Hindi pa man ako nakakakuha ng maayos na hinga mula sa pagharap kay Mr. Darious ay biglang bumukas ang pinto ng executive floor—malakas, walang paalam. Lumingon kaming lahat.
At dumating na nga si Tita Loraine Montrose.
Mataas ang takong, balingkinitang postura, at galit na galit ang mga mata. Ang mga empleyado sa hallway ay parang mga uwak na nagsitahimik, agad nagsialis.
“Tita Loraine,” agad kong bati, pilit ang ngiti. Pero kahit ako, kinabahan. Hindi siya basta pumupunta rito kung hindi malala ang sitwasyon.
"Nasaan ang anak kong lalaki?" malamig niyang tanong habang diretso ang lakad papasok sa opisina ni Digby.
Pagkasunod ko ay nakita ko si Digby na nakatayo lang sa tabi ng glass window, nakasuksok ang kamay sa bulsa ng slacks niya, malamig ang ekspresyon, parang walang pakialam
