Huling Sandali

KABANATA 3

"Laarni, oh you drive me crazy. I miss you badly, love." gumuhit ang ngiti sa aking mga labi, nakakadalawang ring pa lang ang phone but he picked it up already.

hindi halatang na mimiss niya na ako.

"I'm really waiting for your call, gustong gusto ko na marinig boses mo." dagdag pa nito.

nakaramdam ako ng konsensiya, Raephil is the backbone of my dreams. NAkabangon ako mula sa pagkakalugmot dahil sa kanaya. He was there in my downfall to catch me. Hindi ko na halos ma tumbasan ang pagmamahal niya, I can't even give him the assurance or even label na nga lang, but he stay still kahit na wala siyang inaasahan sakin.

what did I did in this cruel world to deserve Raephil? he deserves more than this s**t.

"I miss you too, superman." wala sa sariling naibulalas ng aking labi.

"Can I go there? gusto lang kitang makita." tila umaasa ang boses niya ngunit dalawang beses akong napailing na tila ba kaharap ko lang siya,

"Just be with Noah, be my eye for him. hindi mo naman siya pwedeng dalhin dito." napadapa ako sa comforter, halos kaka alas otso ng gabi pa lang.

"alright honey, na sa taas sila ni Tita. Laurrine is home, We set dinner for her. she missed you a lot."

tila nakaramdam ako ng excitement at inggit na umuwi ng Pampanga, minsan lang kaming makumpleto sa hapag. having dinner together seems a phenomenon. Angkan kami ng mga busy na tao. Ate Laurrine still pursuing her bar exam, habang si Noah nag aadvance schooling.

Mama taught us the essence of having a meal as a family, yong kumpleto. dapat kapag oras ng hapag oras talaga ng hapag kahit na anong ginagawa mo kailangan mong tumigil para sabay sabay na kumain at magsalo sa dinning ang buong pamilya.

"please extend my love for them, Raephil. namimiss ko na si Little NOah."

"Yes I will honey, pauwiin muna pabalik si Debbie, buong linggo ng badtrip ang kapatid mo. namimiss na yata si Debbie." narinig ko mula sa kabilang linya ang mahinang pagtawa nito.

"oh, alam ko. hindi pa sila nahiwalay sa isat isa ng ganito katagal. even Debbie, bukang bibig siya lagi."

"nah, does kids."

"I'll call you again." saad ko.

"nah, the time is over. Ma mimiss na naman kita." bakas ang pagbagsak ng balikat niya, I know he is pouting.

cute raephil.

"Dont worry superman, babawi ako sayo."

"nah, I like that honey. ingat ka lagi."

"You too."

Pinasok ko na sa bag yong phone ko bago ako bumangon mula sa pagkakasalampak sa comforter na nakalatag sa sahig. Kaming tatlo lang nila Brix at Debbie ang ang na sa tent, yong mga kasamahan namin sa mga kubo. at least they could have a comfortable place to rest.

lumabas muna ako to check them, nag didinner na pala sila sa conference stage. yong conference stage ay gawa lang sa trapal at may mga pinahiram na mahahabang mesa at mga uouan si Mayor para may magamit kami.

Umuugong ang malulutong na tawanan ng dumating ako, agad na naagaw ko ang attensiyon nila.

sampong personell lang ang nandito, meaning sampung municipalities pa lang ang na uumpisahan namin. baka agad na maubos ang pondo ng IWAG kung lahat agad ang papasukin namin, this is my strategies, maiiwan ang the rest of the out reach team sa campo para mag patuloy ang negosyo para tuloy din ang pondo. of course raephil help me with this.

"Maayong Gab-i, LG!" bati nila sa'kin, tila natuto na rin silang mag hiligaynon a.

"Maayong Gab-i, ano sud-an niyo?" nakihalo ako sa pinag kukumpulan nilang pinagdugtong na mesa, they are having budol fight pala. ano sud-an niyo means anong ulam niyo in tagalog.

