Huling Sandali

KABANATA 1

"Paano ako makakasiguro na hindi kayo parte ng mga scammers, terrorista, at mga currapt?" nagtiim bagang ito habang hindi ako tinatantanan ng madidiin niyang pag bigkas ng "grace".

Napahugot ako ng malalim na buntong hininga, I held my chin up, bago siya pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa. Nag kakamali ka sa hinahamon mo, Jay Ruel.

"Hindi ako aabot kung sa kung saan ako ngayon kung scammer ako Mayor. I will not gonna be a top out standing organization foundress kung hindi maganda ang pamamalakad ko." Mataman kong nilabanan ang nag babaga niyang pagtitig na tila ba hindi nito gusto ang presensiya ko sa opisina niya.

"talaga? hindi ka manloloko, I thought kung ano ang puno ganon din ang bunga." umangat ang gilid ng mga labi nito.

Cease fire, he cross the border. akmang hahakbang ako papalapit sa kanya to bombard his desk with my fist ng maramdaman ko ang mahigpit na pagkakahapit ni Brix sa baywang ko. Mariin na napakuyom ang mga palad ko. How can be a mayor like him can be a jerk sa isang Laarni Gabral?!

"Mayor, i thought you'd invited us for a formal meeting. we can discuss things without being like this." saad ni Brix, randam ko sa boses niya ang lahat ng pag titimpi.

"ganito pala kayo mag approach sa mga bisita niyo Mayor?" mariin kong saad.

saglit ako nitong tinitigan bago nag kibit balikat, "depende sa bisita." saad niya pabalik.

"we had travelled three freaking hour to be here, expenses, time, and effort had spend. then this is what we can get from you mayor?" Nilabanan ko lahat ng dugo na namumuo sa utak ko na gusto na siyang sabugan. But I control it.

You want to play a game, jerk? well I wont give you the satisfaction. i hate cat fight. He take it too personal. hindi ko inaasahan ang biglaang pagkikita namin ngayon, malayong malayo na siya sa Jay Ruel na kilala ko. Well, ano ba ang dapat e-expect ko sa isang Arcangel?

"I wont still sign the permission," tumayo ito sa swivel chai niya.

Napahigpit ang hawak ko sa kamay ni Brix. . .

"sure, hindi ugali ng IWAG na ipilit ang hindi pwede." I give him a smile.

Biglang nag tiim bagang ito, his face turn into red. annoyance draw in his face.

napapalakpak ako sa isip ko. Iba ako maglaro. I sense what he wants. He freaking wants us to beg. napaka halaga sa akin ng Capiz dahil mahal na mahal ito ni papa. Pero kung ganito ang manyayari, sigurado akong si Papa pa ang magtutulak sa akin na h'ag na lang tumuloy.

"thanks for your time and warm hospitability, Mayor." Saad ko bago hinila si Brix.

Gustong gusto ko siya patulan! But it wont make sense. Nag ara ako ng ilang taon para matuto lang ng Professionalsm. Hindi na kami bata. He shouldn't be acting like that! he must avoid bringing up personal issue sa trabaho. I know he is just making excuses!

Hindi ko na nagawang lumingon pa, halo halo ang nararamdaman ko.

part of me seeking justice for my past, gusto ko siya patulan! gusto o siyang sumbatan! Wala siya sa tinatapakan niya kung hindi dahil sa Gabral! Napatigil ako sa hallway.

Napaangat ang tingin ko sa mga nagkikintaban at dambuhalang frames na nakasabit. It was the pictures of all the Mayors in Roxas City. May halos Anim, from 1980, upto the present. Napakuyom ang mga palad ko to see few familiar names.

Elizalde Locsin Arcangel. . . His Dad. Jay ruel dad. so he lead for freaking six years as roxas city mayor, before Jay succeeded his position. Magaling.

Nag stay lang kami niBrix sa hotel, I was there procastinating the whole day. Nagpahinga lang kami, hindi kami nag kikibuan ni Brix sa hotel. I knew him, binibigyan niya ako ng time to get myself back.

"Tumawag si debbie, she's sorry for what was happened. . . huli niya na nalaman na si Jay Ruel pala ang Mayor ng Capiz." basag ni Brix sa katahimikan.

