Huling Sandali

KABANATA 2

Maraming kabataan at kababaihan ang biktima ng kaharasan sa Capiz, suicide rate increasing, at mataas ang rate ng may breast cancer. I review this articles sa native cattage ng Alta Costa Grace resort. Mabigat sa tiyan ang mga pagkain nila dito, but good thing is; lahat ng nasa menu ay Capiz delicacies. Katulad ng tambo with alimasag, gabi, shrimp sisig, at may pa boufet sila ng sea foods every day.

"LG, nakapag update na po ako sa page natin about sa Capiz mission. Then I already contacted Mr. Bombo Dos, personnel ng Bombaradyo Roxas City para e promotes ang Iwag visitation per municipalities at para sa grand reunion sa Capiz arena." Paliwanag ni Debbie sa kabilang linya.

"Thanks Deb, and can you please read it allowed those participants and target audience for my revise action plan para sa Capiz mission." saad ko bago tumuwid ng upo, at inalisa sa hawak kong tablet kung tama ang na e forward ko kay debbie.

"kababaihang biktima ng kaharasan, youths, womens with breast cancer and aids/HIV, PWD, at dinagdag niyo po ang visitation sa orphanage and home for the aged sa Capiz." napahilot ako sa aking sintido.

Mag isa akong nagninilay sa cattoge ngayon, Brix is with Jay Ruel sa kapitolyo para sa mga request at papers na kailangan namin. Step by step lang ang ginagawa ko, isang taon pa bago lumabas ang resulta kung sino ang mabibigyan ng international seal, I will work with my ample time now.

"Good job, and next step is mag assign ka ng first 10 na pupunta dito sa Capiz para e aassign ko sa ibat ibang municipalities. just first ten, then ikaw pack your things kasi kailangan din kita dito. leave the campo with Gayla." saad ko sa ma awtoridad na tono.

"May I know the tentative day you'll expect us, LG?"

"Next week, we will arrange everything muna bago kayo pumasok sa kada municipalities. I want everything to be proper para maayos ang report at paper thrail natin." sagot ko.

"Noted, LG. is there anything you want to add?" naririnig ko mula sa kabilang linya ang pagaspas ng ulan. . .

"Is Noah alright?" bigla kong naituran.

"He is with Kuya Raephil, LG. Si Tita na sa bahay niyo."

napabuntong hininga ako, I miss Mama and Noah. Ate Lourrine seems swamp with her Bar exam. I know she can do it.

"allright, thank you debbie. mag ingat ka rin diyan, I miss you, nak." saad ko.

"i miss you too, LG." napasinghap ako bago ko tuluyang putulin ang linya.

"May anak ka na?" bahagya akong napatalon mula sa aking kinaupaan, hindi ko namalayang may tao pala sa likod ko.

sinalubong ako ng mga blangkong tingin ng lalaking naka kulay de abo, at jeans. May dala itong cup ng kape mula sa Cafe 1927, I knew the logo. It was built since then.

"LG, has a lot of children, Mayor." Si Brix yong sumagot. He was pertaining to my children in orphanage at sa Campo.

Inabot nito sakin ang cup na dala habang hindi pa rin ako tinatantanan ng tingin.

i know what he was thinking, napapailing na lang ako sa isip ko. . . of course, marami na akong anak! kids often called me Mama LG, kaya hwag na siyang magulat naging ina na ako ng marami.

hinila nito ang katabi kong upuan at maingat na inilapag sa sarili niyang kape, agad na nunuot sa ilong ko yong pabango. . . tila umakyat sa mga pisngi ko lahat ng dugo sa katawan ko, ng maramdaman ko yong pagpatong ng braso niya sa mababang rails ng cottage na tila naka akbay sa kin, agad lumipat kay Brix yong tingin ko. nawala ang panlalamig ng talampakan ko ng makitang abala ito sa folders at papers.

"everything falls into the right place like what I've promise, Grace." saad ni JayRuel sa mahinang tono.

"what do you mean, Mayor?" sagot ko.

umangat ang gilid ng labi nito, at ito na naman ang paborito niyang manurism. he plastered his tongue under his lower lip, agad akong umiwas ng tingin, pilit kong winawaglit ang imaheng ipininta niya sa isipan ko kagabi.