"Galing to kay Mayor, LG. Mga seafoods!" sabat ni Antonio. Isa siya sa natulungan ng foundation na maipagamot, ipinanganak siyang putol-putol ang intestine, pinaaral namin at ngayon ay buong puso siyang nakikiisa sa mga proyekto namin.

"talaga?" kunwaring excited kong saad.

after that day, hindi na kami ulit nag usap. hindi na rin siya madalas dito, kung may kailangan kami madalas ay si Ms. candelario ang ipinapadala niya, his secretary.

"umalis din siya agad after he draft this," Brix added habang nakanguso.

pinilit kong papaniwaliin si Brix na mali ang pagkakaintindi niya sa treatment ni MAyor samin, hinfi ko na sinabi ang naganap na tensyon saami. . . wala ring alam si Brix about the night in Jayruel's room.

"kumain na lang tayo!" nakihalo ako sa kanila sa mesa.

si Debbie naman abala sa pagkuha ng litrato, alam ko sinesend niya ito sa group chat namin sa IWAG at kay Noah.

Matapos naming kumain, nag aya sina Brix at Debbiee na mag bon fire kami sa may likod na parte ng site. nalaman kasi nila na may open field doon, mabuhangin at kitang kita ang kalawakan. pumayag na ako, para doon na lang kami mag forum at mag plano ng susunod na gagawin.

nagdala ng mga junkfood si Debbiee, at beer naman yong kay Brix. tulong tulong na nag hakot ng kahoy ang mga lalaki, at yong mga babae naman yong naghanda ng mga reports ng mga lalaki. di ko mapigilang mapahanga sa mga anak ko. never ko silang tinawag na tauhan, because they were not. pamilya ko sila. at gagawin ko ang lahat para sa kanila. ayaw kong masira ang pamilya na binuo ko. One thing I am really proud of them is that they value and respect each other, they see each other as a family and friend not a competitor. and I congratulate myself for that.

Matapos ma set up ang bonfire ay umupo kami pabilog, pinapalibutan namin ang apoy. since gabi na ay nakapantulog na rin ako at ang iba. We will be having a simple discussion lang, para maiba at payagan silang magliwaliw kahit minsan ay nakisali ako.

"Kumusta ang mga municipalicities na hawak niyo?" panimula ko ng makaupo na ang lahat.

"So far LG, we have seven municipalities begins with the program. marami ang umattend sa unang pagpupulong, we also reach the quota of respondents sa sampung municipalities. They are willing to join and be a member of IWAG." Debbie discussed.

Pinasa nila sa akin ang paper reports, I admire their dedication sa IWAG. Ni hindi nila ako magawang biguin.

"Seven municipalities are active at hand, nakasimula na ng everyday session at forum. may willing ng maging member at makibahagi sa pwersa ng Iwag Capiz base." sagot ni Brix.

"specify those municipalities," sabi ko habang pinapasadahan ng tingin ang ang hawak na folder.

"first disctrict of Capiz, we have Panay, Maayon, __________________________________ at napasok na rin natin yong second district, we have two municipalities there, Dumarao at Mambusao." debbie state.

"what about the three municipalities?" tanong ko, inaasahan ko na talaga to na sa sampu may ibang maiiwan.

expected mo naman talaga na kahit gaano kaganda at kagustuhan mong makatulong, may ibang hindi ito gusto at hindi maiintindihan ang layunin mo.

kagaya ni Jay, sinabihan kaming terorista at currupt.

Eh, yong katiwalian kaya ng administrayon niya at ng ama niya? hindi ba sila nag nanakaw sa kaban ng bayan?

siya, baka isipin kong hindi nga. Pero ang ama niya? i don't think so.

"first district, municipality of Pontevedra, Pilar, at. . . yeah, President Roxas." napangiwi si Brix sa huling municipality na binanggit.

oh, whats new?

President Roxas, Capiz.

my Papa's town. ang dati naming dampa.