"please tell Debbie, na hwag ipaalam kay Raephil ang nangyari. . . don't tell him about Jay Ruel."

Napahugot ako ng malalim na buntong hininga. wala akong sinisisi sa nangyari. after sixteen years, I'm back. at nakita ko ulit siya sa pinaka pambihirang paraan. hindi ko na inaasahan pa na makita siya, it was long freaking years, I expected him to be out of the country o na a ibang lupalup na ng Pilipinas kagaya ng lagi niyang sinasabi dati. I wonder kung tumuloy siya sa pangarap ng Papa niya na mag abogado, when all he wants is to be a vocalist o main lead ng banda.

marahan akong bumaling kay Brix, na tila kanina pa pala nakatitig at inaalisa ako habang nakankbit balikat. " Ibang iba na siya. . ." mapakla kong saad, bago nameke ng tawa.

"ano ine-expect mo na magiging reaksyon niya?" napapailing na saad ni Brix.

napailing din ako't pinigilan ang nararamdaman ko. At inisip sandali ang kung bakit ako nandito. . . it is for IWAG.

"Change plan, mag book tayo ng ticket pabalik sa Pampanga. Sa Isabela Leyte na lang natin ilagay ang mission na ito." saad ko.

This will be the last time na tatapak ako sa lugar na ito. At ito na rin ang huling beses na magkikita kami. . . it would be the last time Jay Ruel.

Kinaumagahan nag handa na kami ni Brix para sa flight namin sa hapon pabalik sa Pampanga. Nag lunch kami sa Robinsons Place Roxas City, nakakamangha. Walang ganito dati sa Capiz. Ang naaalala ko lang kung saan akmi madalas dati ni Ate Lourrine is sa Carol at INJAP. At madalas kami sa Gaisano Market place, para kumain sa Jollibee. Pero ngayon, ang laki na ng pinabago ng Capiz. Sayang ngalang at ito na ang huling sandali ko dito.

I lean my head sa dash board ng van, mariin akong napapikit ng madaanan namin ang Roxas City arc sa may Loctugan Capiz. . . malayo pa lang ay tila kumakaway na ang napakalaking statue ng alimango. . . napa tingala ako sa arko, 'YOU ARE LEAVING ROXAS CITY CAPIZ, COME AGAIN'.

I AM LEAVING, AND IWILL NEVER COMEBACK!

Na sa labas pa lang kami ng airport, I am firm with what I had said. mabubuhay ako ng walang Capiz, mag totop ang IWAG at makukuha namin ang seal of international acknowledgement ng wala ito! I wont beg na patuluyin niya kami sa teretoryo niya, while in fact? sino ba siya? Hinding hindi ako magpapakita ng kahinaan sa kanya, I have Noah, I have Iwag, I have a lot para magmakaawa sa kanya!

one hour bago ang flight namin sakto namang na drop kami agad dito sa airport.

I was about to shyr down my phone bago kami mag lakad ni Brix papasok ng airport ng mag blink ito. . . a message from unknown.

'We need to talk Grace.' the wor 'Grace" brought electric in my toes goes to my spine. . . hindi ko man sigurado but I know it was him. . . the only person who calls me in my second name, Jay Ruel.

Nakatitig pa rin ako sa phone ko ng mag ring ito, ramdam ko ang presensiya ni Brix sa tabi ko na may kausap din sa cellphone. . .

I swept the cancel button, at akmang papatayin na ito ng may humabol pang isang message, 'hwag mo akong hamunin Grace, I can demand a lock down para hindi ka makaalis. Pick up my call, bago kita damputin sa kinatatayuan mo.'

I was stoned in my feet. nasa paligid lang siya! and the obssesed and childish Jay Ruel has been activated! Napatingin ako sa phone ko ng mag ring ito ulit. It was him. Lihim akong napabuntong hininga, at mariin napahawa sa maleta ko.

I picked it up.

"cancel your flight, nakapag desisyon na ako,"pinutol nito ang sasabihin niya. "I will sign the permission." dugtong nito.

hindi nagbago ang hilatsya ng mukha ko, hindi ako sumagot sa kanya at akmang hihilahin ang maleta ko papasok saairport ng maramdaman kong may marahas na pumigil dito.

I was froze a little when I meet his blazing protruding brown eyes. His tongue plastered right under the left side of his under lips, his signiture expression. Hindi maipinta ang mukha nito, he is wearing black suit at white tshirt sa loob. naka black jeans at corporate top sider ito.

tinapunan ko siya ng blankong tingin, bago bumalik sa phone ang mata ko to end the call.

Napatingin ako kay Brix na nagmamadaling lumapit sa amin so i guess he excuse his self kanina ng may kinakausap din siya sa phone.

hinapit ako ni Brix papalapit sa kanya, napansin ko kung paano umaangat ang gilid ng mga lani ni jay ruel sa nasaksihan bago ito napakagat labi, nanunuya ang mga mata nito. "Mayor, aalis na kami ni laarni, ayaw namin ng gulo." brix blurt out.

"Hindi kayo aalis. Pepermahan ko na yong permit." labas sa ilong na sagot nito.

"its over Mayor, kahit hindi na. Isabela will welcome us. . .better." diniinan ko ang salitang better, na mas lalong nag papula sa tainga niya.

"Hindi, hindi ka aalis." saad nito bago padarag na hinila ang maleta ko.

this guy, getting into my nerves.

"Mayor, hwag kang gumawa ng eksena dito. I decided already, sayo na yang maleta kung gusto mo. Hindi mo kami mapipigilan." mapakla akong napatawa, naramdaman ko ang marahang pagpisil ni Brix sa mga palad ko.

"ma i-issue ka sa press kung may makakakita sa eksena na ito, it can harm your precious dream of international seal kung hindi ka aareglo sa sira ulong Mayor na yan." bulong nito sa tainga ko.

"allright, fine! i will stay for good." sagot ko na nag paaliwalas sa mukha ni jay.

Ikinarga ni Jay ang maleta ko sa likuran ng black matte raptor nito. Hindi na ito kumikibo.

"sakay." saad nito, ni hindi man lang kami pinagbuksan o tinapuanan ng tingin ni Brix.

Habang nasa byahe pabalik, hindi na pamilyar sa amin ni Brix ang daanan kaya nag sisikuhan kami pareho sa likod.

"ma walang galang lang mayor, pero hindi na yata ito ang daan pabalik sa city o sa kapitolyo." hindi nakatiis si Brix.

napatingin ako sa rear view mirror, and i accidentally meet his blazing gaze at me again, bumaba ang tingin nito sa magkasalikop naming kamay ni Brix. . . nagitla ako ng pihitin niya ng mabilis ang manubela.

"Hindi na tayo babalik s kapitolyo, I will drop you both in my resort for good. Ganito kasi ang hospitality ko." mariin ang pagkakabigkas nito sa hospitality.

Kung ganyan sana yong ginawa niya kahapon, e di sana maayos kami ngayon. Mali siya sa pag una ng personal issue niya. He's such a headache.

Halos walang ibang maririnig sa loob sa sasakyan kundi mga malalalim na buntong hininga naming tatlo, I really cant imagine na ganito ang mangyayari. Akala ko tuluyan ko ng kakalimutan ang Capiz mission namin, I have no hint of idea kung ano ang nasa isip ng isang Jayruel para pigilan kaming umalis. . . wala akong mahanap na kasagutan.

Ilang minuto pa ang nakalipas pumarada na ang sasakyan, nilibot ko ang aking mga mat sa paligid. . . hindi ko haloas makita kasi tinted ang sasakyan niya at madilim na rin salabas.

Napatingin ako kay brix, na akmang lalabas na ngunit hinigit ko siya sa braso, "Please contact Debbie why we cant arrive on time. Sabihin mo na lang na na ayos na mission natin dito. Then ako na bahala kay Raephil." saad ko.

napaikot naman ang mata ni brix bago sumagot, "Noted LG, pero ang bongga ng Mayor a, may pa libreng check in sa resort" tila pabulong na saad nito pero halatang dinig na rinig naman ni Jayruel.

naunang bumaba a driver seat si Jay, pamilyar na pamilyar ang pagkakakunot ng noo nito at ang bahagyang pag kasabog ng clean cut niyang buhok.

akmang pababa na rin ako ng makitang pababa na rin si Brix pero hinigit nito ang braso ko.

"sandali lang sissy," umikot ito pagkababa at dumirito sa kabilang pintuan kung nasaan ako. Nilahad nito ang mga palad sa akinpara alalayan akong bumaba.