"ipadala mo na mga team mo dito, areglado na lahat. ako na ang bahala." he added.

napakunot ang noo ko, ang bilis naman yata magbago ang ihip ng hangin. kahapon lang halos ipagtabuyan niya kami, and now look at him, doing everything! gosh, Jay Ruel you drove me crazy.

"ah, LG." napaangat ang tingi ko kay Brix na ngayon ay nakatayo na pala.

"I will adress the following, handa na lahat ng request and permission letters sa lahat ng municipalities ng Capiz. and also, i collaboration with media nag tap na rin tayo sa Bombo Radyo Roxas, Debbie just told me na nakapag email na siya with Bombo Josh for our promotion and project compaign. I know my sarili tayong documentation team at publication sa Iwag, but it is a suggestion of Mayor Jay Ruel to tap with Bombo Radyo," napatingin kami pareho kay JayRuel, nagkibit balikat lamang ito.

"at handa na rin ang letter for the location of our site, habang temporary tayong nandito. itatayo ito agad dito mismo sa Alta Costa, Mayor just offer the back space lot right there, and we will utilize it. and yeah, it is private LG." dugtong ni Brix.

tila na blanko lahat ng nasa paligid ko. . . damn. bakit dito? all I thought sa ibang municipalities kami tatayo ng site.

"indi ba ito magiging hassle sa resort niyo, Mayor? saka, kaya kami kukuha ng ibang location kasi papartner kami sa municipalities para wala kaming rentang babayaran. dont get me wrong, mayaman ang Iwag, pero may mas pinaglalaanan kami. in this matter, wala kaming pang rent dito." paliwanag ko sa kanya.

umugong ang marahang tawa nito na tila nagpapatigil sa paghinga ko.

"who told you you'll pay for it? you and your team can stay here for as long as you want." saad nito habangg hindi inaalis ang mga titig saakin.

"ganyan kasi ang hospitality ko," may kagaspangang dugtong nito.

"This is all fixed, LG. the next thing is, ang pag organize na lang ng programs, at pag gawa natin ng calendar para sa whole activities natin dito sa Capiz. may idadagdag ka pa Ms. LG? Mayor?" tanong ni Brix.

nagkibit balikat na lang ako, at napatingin sa relos ko. almost 9:00 o'clock pa lang naman pala ng umaga. tila nakaramdam ako ng ginhawa, honestly ang bilis ng proseso, akala ko magiging time trouble ang mga unang araw pero nagkamali ako. kaunting ayos na lang, proceed na kami sa programa.

"i heared na halos wala ka n pahinga sa buhay mo. mayor ako, pero hindi ko nakakalimutan ang sarili ko. pinalakad ko na agad to para makapagpahinga ka muna." tila casual niyang saad ngunit hindi maitatago ang pag aalala sa boses niya.

napalingon ako kay Brix na naglalakad na sa pathwalk pabalik sa room namin, I'm afraid Brix would notice us.

"Mayor," napapikit ako ng mariin bago siya harapin.

agad akong sinalubong ng mga nangungusap niyang mga mata na tila ba nagsasabing ako ang kahinaan niya, na tila handa siyang sumuko sa lahat kapag ako ang kapalit. . . he is damn showing his vulnerabilities and i freaking hates it!

"please, cease on making special treatment. we can do this without being bias, it is against in our oath of duty." i firmly uttered.

marahan nitong ibinaba ang brasong niyang nakapatong sa railings at dahan daahan akong hinapit sa baywang, tila nanlalamig na naman ang talampakan ko.

"please, Grace. . . hayaan mo akong mahalin ka. kahit ngayon lang hayaan mo akong iparamdam sayo yong mga bagay na hindi ko na iparamdam sayo noon." i felt his warmth breath striking the back of my earlobe.

"Mayor, hindi pwede ang gusto mo. M-May pamilya na ako." pagsisinungaling ko sa kanya.

"i don't care kahit may asawa ka pa, wala akong pakialam." mariin niyang sagot.

"H-Hindi na kita Mahal Jay, mahal ko yong---" hindi ko natapos ang sasabihin ko ng marahas niya akong hinila sa batok papalapit sa kanya, I felt his rebellious lips claiming mine! marahas ngunit nararamdaman ko pa rin ang pag iingat niya. i can't prolong the way he kissed me, marahas ko siyang tinutulak ngunit mas lalo niyang hinihigpitan ang pagkakayapos sakin.