"sino ang humahawak sa Pres Roxas?" saad ko bago ayusin ang salamin ko.

"ako po LG," sabat ni Antonio na napakamot pa sa likod ng kanyang ulo. "Naka usap ko na yong Mayor nila, si Mayor Jay Ruwan Arcanghel po, nakakatandang kapatid ni Mayor Jay Ruel." dugtong nito.

Jay Ruwan. Yes, I knew him. I knew that jerk. Buhay pa pala siya? Buhay pa pala si Kuya. I used to be her girl. her baby sister, so it runs with the blood pala. lahat sila nakibahagi sa filthy play ng politika.

Anong meron ngayon sa President Roxas kung siya ang Mayor? well, seeing the evolution of Roxas City inaasahan kong ganon din sa lugar namin.

"NOng una, ayaw pang pumayag ni Mayor na magbahagi tayo don ng tulong at programa. pero kalaunan pumayag siya ng kausapin yong kapatid niyang si Mayor JAy Ruel. Pero Ms. LG, hirap tayong maglunsad ng programa doon dahil di natin nakukuha ang suporta ni Mayor Ruwan. hindi maipaabot ang letters natin sa mga baranggay doon na iniimbita natin lahat ng officials, para ma orient na may IWAG ni Eva tayo kasi walang communication. pinayagan lang niya tayo, pero hindi niya tayo tutulungan" mahabang paliwanag ni Antonio, umiiwas ito ng tingin sa akin, I knew what he feeling right now kaya binigyan ko siya ng marahang mga ngiti.

"Thanks Antonio, don't worry tutulong ako sayo sa president Roxas." I assured him.

Lintik na Ruwan yan, na sa dugo yata nila ang oposisyon! sana isipin nila yong mga tao at mga kababaihab na nagtatago sa takot dahil sa karahasan! hwag nila akong personalin.

"LG, hindi lang po yan ang problema. It appears na pareho ang sitwasyon ng Pilar at Pontevedra kaya na fre-freeze yong program natin, walang nakakarating na proper communication sa tatlong municipalities dahil walang tulong na nakukuha sa mga Mayor." muling sabat ni Brix.

nag simula ang diskusyon, ngunit nanatili akong tahimik habang nakatuon ang aking attensyon sa mga kahoy na tinutupok ng apoy sa gitna namin. katulad ng mga kahoy na yan, ay walang awa ring tinutupok ng karahasan at pangaabuso ang mga kabataan at kababaihan ng walang kalaban laban. . . kung walang may mangangahas at tatayo upang apulahin ang apoy na tumutupok sa kanila, paano sila?

"Pinsan pala ni Mayor Jay Ruel ang Mayor sa Pilar, Mayor Emily Locsin Arcanhel. At ganon din ang sa Pontevedra, pinsan din niya. Mayor Jay Ruxan, ate ni Mayor Jayruel." nagitla ako sa saad ni Debbie.

lahat ba ng angkan niya na sa pwesto? Lahat ba sila naging succesor ng mga ama nila?

Pwede namang tumulong sa kapwa kahit wala ka sa pwesto.

"hayaan niyo na muna ang problema natin sa tatlong municipalities, I will ask referrals from the office of the Governor kung talagang wala tayong makukuhang tulong sa mga Arcangel, lets follow the proper way and protocols. papahirapan nila tayo, but lets stands persistently, alalahanin natin lagi ang dahilan kung bakit natin ginagawa ang lahat ng ito." saad ko.

Nagsimula na silang magbukas ng mga bote ng beers, tila may maliit kaming party dito sa likod ng site. Sa likod ng mga bakud na iyan ay dagat malapit sa mga karatig resorts.

"LG, hindi ka po ba iinom?" tanong ni Debbie. umiling lang ako sa kanya sabay wagayway ng chippy na hawak ko.

"Iligpit niyo mga basura after niyo mag party a, hwag kayong mag iiwan ng mga kalat." saad ko.

