kinuha ko ito at tiningnan. I recieved an unknown messege.

"I'm here at PRC, magkita na ang tayo sa munisipyo. Tell your team to go home early, magpaiwan ka muna may ipapakita lang ako sa'yo. I love you."

Kahit hindi ko na tanungin ay alam ko na kung sino ito, kahit ilang beses yat akong mag change ng number ay makukuha niya pa rin ito.

Tila may sariling mga isip ang kamay ko na nag tipa, hindi ko ito namalayang sumang ayon na naman sa gustu niya.

You're mess up with this Laarni!

naramdaman ko ang pagkabog ng dibdib ko, nanlalamig na naman ang mga talampakan ko't tila mas malala ngayin ang pag sasayaw ng mga paru paru sa aking tiyan, hindi dahil kinikilig ako, it just that I felt the nerve! Nasilayan ko na ang dating CAPELCO.

Ari na gid kami ya, nakabalik na ko liwat sa PRC. Hindi na ako makapaghintay na masilayan ang buong President Roxas.

Naagaw ang atensyon ko ng may patrol sa unahan ng Capelco na humarang sa sakyan ng IWAG napatigil kami. MAdali naman kaming ma identify kasi kulay pink ang van namin at may malaking pangalan at logo sa likod at unahan ng ssakyan. IWAG Foundation.

May mga patrol at naka motor na mga police, may mga dalang flaglets at balloons sa bawat patrol na kulay pink. Napatigil kami saglit.

"Magandang umaga Ma'am Laarni Grace, welcome to President Roxas po." Bungad sa akin ng hepe yata kasi na iiba ang suot nito.

"maayong adlaw, Sir. May check point Sir?" tanong ko.

"Ah, wala man Ma'am. Order lang sang Roxas City Mayor kag ni Mayor Ruwan. A simple welcome, for the IWAG."

tila umakyat na naman ang mga dugo sa mukha ko.

Ano na naman ito Jay Ruel!

pina una kami ng mga patrol at nakasunod naman sila sa amin. Napangiti ako sa mga batang naka kulay pink sa may capelco na nakahilera at sinasabuyan ng pink petal roses ang sasakyan namin, may mga kumakaway gamit ang Flaglets at balloons, yong iba may placard pa.

'Welcome home Gabral' hindi ko alam ngunit sa simpleng mga salitang iyon ay pakiramdam ko nanlambot ang puso ko. May nakakaalala pa pala sa apelyedo namin.

Naramdaman ko ang marahang paghagod ni Debbie sa aking likuran.

"Tears of joy, nak." sinalubong ko ang mga bilugan niyang mga mata.

"Ang cute ng pa welcome nila saiyo, LG." saad nito na katulad ko namamangha din sa tanawin sa labas.

Umuugong pa rin ang kantang SAGANA PRESIDENT ROXAS, sa may plaza ay may nakahelerang malalaking drums at mga binatilyong naka topless na may mga pintura sa mukha, ang ganda ng nalilikha nilang tunog, bumabagay sabeat ng kanta. "GINAHOD TRIBE" basa ko sa placard na dala nila. Ginahod means making noise.

Agad kaming sinalubong ng hula ko ay mga empleyado ng munisipyo, naka kulay mint green silang lahat. sinalubog nila ako ng lace at garland na gawa sa baby snails.

"Welcome home, Inday Laarni."

"Welcome home, sa inyo puluy-an Ms. Gabral."

wala akong ibang naririnig kundi welcome home. kaliwa't kanan ang thank you ko sa kanila. May mga batang dumalo sa akin at binigyan kami ni debbie ng mga rosas na ibat iba ang kulay. Inalalayan kami ng isang police paakyat sa stage ng Plaza, naaninag ko pa mula sa aking kinatatayuan ang tila bagong pintura na statue ni Manuel L. Quezon.

"naku, LG ang bongga naman pala ng home town mo. At mukhang kilala ka pa ng iba o." Bulong ni Debbie.

Oo, may mga nakikita akong palcard na about sa Gabral, means hindi pa nila tuluyang nakakalimutan si Papa kahit lumayo na kami rito.

naawang ang mga labi ko ng may mga kamay na nag mwestra sa aking harapan bago pa man ako tuluyang maka apak sa entablado.

Labas ang mga mapuputi nitong ngipin, may maliit na siyang mustache na bumagay sa porma nitong pang cow boy. batak na ang katawan nito, malayo na sa dati. At ang mga mata nitong katulad din ng mga mata ni Jay Ruel, ngunit ang sa kanya'y ani mo'y laging nakangiti. Nakapusod sa likod ng kanyang ulo ang mahaba nitong buhok, naalala ko tuloy si Raephil.

"its been a while, Laarni." He offer his hand. Hindi ko pinutol ang mga titig ko kay KUya Ruwan.

Nakikiramdam ako sa kabila ng hindi magkamayaw na paligid, likha ng Ginahod tribe. Pinakikiramdaman ko kung anong klaseng apoy ng galit ang ibabato niya sakin.

Ngunit nagitla ako ng bahagya ako nitong hatakin papalapit sa kanya, he wrapped me with his arms.

"Welcome home, Gabral." bulong nito sa akin.