"subukan mo ulit sabihin na mas mahal mo siya kisa sakin, I promise you. . . hindi lang ito ang aabutin natin. Make me jelous not, or else you will rooten in my sweet wrath." nanindig ang mga balahibo ko sa leeg sa ma awtoridad niyang saad naramdaman ko sa aking leeg ang mainit niyang hininga.

tumayo na ito at iniwan ako sa cottage, napalinga linga ako sa paligid buti na lang walang tao. tila habol ko pa rin ang hininga ko. damn you, JayRuel!

Napakusot ako sa mga mata ng maramdaman ang malakas na pagaspas ng ulan sa labas, naaninag ko mula sa kama ang pagtagas ng tubig ulan sa sliding glass. agad kong kinapa sa side table yong eye glasses ko.

this is the first time I'd experience rain in Capiz again!

wonder kung sia kunti g ulan, bumabaha pa kaya sa ibang provinces dito? I just heared in the news dati, na nag padala kami ng tulong dito ng nag strike yong Super typhoon Yolonda, Capiz was one of the affected areas dahil sa bagyo. and thankfully, nakabangayon na rin.

napa dungaw ako sa sliding glass, madilim na sa labas, may mga tao malapit sa pool, i think they are having pool party pero wrong timing ang ulan. I check Brix sa kwarto niya pero wala siya doon, hindi ko rin mahanap ang tablet at mga folders ng files para sa mga trabaho pang iba, I thought Brix just hid it para talagang makapagpahinga ako. kanina kasi pinipilit niya talaga ako na mag pahinga, and so I did.

nakaramdam na ako ng pagkabagot mula sa pagkakasalampak ng katawan ko sa couch, nanunuyo na rin lalamunan ko kaya naisipan kong mag kape kape sa cafe sa baba.

hinanap ko yong kulay rosas kong sweater, I need a cup of coffee. I felt relaxed, siguro dahil ngayon lang ulit ako nakatikim ng mahaba-habang tulog. ng na sa campo ako, kaliwa't kanan ang meetings at guesting ko sa mga public sectors. and ofcourse, sa pinili kong landas procastination is a mortal sin. you're not allowed to be like us if your fond of sleeping the whole day doing nothing.

NAghilamos lang ako at nagsipilyo, I applied a little pink lip gloss bago ko sinuot ang sweater ko. Pupunta lang ako sa cafe sa ibaba. i need a coffee, I really felt my bloods at this moment. totoo pala ang sabi nila, once you take a rest for a moment, excited ka ulit mag trabaho pagkatapos ng pahinga mo. I grab my phone at the suchet, tatawagan ko na rin lang si Raephil, its been a while since the last call. one thing I really admired with Raephil is his being gentle with my rules.

lumabas na ako sa room namin ni Brix, nakasalubong ko pa ang ilan sa mga intern sa hall way. My eyes darted with my Phone, i was about to dial Raephil's number when an unfamiliar number pop on my screen.

'I'm having a conference, please eat your dinner at the cottage where we sat earlier. pinagluto kita.'

tila nanlamig na naman ang talampakan ko, I know it was him.

i am trying all my best to forgot what was happened the day I left, and what was happened the day I cameback! I am mess up, reaaly!

Gusto ko siyang pigilan sa mga pinapakita niya sakin, like hell no! matanda na kami to handle this, hindi ako tanga. I know his motives. but being with each other is such a scandal! I am part of the NGO's, at mayor siya. I dunno if he has a wife or a girl freind, kasi ako I have Raephil.

besides, ayaw ko na siyang papasukin sa buhay ko. . . iniluluwa ng kaluluwa ko ang pamilya at sng apelyedo na meron siya. . . they ruined everything.

kung halos lang ay masuka ako sa capitolyo, kahit isa wala ang picture or kahit katiting na pangalan ng papa ko!

napabuntong hininga ako ng hindi ko namalayang na sacottage na pala ako.

tila nanumbalik lahat sa alaala ko kung bakit ni minsan hindi ko na binalak bumalik sa luagar na ta, to the place I used to love. naramdaman ko ang pamilyar na pagnuot ng galit sa puso ko.

hindi ko namalayang isa isa kong binuksan ang mga nakahain na pagkain sa cottage. . . tila uminit ang magkabilang mata ko, nanuot agad ang pamilyar na amoy ng ginataang tambo na may alimasag at sugpo. . . i remember those days na siya mismo ang nagbabalat nito para saakin. I held back myself, pinunasan ko ang mga mata ko at agad na nilisan ang cottage, hindi ko ginalaw ang pagkain na niluto niya.

magkukunwari na lang akong hindi ko natanggap ang message niya. hindi tama ang lahat ng to!

hindi ko alam ang nararamdaman ko, ang tagal tagal na non Laarni! kahapon lang ulit kayo nagkita, why youre breaking up with your walls just so easy! bumigay ka nanaman!

naabutan ko si Brix sa couch na nakasalampak, agad akong yumapos sakanya. . . i buried my face in his chest. Hinsi ko na alam kung anong emosyon ang mauuna, iyak ba muna o mambabasag ako dito ng gamit?