"Maglalakad lakad lang ako diyan." nagpaalam ako sa kanila, ayaw pa sana nila kasi minsan lang naman.

Mas pinili kong maglakad lakad sa buhanginan, may mga puno ng niyog dito at may mabatung parte na pwedeng akyatin para makita ang dagat sa likod ng pader. I think nilagay talaga to dito para tambayan o para makita ang dagat.

Dahan dahan kong inakyat yong batu, tila nabusog agad ang mga mata ko sa kakaibang kislap ng tubig dagat. bawat paghampas nito'y tila pagpapatahan. Niyakap ko ang sarili bago umupo sa batu, tanaw rin mula rito ang Alta Costa.

Wondering if what life I have right now kung hindi ako umalis, kung hindi nangyari ang lahat. Siguro, kasama ako sa mga matagumpay na tao sa likod ng napakama unlad ng Probinsya ng Capiz. Simula pa man ay naging pangarap ko na ang pangarap ni Papa para sa Capiz. ah, yes I did planned to run and enter in the filthy games of politics, but I thought it was God's will na hindi natuloy lahat yon. Look, look what politics brought to this world. Curruption here, curruption there.

At yong nakakabanas? yong tutulong na nga lang sa mga nasa laylayan kailangan may picture pa! picture muna bago bigay. At kung may ayuda ang mga na sa taas, yong ten k na pera nagiging five k na lang pagdating sa mga munisipyo, hwag sana sila kidlatan ng langit dahil pagdating sa mga pobreng mamayan isang kilo ng bigas na lang at sardinas ang nakakarating!

I'm not ungrateful, sadyang walang dapat ipagpasalamat sa panlalamang ng kapwa.

Wala na yatang politiko na malinis.

Sila yong magaling magsalita, magaling mangako, magaling magpakitang tao, labas lahat ng ngipin kong maka ngiti kasi papalapit yong eleksyon, shakes hands dito, shakes hand diyan, may payakap pa yan! Pero after manalo parang nakita ka pero hindi, present at masigasig sa pangangampanya pero kung naihalal na missing in action na.

wala. Walang Pilipinas ang uunlad sa mga nakaupong bingi sa pangangailangan ng mamamayan, walang uunlad na Pilipinas sa mga leader na sarili lang ang iniinisip. Kawawang Pilipinas, tila alipin pa rin ng kahapon. Tiyak na kung nabubuhay si Dr. Jose rizal ngayon ay iiyak at aaklas ulit sa kalagayan ng lupang pilit nilang ipinaglaban.

Ngunit, malungkot kasi wala ng Rizal na darating para magsulat ng El fili at Noli para sa katiwalian ng gobyerno.

Ang tanging magagawa na lang natin ay pumili ng tama.

kaya mas pinili kong maging advocate ng sarili kong paraan ng pagtulong. Youth pa lang ako ay na sa plano na ang pagtatayo ko ng mga organisasyon, sumali ako sa mga samahan na mas mag iimproved ang leadership ko.

wayback college naging Future leader of the Philippines President ako sa campus namin, marami akong natutunan with that leadership as a youth. Don din nagsimula ang journey ko to be one of the Eco warriors sa Pampanga, and then nag trou-trouble shoot ako on working out my Apostolihiya Religious movement, organisasyon na pinaghirapan ko ring itayo for literacy and numeracy empowermnt as well as engaging childrens in the Catholic faith. Basta throughout my journey, na realized ko na hindi ko kailangang umupo bilang politiko para makatalong.

Napatingala ako sa mga nagkikislapang mga bituin. . . marahan akong napabuntong hininga.

Basta, no matter what it takes aalagaan ko ang IWAG. i ought to die serving and saving childrens and Evas.

Kinaumagahan nagpasama ako kay Brix papuntang Pontevedra. Personal kong kakausapin yong Mayor nila. Hindi ko naging malapit kay Jay Ruxan, palagi siyang wala sa kanila dati, she used to be the black sheep of their family, sakit sa ulo ng parents niya. Pero naging Mayor na pala siya, wala akong matandaan na memories sa kanya kundi yong huling gabi ko dito sa Capiz...