"mataas kasi, baka matapilok ka." saad nito. Agad ko naman itong tinanggap.

natawa kami pareho ng makababa ako. ngunit na gitla ako ng patalong bumaba si Jay mula sa likod ng sasakyan niya. NApapapikit ako ng pabagsak nitong inilapag ang mga maleta namin sa lupa.

what the!

"kami na lang sana nag baba Mayor," sarkastikong saad ni Brix, pero ni hindi niya ito tinapunan ng tingin.

"saan sa dalawa yong maleta mo?" lukot ang noong tanong nito ng hindi ako hinihiwalayan ng matiim nig pagtitig.

"The pink one." Saad ko bago akmang hihilahin ito, ngunit marahas niya itong inagaw. Siya amismo ang nag hila nito't naiwan naman ang maleta ni Brix.

"Mr. Mayor, hindi ako embaledo para ikaw pa ang humila niyan." I'm prety trying my best to be sound casual, but it turn into damn sarcasm. I hope he sense it.

Pero tila wala itong naririnig.

"harsh with a gentle touch," Brix blurt out like moaning, kaya nahampas ko siya ng sling bag ko.

tila nakakabinging katahimikan ang namumjtawi sa aming tatlo habang binabagtas ang makipot na pasilyo. Sa likod na parte yata ito ng resort kasi naririnig ko ang mararahan na paghampas ng alon sa harapan na parte ng malaking gusali. Hindi na ako pamilyar kung saan parte ito ng Capiz, well, sabi niya kanina sa kanya ang resort na ito.

Kahit sa back door ay tila pinaglaanan ito ng malaking pondo, mayaman ang mga Arcanghel, but this is way too far. . . pero hindi na ako magtataka, madumi ang laro sa politika, nasisikmura nilang kamkamin ang pera sa kaban ng bayan para sa sariling interest nila. Interior designer can cost a gold, plus the materials. Gawa sa Capiz pero elegante't bumagay ang mga palamuting kristal at batu na naka ukit sa pader.

Ilang hakbang pa'y na aninag ko na ang mga clerk sa clerk desk na kinakausap na ni Jay. Napako ang mga mata ko sa naka ukit na pangalan sa itaas ng clerk desk. . .

ALTA COSTA GRACE RESORT.

nagitla ako sa aking nabasa. Tila napansin din ito ni Brix na nag pabago sa expression niya.

nakakalula't nakakatakot apakan ang sahig. the color combination are indeed great, black and gold. sa labas ng glass door, naaninag ko ang mg native catage na gawa sa kahoy at may mga mono block chairs. napaka malikhain ng nsg design ng resort na ito.

Bumalik si Jay Ruel sa kinatatayuan namin, at inilahad kay Brix ang card key para sa room namin. Hindi pa rin maipinta ang mukha nito't lalong dumidilim kapag papasadahan niya ako ng tingin.

Fine! You have all the right para pakitunguhan ako ng ganito, but work is work. Yon sana ang maintindihan niya.

napahugot ako ng malalim na buntong hininga, at pikit matang gumawa ng unang hakbang, "Mr. Mayor, thanks for bringing us here, we indeed appreciate it. Yet, tommorrow, my assistant will resend the permission letter for the officiality of allowing IWAG NI EVA here. If your not swamp, we are please to have you in our cite. good night." casual kong saad bago hinila ang malita ko.

Ngunit bahagya akong napatigil sa mariing tono nito, "meet me in my office after dinner, fourth floor." he gritted his teeth.

Hindi na ako sumagot sa kanya't hinila na ng tuluyan ang maleta ko patungong room namin.

"Sasamahan pa kita?" tanong ni Brix ng tuluyan na kaming makapasok sa room. Tila sinadya yata ang room na ito para sa amin, akala ko iisa lang ang kama but i was wrong. may sarili itong kwarto, the theme was so calming. black and white. dalawa ang room sa loob, tig isa kami ni Brix.

"no need, kaya ko na yon. tell debbie to resend the letter sa ugok na mayor." sabay kaming natawa.

"allright, na email ko na kanina pa. Nag aalala na sina Noah sayo." saad ni Brix.

