Chapter Twenty-Three

2085 Words

Tulaley, bangag, parang nasa langit, at animo ay adik ang pakiramdam ni Gabie nang makauwi sa kanilang bahay. This is really something new. Kung panaginip man ito, ayoko ng magising! Ang saya lang talaga, in an instant biglang kami na ni Omeng. Hindi man lang ako nagpakipot! Ihh! Nakakahiya! Nakakahiya! aniya. At hanggang sa makabalik sila ng Maynila ay walang kaalam-alam si Edne na sila na ni Omeng. Nakiusap siya rito na siya na lang muna ang magsasabi kay Edne kapag nakabalik na sila sa Maynila. Knowing Edne, baka kapag sinabi namin sa kanya ay tiyak na naka-broadcast sa buong baranggay. At hindi pa ako handa sa sasabihin ng mga magulang ko. Dahil pagod sa biyahe, maagap silang nagpahinga sa kadahilanang may trabaho pa sila kinabukasan kaya naman hindi pa rin niya nasabi kay Edne an

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD