Ang tatlong araw na ibinigay ni Crane ay hindi naging madali. Sa loob ng marangyang villa sa gitna ng isla, tila tumigil ang oras para sa aming dalawa. Walang ingay ng media, walang banta ng mga Ashford, at walang mundong humuhusga. Pero sa kabila ng katahimikan, ang tensyon sa pagitan namin ni Crane ay parang kuryenteng laging nakakabit sa balat ko.
Kasalukuyan akong nakatayo sa veranda, pinapanood ang paglubog ng araw na nagbibigay ng kulay kahel at asul sa langit ng Palawan. Nakasuot ako ng isang manipis na white silk robe, hinahayaan ang mahinang hangin na dumaan sa aking balat.
"Thinking of running again, Meisha?"
Naramdaman ko ang pagpulupot ng kanyang mga braso sa aking bewang mula sa likuran. Ipinatong ni Crane ang kanyang baba sa aking balikat, ang kanyang hininga ay mainit