Napahilot na lang ako sa sintido ko't inilapag ang sling bag ko sa sofa. I miss Noah and Mama already, pero kahit anong mangyari hinding hindi ko na sila pababalikin dito. . . lalo na si Noah. This is my last mission in Capiz, and after this, we will end it here for good.

"Pahinga ka na Brix, kakausapin ko lang sina NOah at Raephil. Mag order ka na lang ng para sa dinner natin." saad ko bago umupo sa sofa.

Parang ngayon ko pa lang tunay naramdaman ang pahinga, pakiramdam ko for the whole day ngayon lang ako na upo! halos pikit mata kong ideal ang numero ni Raephil, wala pang dalawang ring nasagot na agad ito.

"gosh Laarni, I miss you. buong araw kong hinihintay ang tawag mo." dama ko ang galak nito sa kabilang linya. His husky voice calming me a little bit.

"hindi naman kita pwede tawagan, i know your rules." dagdag pa nito. Alam niya kasi na busy akong tao, and I hate disturbance. ako lang ang pwedeng tumawag. I admire Raephil for respecting my sched.

"miss you too, superman. pagod lang ako, I need rest. Si Noah at mama kumusta?" tanong ko.

"You're lil bro, miss you a lot. Pero kasama niya naman si Debbie as usual. binabantayan ko siya hwag kang mag alala." alam kong nakangiti nanaman siya habang nagsasalita.

"Ikaw kumusta?" nakapikit kong tanong.

"gusto na kitang puntahan," bulong nito.

"better not to." I cleared my throat. . . hindi pwede.

"And why? I heared from Debbie na uuwi ka dapat ngayon, kasi nagkaproblema. tell me what it is?" bakas sa boses nito ang pag aalala.

napapikit na lang ako, kailangan ko nanamang magsinungaling sa kanya. Wala siyang alam sa buong pangyayare, hindi niya kilala si Jay Ruel.

"Laarni." tawag nito sa panagalan ko, "s**t, mag book na ba ako ng ticket?" he is sounds serius.

"No, diyan ka lang. be with Noah please. Saka kaialangan ka diyan sa campo natin." napabuntong hininga ito sa kabilang linya.

"Just update me about sa Capiz mission saka sa mga kailangan mo. ingat ka lagi."

tila nakikiramdam pa ito sa kabilang linya but I hung it off.

sumabay lang ako kay Brix mag dinner, hindi rin ako nakakain ng maayos kasi pagkaing Manila rin ang inihnada. wala akong gana. Pagkatapos kong kumainnag paalam na ako kay Brix na mag sho-shower na at kailangan ko pang e-meet si Jay Ruel sa office niya sa fourth floor.

I just wear my maroon tshirt and a simple brown trouser at modesty sandals para kahit papaano'y pormal pa rin akong haharap sa kanya. Hindi na ako nag apply ng make up, pinusod ko lang ang buhok ko at hindi na nag abalang mag suklay pa gabi na't after ng meeting ko sa kanya magpapahinga na ako.

hindi ko alam kung saan ako humuhgot ng lakas para harapin pa ang taong matagal ko ng ibinaon sa limot. Tinakasan ko na ang lugar na to noon, kaya kong gawin yon ulit. . . but for the sake of international seal at para kay Papa kaya kong tiisin lahat 'to.

"Brix, magpahinga ka na," I give him a cuddle, nakadapa ito sa couch at may tinitipa sa laptop niya.

"Ingat ka. . ." tila may kahulugan ang tono nito, ngunit sinuklian ko lang siya ng beso.

Napaangla ang kamay ko sa folder na dala ko. . . I need to fsce him casually. Gusto ko nang matapos ang araw na ito at masimulan na ang proyekto ko.

sa hallway lang ako dumaan, hindi na ako gumamit ng elevator. I think sa 3rd floor lang papuntang 4th floor ang may elevator. exclussive for Mayor Jay Ruel lang yata ang elevator na iyon. napa irap ako sa isip ko.

Nahigit ko ang aking hininga ng tuluyan kong marating ang 4th floor. . . kakaiba ang floor na ito sa lahat. napapalibutan ng smoke glass, masiyadong advance ang floor na ito kisa sa ilalim. Napadapo ang mga mata kosa naka-awang na glass door, dahan dahan akong sumilip bago tumawag.