{ Tila hindi ko na maaninag ang daang dinadaanan ko, hindi dahil madilim na kundi sa mga luhang walang tigil sa pag agos mula sa aking mga mata. tila pinipiga ako ng paulit ulit, ayaw kong lingunin ang dampa, dahil siguradong babalikan ko lang siya at mawawala na lahat ng galit ko sa ginawa ng pamilya niya!

Sorry Jay. . . Sorry JayRuel.

paulit ulit kong turan, hindi ko siya kayang iwan, hindi ko kayang ilayo ang sarili ko sa taong nagsisilbing hininga ko. Siya ang tahanan ko, siya lang. . . siya lang ang lalaking una at huli kong mamahalin.

Mas lalo kong binilasan ang mga yapak ko, mataas ang talahib palabas ng Dampa, kaya nahihirapan akong lumabas lalo na't naka ball gown ako. bitbit ko na yong sandals ko't marahang itinaas ang gown ko. Malapit na ako sa b****a. . . malapit na. malapit ko na siyang tuluyang iwanan.

Jay Ruel. . .

Tila may kung ano sa loob ng puso ko ang nanunuot sa tuwing babanggitin ko yong pangalan niya.

Mahal na mahal kita Jay Ruel. . . mahal na mahal.

"Laarni Grace? what are doing in the middle of the night--- sandali, are you crying? What's going on?" napa hinto ako mula sa paglalakad.

Mula sa sinag ng buwan ay naaninag ko ang babaeng may maikling maalon na buhok, may mapupuang labi, at ang mga mata niyay. . . katulad ng mata ni Jay Ruel. Mga matang sa mga Arcangel mo lang makikita.

"A-Ate. . . Ate Ruxan." Marahan kong pinunasan ang mga mata ko.

Kaharap ko ang isa sa mga Arcangel. . . Arcangel. Angel ba talaga?

"Na saan ang kapatid ko? Bakit ka umiiyak?" bakas ang pag aalala sa boses niya. Ak,ang lalapit ito sa akin ng pinigilan ko siya gamit ang mga kamay ko.

"Please, hwag kang lalapit Ate."

Muli nagbadya ang mga luha sa aking mga mata.

Si Jay Ruel ang huling arcaghel na kakausapin ko, at kung ano man ang iniwan ko sa kanya'y magsisilbing simbolo ng pagmamahal ko sa kanya. hinding hindi na makukuha ng iba ang nakuha niya sakin.

Matalim ko siyang tinitigan, nasusuklam ang buong pagkatao ko sa kanila! sa kanilang LAht!

"Laarni Grace, please hold on. hayaan mo akng ipaliwanag sayo ang nangyari, walang ginawa si Papa---" I cut her off ng binato ko sa kanya ang sandals na hawak ko.

"cut the crop, Ruxan! Kahit anong sabihin mo, anong paliwanag ang gagawin niyo, wala akong ibang iisipin kundi ang pagtratraidor niyo sa Papa ko! Traidor kayo!" nabasag ang boses ko sa dulo.

"Don't worry Ate, paki sabi sa traidor mong Ama na tagumpay siya. Tagumpy na siya, kanyang kanya na yang pwesto niya. Magpakasasa kayo sa posisyon na dapat ay sa ama ko!" Sinubukan kong patahanin ang sarili ko habang nakaharap sa kanya.

Tila hindi niya na makapa ang sariling dila, nakatunganga lang ito sa harapan ko ni hindi niya magawang itanggi ang mga sinasabi ko, kasi totoo! Traidor sila!

"laarni, nakikiusap ako sayo, hwag mong gawin to kay Ruel. Hwag mong iwanan ang kapatid ko, wala siyang kasalanan." pakiusap nito, ngunit pag iling na lang ang naisagot ko sa kanya.

