"You're home?" malambing niyang tanong at marahang hinaplos ang ulo ko habang nakayakap ako mula sa kanyang likuran. Umikot siya para harapin ako at yakapin. Siniksik ko ang ulo ko sa may leeg niya at agad kong naamoy ang natural niyang amoy na parang vanilla.
"Pagod ka na? Bihis ka muna, malapit na 'to matapos, then let's have dinner. Hmm?" aniya at hinalikan ang sentido ko bago ako binitawan.
Napipilitan akong bumitaw sa kanya para makaligo na at makapag-bihis.
It's so nice to go home after a tiring day like this.
Yung kahit anong stress at toxic ng buong araw ko, at the end of the day, sasalubungin ka niya ng ngiti at paglalambing.
I would never get tired of living this kind of life with her.
"How was it?" tanong niya pagkatapos kong tikman ang luto niyang sinigang.
"Masarap, sye