"Mr. Mayor?" tawag ko sa kanya.

"Come in, Grace." tila nanlamig ang talampakan ko sa boses niya.

i step in, iginala ko ang paningin ko sa loob. Agad nanuot sa aking ilong ang pabango niya, lalaking lalaki.

Black and white combination, napangiti ako sa isip ko ng may mga nakita akong white and red roses sa mga base sa loob. May malaking portrait na nakasabit sa wall na pinalilibutan ng mga puting bulaklak na hindi ko kilala, it was his Papa. Elizalde Locsin Arcangel.

"Grace," nagitla akot napalingon sa lalaking naka white v-neck shirt, at naka black stripe pajama. May dala itong umuusok na tasa habang naka sandal sa pintuan.

"Mr. Mayor, I brought here already the permission letter at action plan ng IWAG NI EVA para malaman niyo ang bawat hakbanng namin sa Capiz." patay malisya kong paliwanag habang walang emosyong nakatiti sa kanya.

humigop muna ito sa tasa niya bago ako pinasadahan ng tingin.

"Put it there," he said bago ito dahan dahang lumapit sa akin.

"May mga gusto ka pang itanong, Mayor?" Tanong ko ng hindi nagpapatinag sa kanya.

"Marami. . . maraming marami Grace." madiing saad nito.

He step one more closser to me, droping the cup right at his crystal black table. His jaw clenching, he slowly lick the down of his lips, putting his tongue under his down bowshaped lips. . . his favorite manurism, his brown protruding eyes started to blown up with fire when it darted to me down to my chest.

What the hell!

It shivered my system, ramdam ko kung paano mailang ang buong systema ko. I'm trying out of my very best to set aside everything, just to be casual.

mas lalong nanlamig ang talampakan ko ng tuluyan siyang makalapit sa akin. . . ngunit agad akong tumalima para ilapag sa table ang mga dala kong folders, bahagya akong napaatras.

"can we take a sit mayor?" The sarcasm draw in my tone.

"no," muli itong humakbang papalapit sa akin.

"Spill your queries Mayor, I need to go back with Brix---" nahigit ko ang aking hininga ng biglang padarag ako nitong hinila't ikinulong sa mga bisig niya.

his afficionado perfume lingered, wrapping me inside of his arms felts like filling the longing. . . napapikit ako sa pagsibol ng hindi ko maipaliwanag na pakiramdam.

"Mayor, its overlapping. . . let me go." mahina kong saad, ngunit ibinaon nito ang mukha niya sa leeg ko.

"Marami akong gustong itanong sayo Grace, and I guess one night is insufficient." halos pabulong na saad nito sa aking leeg.

half of me wants to give back the energy, but my advocacy, family, Raephil and Noah's image flashing in my mind hindering me not to do so.

"Let me go, Jay Ruel. . . just let me go." saad ko't dahan dahang inalis ang pagkakayapos niya sakin. Ngunit mas lalo niya pang hinigpitan ang pagkakayakap sakin.

"No, this time I wont let you go." He said then started to lossen a bit, just to meet my tantalizing black eyes.

"Kung pwedeng hindi ako matulog masigurado ko lang na hindi ka na makakaalis gagawin ko Grace, this time I'll do everything. . . this time hindi ko na hahayaang mawala ka sa paningin ko." he whisphered, habang marahang nakatitig sakin.

His eyes was full of desires and longing I can't name, tila nalukot lahat ng pinaglalaban at prinsipyo ko sa buhay ng masilayan ang makislap na likidong marahang umaagos mula sa kanyang mga mata. . . seeing him like this felt likes hell. Tila dinudurog ako ng paulit ulit.

"Jay," bulong ko't ikinulong sa aking mga palad ang magkabilang pisngi niya.

"look at me," saad ko at tinitigan siya ng marahan.

"Lets cease on bringing up our personal issues here, tapos na ang dati. . . trabaho lang ang pumapagitna sa atin, please don't make this too hard." Hindi ito tumugon sa akin, patuloy ang pag agos ng mga luha sa kanyang mga mata habang nag tataas baba ang magkabilang balikat nito.

I can't contain what I feel. . .

"hindi ko alam kung paano mo nagagawa sa'kin 'to Grace," marahan ako nitong binitawan, saka lang ako nakahinga ng maluwag.

