“Trishia! Okay ka lang ba? Kanina ka pa walang kibo riyan. Tignan mo yang eyebags mo oh! Ang lalim na. Kumakain ka pa ba? Mas lalo kang pumayat!” Puna sa akin ni Amber nang makita niya ako na nagbabasa sa coffee shop malapit sa school.
Mukhang kanina pa siya nandito at hindi lang siguro namin napansin ang isa’t isa.
Binababa ko ang librong hawak ko at inayos ang salamin ko. Nginitian ko siya at saka tumango.
“Okay lang ako! Ano ka ba? ‘Wag mo akong alalahanin! Okay na okay lang ako! Ako pa ba?” I tried to change my mood. Ayoko naman kasing makahalata siyang may iniisip ako. Mamaya ay usisain na naman nila ako at hindi ako tigilan.
“Weh? Eh hindi mo nga ako napansin dito! Tapos sasabihin mo okay ka lang?” Inirapan niya ako saka umiling siya.
“Eto naman! Napakamatampuhin mo! Inaant