"Ikaw na bahala sa kanya, Ruxan. I love him, pero mas mahal ko si Papa at ang pamilya ko. I can't stand with him habang unti-unting nawawalan ng hininga si Papa."

"Laarni, please." Ngunit hindi ko na siya nagawang sagutin.

Malapit ng magbukang liwayway, kailangan ko nang magmadali. kapag natunugan ni Jay Ruel na wala ako sa tabi niya, siguradong hahanapin niya ako at pipigilan niya ako sa pag alis ko at sigurado akong mapipigilan niya talaga ako.

I'm sorry Jay. naging biktima tayo ng pagkakataon, naging biktima tayo ng maduming politika.}

"LG? Sabi ko, malapit na tayo sa munisipyo ng Pontevedra. Tulala ka na naman!" untag sa akin ni Brix.

Napabuntong hininga ako at sinandal ang likod ko sa upuan ng van. Buti na lang ipinadala to rito ni Raephil, may magagamit kami.

Ilang ulit pa akong napabuntong hininga para bitawan lahat ng bigat sa loob dala ng mga alaalang ibinaon ko na sa limot.

"Sorry, may mga iniisip lang." sagot ko sa kanya.

Tumigil na ang Van sa harap mismo ng munisipyo, di ko maiwasang magkumpara ulit. disiplinadong disiplinado yata ang pagpapatakbo ng Capiz ngayon. Wala akong basura o plastic na nakikitang pakalat kalat.

sa kulay ng munisipyo nila, agad kong masasabi na babae ang Mayor. Kulay rosas din kasi ito, parang binabalik ako ng mga kulay sa Campo. Parang nakaramdam ako ng warmth welcome dahil sa kulay, bumagay kasi ang suot kong blouse na baby pink, at heels na kulay pink din. Well, I am a simple woman who loves pink.

"maayong aga, Ma'am." bungad saamin ng mga empleyadong nakakasalubong. Well, ok naman yong improvement dito, yong mga tao lahat nakangiti kapag makakasalubong mo, para bang komportableng komportable sila sa working environment nila.

Hindi naman ako madalas dito dati, nadadaanan lang namin ang Pontevedra kapag pupunta kami ni Ate Laurrine sa Roxas City.

"Maayong aga, Ma'am. we are looking for the office of the Mayor." saad ko.

Napatango naman ang dalagang may blond na buhok, pansin kong may kulay pink silang Id lace lahat.

"This way, Ma'am." iginiya kami nito sa ikalawang palapag ng munisipyo.

Babaeng babae ang desensyo ng munisipyo, at nakakagaan ng loob ang mga empleyodong nakangiti lagi. Malaki siguro bunos nila. Napa ismid ako sa sariling naisip.

Tumigil kami sa pintuang may nakasabit na pink dream catcher.

what the!

ngayon lang ako nakakita ng ganyan sa munisipyo at sa office p mismo ng Mayor!

mas inaasahan ko pa yong pusa na kumukumpas ng kamay. di niya ba alam na ang mga pampa swerte at dream catcher ay gateway ng demon? LAbag ito sa first commandment ng Diyos. Sana alam niya yon.

Nasulyapan ko ang Id ng babaeng bloned ang buhok, si Jed Teves. tatlong beses itong kumatok sa pintp, bago iniliwa ng pinto ang lalaking may sabog na buhok, laglag ang mga matang pamilyar na pamilyar sa akin. . . sa tansiya ko ay magkaedad lang din sila. . . ni Noah.

Tila binomba ang puso ko sa naisip.

"Moises, bring orlan home!" saad ng boses sa loob na pamilyar din saakin.

Ngunit ni hindi man lang ito nilingon ng bata. . . Moises. laglag ang mga balikat habang nagsisismulang humakbang, panandaliang nagtama ang aming mga mata.

They look the same. . . there eyes, expession, at yong buhok.