"whats up LG?" basag ang boses nito't tila pagod na pagod.

"nope, I just caught with my melodrama syndrome ng hindi kita mahanap." pagdadahilan ko habang nakayakap pa rin sa kanya.

"aws, sorry. hindi ka na namin ginising ni Mayor kanina, he advice me to take the files with us kasi baka mag trabaho ka pa rin pag alis namin," tumigil ito sa pagsasalota kata napaangat ang tingi ko sa kanya. "nag visit kami sa site na tatayuan ng temporary camp natin. . . napaka hands on niya sayo, alam mo bang ngayon lang niya pina resched laaht ng meetings niya kasi inayos niya muna yong para sa site natin? he even looks for laborer para magtayo ng tents at mag linis ng area para sa susunod na araw makapag start na tayo. . . LG?" napaayos ako ng upo ng akmang babangon ito.

"mahal ka pa rin yata ni JayRuel." deritso niyang saad na nagpahurimintado sa lahat ng bituka ko.

"Its impossible, sixteen years had passed, Brix." pagkakaila ko't hinubad ang sweater ko.

"kailan pa nagka time frame ang pag ibig at nag ka label na dapat pag sixteen years na e expired na ito?" alam kong umirp siya kahit di ako nakatingin.

namutawi ang nakakabinging katahimikan sa pagitan naming dalawa. naningkit ang mga mata nito sa kin na tila ba kinikilatis ako.

"Ikaw ba Laarni, are you still into him?" napakagat labi ako at umiwas ng tingin.

"for heaven sake Brix, may respeto ako kay Raephil." napailing ako sa kawalan at dinampot sa likuran ko yong throw pillow.

"You know what was happened, ayaw kong maging connected ulit ang mga buhay namin. I am here for IWAG and my advocacies, and ofcourse para kay Papa. kung alam ko lang na he reigns in Capiz baka hindi na ako tuluyang bumalik dito." sabi ko't napabuntonghininga.

"but we have still a choice to leave LG, may nag hihintay sayong opportunity sa Isabella, tutulungan tayo ni Raephil para doon ilagay ang Project mo. but you choose to stay, bakit?" pang iintriga nito.

he knows me too well, ipinaalam ko sa kanya ang parting gusto kong ipaalam sa kanya. . .

bakit nga ba ako nagpapigil sa kanya sa airport?

"you saw how we triggered the demon inside him ng nasa airport tayo. Ayaw kong gumawa siya ng gulo." tanging sagot ko.

"ayaw ko lang ng nakikita ko sa inyo ni MAyor, I dont want your efforts turn into dush."

"are you kidding me? the untouchable LG Gabral?" natatawa kong saad.

"Yeah right, keep being untouchable LG. He never deserves a woman like you."

HE NEVER DESERVES A WOMAN LIKE YOU. . . keeps on replying in my mind even weeks had already passed.

of course he didn't. and I didn't either. Deserves niya ba yong bababeng bigla na lang nawawala na parang bula?

instead of thinking about him I devouted my time para sa projects ko.

Everything was all set, mula sa papers, request per municipalities, radio promotions, programs, at sites ay naisaayos lahat in just one week. naaamoy ko na ang tagumpay ng INE. Sinamahan kami ni JAy Ruel sa pag organized ng lahat even I didn't ask him to do so. in one week pinipilit kng iwasan siya, hindi na ako pumapayag na maiwan kaming dala wa sa iisang lugar. I keep myself busy, kahit na kasama namin siya ni Brix iniiwasan ko siya. alam konh nararamdaman niya na ang pag iwas ko, I even change my number para mawalan siya ng direct contact sa akin, madalas ay si Brix ang kumakausap sa kanya.