Napahilamus ito sa mukha niya, tila hindi niya alam ang gagawin.

Akala ko makakalimutan niya na ang lahat, its freaking sixteen years.

"May iba na ba? Mahal ka ba niya?" walang emosyong saad nito.

"Jay Ruel hindi na tayo bata, mahabang panahon na ang lumipas." sagot ko.

"Mahabang panahon nga, but it was still you Grace." Muli ako nitong hinawakan sa magkabilang balikat.

"I have a family, I am married. Tigilan mo na ako." umiwas ako ng tingin sa kanya, pero ramdam ko kung paano dumilim ang mukha niya.

"I don't care." he said before he cross the gap between us, his playful lips landed into mine. . . tila nalulunod ako sa pamilyar na pakiramdam na matagal ko nang hindi naramdaman.

Nanlalaban ang isip ko ngunit tila tinatangay ako ng tunay na gusto ng puso ko. . . i push him away, but his lips was magically taking my strength away. Parang may sariling utak ang mga kamay kong marahang napakapit sa batok niya. wala na akong lakas na itulak siya palayo, he fills my longing.

His movement go deeper, marahan ngunit ramdam ko ang kasabikan. I felt his hands travelling at my back down to my spine. . . bumaba ang mga labi nito sa aking leeg, I can't grasp a thing kaya napakapit ako sa balikat niya. tila na wala na lahat ng iniisip ko, all I want was this moment. a sinful moment, with the man I was once loved, his lips rubbing the back of neck, naramdaman ko ang paggapang ng mainit niyang mga palad sa loob ng tshirt ko.

Tila bumalik ako sa aking katinuan at marahas siyang itinulak. Tila na gitla rin ito sa ginawa ko, dahan dahan akong umatras palayo sa kanya.

"stop," saad ko. hindi ko mapigilan ang panginginig ng mga kamay ko. Pero hindi rin siya nag patinag he step closser to me again. At muling hinuli ang aking mga labi.

this time my mind ruled my body, I push him with all my strength, kumawala ang mga luha mula sa gilid ng aking mga mata.

"Stop! sinira mo na ako Jay, i gave you everthing as a clossure. you never have an idea how much I hate your races to death, even you! So stop. Im here not for us, gusto kong matapos na ang lahat ng mission ko rito kasi ayaw ko na kayong makita! kung mabigat yan para sayo, wala akong pakealam. H'wag mo akong iyakan, diyan kayo magaling! magpaawa." halos labas ugat na bulyaw ko sa kanya, umaangat ang gilid ng mga labi nito.

"you hate me? we feel the same way. I hate you for just leaving me." saad niya bago muling lumapit sa akin, he drag me on the smoke glass wall. pakiramdam ko nakikita kami sa labas.

"shut the crop mayor---" hindi ko na ituloy ang sasabihin ko, he pin my hands on the wall, and he started to claim my lips.

"Kahit anong sabihin mo Grace, walang magbabago."

he is moving his lips gently, tempting me to respond. . .

"Tell me you don't love me," bulong nito.

my system blown up again, nawawala na naman ako sa sarili. I even responded to his kisses. I'm melting again! hindi ko na maramdaman ang mga paa ko, parang nanlalambot ako sa paraan niya.

naramdaman kong binitawan nito ang mga kamay ko. . . but instead of pushing him back, I embrace him more. I felt his hands caresing my back, dinig na rinig ko how he unhooked my bra.

napamulat ako't sinalubomg ang mga mata niyang nanabik. His lips press into mine again, and this time I fought back.

Naramdaman ko ang pag angat ko mula sa kinatatayuan ko, binuhat ako nito without parting our lips. Tila nanunudyo ang mga labi nito, I felt the softness at my back. napamulat ako, I saw him removing his shirt.

he dump above me at pinagpatuloy ang ginagawa niya sakin, this time he moves gently. . . he moves in his ample time, tila nilalasap niya ang bawat sandali. Ingat na ingat siya sa bawat galaw, his moves telling me how much he cares for me.

"Please, hwag mo na akong iwan Grace." bulong nito.

tila nilayasan ako ng aking ulirat, all I thought was the precious sinful moment; the idea that the man I choose to leave was claiming me. . .

"J-Jay. .."