Sinundan ko ng tingin ang papalayong bulto nito. they have the same features.

napaigtad ako sa aking kinatatayuan ng iginiya na kami papasok ni Jed Teves sa loob ng opisina. Agad na nanuot sa aking ilong ang lavender scent ng office, halos lahat ng kagamitan mula sa couches, lockers, file organizes, at clearbooks ay kulay pink. Hindi ko maiwasang mapangiti sa kulay ng office ni Ruxan.

"What brings you here?" a casual tone broke the silence. Agad napadapo ang mga mata ko sa babaeng may maalong buhok na kulay pink.

Napakunot ang noo ko sa kanya, may kalong kalong itomg pusa sa swivel chair niyang kulay pink rin. her cat wears a pinky diamond lace.

"Good morning Mayor, we are from IWAG foundation. May staff na kaming pinadala rito to bring you the promeper communication. And I guess pumayag na kayong maglunsad kami ng programa rito." Panimula ko ng hindi pinuputol ang malalamig na titigan sa pagitan naming dalawa.

"And?" ibinaba nito ang pusang kalon kalong niya.

Tila umaakyat na lahat ng dugo sa utak ko! Nasa dugo nila ang pagiging bastos! What a warm hospitality! ni hindi man lang kmi inalok na maupo.

"We are here to collaborate with you, Mayor. Hindi kasi makasabay ang Pontevedra sa progress ng programa. We need your help Mayor." Casual kong saad.

napaangat ang gilid ng labi nito, napakibit balikat pa ito habang umiiling.

"I have no idea how you become a nominee for international foundress since you appeared naive, o hindi mo lang talaga gustong intindihin Ms. Gabral na ayaw ng opisina kong tumulong sa mga kabaliwan niyo."

Naramdaman ko kung paano mamanhid yong talampakan ko't mariing dumiin ang mga kuko ko sa sling ng bag ko.

Cease fire, she pop the bubble.

"Ms. Mayor, may anak ka na ba?" tila hindi nito alam kung saan nanggaling ang tanong ko.

Napadapo ang mga mata ko sa side table niya, marahan akong naglakad patungo doon. sinisigurado kong bawat hakbang ay naririnig ang tunog ng heels kong humahalik sa sahig. Himdi pa rin nagbabago ang ekspresyon ko, I wont give her the satisfaction she wants. MAyor siya, at isa akong Laarni Gabral, cat fight is a mortal sin.

dinampot ko ang picture frame na nakapatong sa mesa. It was her with her cat, moises, at isa pang batang babae. A family picture.

"May anak kang babae. . ."bitin ko sa sasabihin, and tilted my head for a purpose. pinasadahan ko ng tingin ang kabuuan ng opisina niya.

"May anak kang babae, at ikaw babae ka rin. What if sayo mangyari ang trahedya, mangyari sa anak mo ang trauma. Iisipin mo pa rin bang kabaliwan ang lahat ng ito?" tila na gitla ito sa mga pahayag na aking binitawan.

"For heaven sake, Ruxan. Tingnan mo ang increasing rate ng rape, suicide, at vowc sa Capiz. If im not mistaken, may mataas kayong kaso ng vowc at rape dito. Bilang mayor hindi mo ba bibigyan ng oportunidad ang munisipalidad mo ng pagkakataon na matulungan?" halos kagat ngipin kong saad ng hindi pinuputol ang malalamig kong tingin sa kanya.

Muli kong pinasadahan ng tingin ang upisina niya't napaismid na mas lalong nagpainit sa tensyon.

"You know, I love pink too. ganito rin ang kulay ng Campo namin, you know why? Because pink symbolized women empowerment." dagdag ko.

Napatayo ako ng tuwid at nagpakawala ng malalim na buntong hininga, inayos ko ang salamin ko at binigyan siya ng casual na ngiti.

"So, I think i spoke myself. we will never iniate our foundation for your help. Thank you."

Wala pa rin siyang imik sa lahat ng sinabi ko. I think she's guilty for abusing her power in adhomeniem. Nanatili itong nakatingin sa akin, hindi ko mabasa ang gusto niyang iparating.