I set barriers and boundaries between me and him, mali ang nangyari samin, at mali na pinayagan ko siyang gawin ang mali. and thats why I am making everythings right.

napabuntong hininga na lang ako at muking ni check sa tablet ang schedules namin, today I am expecting the ten IWAG personells for team outreaches and ofcourse Debbie, kaya ng isang araw pa lng ng matapos ang pagtatayo ng mga malalaking tent at kubo para sa mga personells ay lumipat na ako dito para maisaayos ang mga iba pang kailangan. inasikaso pa namin ang mga gripo at cr, ayaw ko naman na mahirapan ang mga anak ko dito.

"Grace," napaigtad ako mula sa pagkakasandal sa dala kong upuan sa maawtoridad na boses mula sa b****a ng tent.

"yes Mayor, is there any problem?" ramdam ko ang panunuyo ng lalamunan ko.

Pasimple kong pinasadahan ng tingin ang b****a ng tent para hanapin si Brix, I am badly needed him!

"i had heared na kailangan daw ninyo ng mag didigital printing para sa mga programs at tarpulines niyo, pinadala ko na dito si Gabriel, naka comission siya samin kaya siya na ang bahala." tila babalutan ako ng yelo sa kamig ng boses nito.

napapikit ako ng mariin bago inayos ang salamin ko't mataman siyanf tinitigan.

"sobra sobra na ang tulong mo sa IWAG, Mayor. let us do our part now, labas ka na sa ibang problema nmin, dont get me wrong I--- we appreciate your effort but like wht I had said. . . ayaw kong magmumukha kaming bias. so please, cease on giving us special treatment. gusto kong makuha ang misyon ko sa paghihirap ko mismo. open kami for your help, but wait for us to ask you." mahabang turan ko habang mariin pa ring nakatitig sa kanya.

marahas itong napabuntong hininga na tila ba pinipigalan ang sarili niyang hwag akong mabugahan ng apoy, kagat labi itong napahilamos sa buhok niya. I watch his reaction the whole time, hinayaan ko lang siya at wala akong gagawin. napatayo na rin ako sa upuan ko.

"is there anything you want to add Mayor?" saad ko at pinasadahan ng tingin ang relos ko.

"Why the hell are you avoiding me?! Akala mo hindi ko napapansin? You even rejected my effort, hindi mo kinakain mga niluluto ko para sayo! f**k, your frustrating me." napakuyom ang panga nito before he place his tongue under his lower lips.

Napatitig ako sa kanya, ilang ulit itong napabuntong hininga't tila gusto niya nang habulin ang sariling hininga.

"JAY! anong ginagawa mo!" he frustratedly zipped the tent, at mabilis na lumapit saakin.

he drag me closer to him, hindi ko alam ang gagawin. What's wrong with him, I felt he is freaking shaking!

"G-Grace. . . don't do this to me." nagitla ako sa panginginig ng boses niya.

"Jay Ruel," marahan kong inalis ang pagkakayakap niya sakin.

Agad kong ikinulong sa mga palad ko ang mukha niya, I met his brown protruding eyes, yet right now it seems powerless.

"Ayusin natin 'to, mali ang nangyari. let me go, nabuhay ka sa loob ng labing anim na taon ng wala ako,lets clear things out. Wala kang aasahan sa akin." Tila may bumarang bagay sa lalamunan ko matapos bitawan ang mga sa;itang iyon.

nalaglag ang magkabilang balikat niya, his eyes seems sinking in tears.

"Hindi mo na ba talaga ako mahal Grace?" tila umaasang tanong nito.

"Hindi na." deritso kong saad habang hindi pinuputol ang titig namin sa isat isa.

my heart melts when his eyes sparkled with crystal liquid, blanko lang ang mukha nito habang tuloy tuloy ang pag agos ng mga luha sa mata niya.

"What about that night? wala lang ba yon sayo?"

"Isipin mo na ang gusto mong isipin Jay, all I want is to cut the bonds between us. kung ano man ang mag kokonekta satin ay trabaho na lamang. Respect me, as I respect you."

"Wala ka paring pinagbago Grace. . .any time kayang kaya mo akong iwan kapag gusto mo. I hate you because I can't even unlove you the way you do." saad nito bago ako talikuran.

pinagmasdan ko lang siya habang papalabas ng tent, narinig ko pa ang marahas na pag kambyu niya ng manubela.

I'm not even sorry for what I did Jay Ruel, i did the right thing.