"Huwag mong pababayaan ang kapatid mo, Simon. Huwag mo siyang susukuan, pakiusap." Lumuluhang pahayag ng kanyang ama habang mahigpit itong nakahawak sa kanyang mga kamay. Halata rin sa mukha nito ang paghihirap gayundin ang malalim na paghigit ng hininga. Maputla, payat, at lalo pang pinagmukhang matanda ng stress at sakit ang kabuoan nito.
Hindi gaya noon na napakatikas at puno ng enerhiya ang bawat araw nito tuwing uuwi sa kanila.
Humigpit pa ang pagkakakapit nito sa kamay niya ng ihitin ito ng ubo, halos hindi makayanan ni Simon ang nakikitang paghihirap ng ama, sumusuka na ito ng dugo at may tunog na rin maging ang paghahanbol nito sa hangin.
"Papa," umiiyak na usal niya habang hinahaplos ang ang likuran ng ama. Kung pwede niya lang ito hatian sa sakit ay gagawin niya.
"P-pakisabi