"Naging ate ka na ba? Naging kapatid ka hindi ba? Kung sa kapatid mo ginawa ang lahat ng ginawa mo sa kapatid ko Laari Grace, maiintindihan mo kung saan ako nanggagaling." Tila pinipigilan nito ang sarilin na hwag ako mabugahan ng apoy.

Right! She turn the bottle!

"Mayor, nandito ako para sa kapakanan ng lahat. Im not here to discuss the past. Trabaho lang Mayor, hwag mong personalin lahat." naramdaman kop ang pag angkla ni Brix sa braso ko.

"naalala mo ba Ms. Gabral, that last night that I beg you for my brother. Im begging you to listen and leave my brother not." Tumayo na ito sa swivel chair niya at mariin akon pinakatotigan. NAglalabanan ang mga titig naming dalawa.

"Ngayon Laarni Grace, magmamakaawa ako ulit sayo. . . I'm begging you to stay away with Jay Ruel!"

ni hindi nagbago ang ekspresyon ko sa sinabi niya, natatawa ang buong systema ko sa kanya.

"Hwag kang magmakaawa Ruxan, kahit hindi mo gawin yan lalayuan ko talaga ang kapatid mo. Kahit kailan wala akong balak dungisan ang sarili ko, sa pagpapakabit ng apelyedo niyo." I give her a smile.

"whatever you say, just do what I please. You don't deserve Jay Ruel."

Lumangitngit ang pinto na parehong umagaw sa atensyon namin sa loob ng opisina, tila nailublub ang talampakan ko sa nagyeyelong tubig ng iniluwa nito sa pinto ang lalaking naka leader jocket at ripped jeans. naka boots ito at saklay saklay sa baywang ang kakahubad lang na helmet.

"Ate." bungad nito ngunit tumatagos sa aki ang mga titig niya.

"Dont screw her up, its not her fault. its not her fault that I love her still." his baritone voice lingered and wrapped my system.

Jay Ruel. . .

Hinila ako nito papalapit sa kanya. . . I felt my heart skipping a beat. Not now please!

"I am warning you, Jay Ruel. . . " tiim bagang na banta nito.

mariing naglabanan ang mga nag aapoy nilang titigan.

ilang beses akong napalunok at napasulyap kay Brix na tila for the whole time ay nawla sa eksena, alam kong nakikiramdam siya, alam niya kung kailan siya papasok. He nodded his head, naramdaman kong hinila ako lalo ni Jay Ruel ng mamataang nag sesenyasan kami ni Brix.

Kukumpas sana ako para maka exit kaming dalawa.

"i don't care, if you're going to screw her up, beat me too!" his jaw clench. He place his tongue under his lips again.

i cant believed this! Paano niya nagagawang bastusun ang ate niya para saakin?!

Nagitla ako ng padarag niya akong hilahin, hindi ko alam pero nagpatianod na lang ako at tila may sariling isip ang mga paa kong sumunod sa kanya. nakalimutan kong kasama ko si Brix.

"I am willing to gamble in risk Grace, hwag ka lang ulit mawala sa paningin ko."

saad nito na nagpatigil sa bawat paghakbang ko. . . nanlambot na naman ang mga tuhod ko sa kanya. napatigil din ito sa paghakbang, nasa parking lot na kami kun saan nakaparada ang _______ niya.

I meet his protruding eyes, ngunit saakin ay tila wla itong kapangyarihan. . . its screaming that I am his weakpoint.

"Mahal mo pa rin ba talaga ako, Jay Ruel?" tanong ko habang hawak niya pa rin ang kamay ko.

"Mahal pa rin kita, hindi yon nagbago kahit kailan---" naputol ang sasabihin niya, when I cross the gap between us and landed my lips into him.

he caresed my back to depend the kissed.

I forgot everything. . . All I was thinking is him.

Sinungaling ako kung sasabihin kong hindi na kita mahal Jay Ruel.