My eyes were closed but my tears are still stubbornly falling. Naramdaman kong mas humigpit ang yakap ni Achi sakin. We're now lying on the bed. Our bed. "That's what happened. Believe me, I never cheated on you. I can never cheat on you," bulong niya sakin habang hinahalikan ang noo ko. Both of our eyes are swollen from too much crying. He was crying so hard while he was telling me what really happened years ago. Hindi ako makapaniwala na isang maling akala lang ang lahat. Imagine? I wasted two damn years para lang doon? Naalala ko ang sinabi ng anak ko na nagkasakit siya. "Nasabi ni Eliza na... nagkasakit ka raw?" tanong ko sakanya. Naramdaman ko ang paninigas ng katawan niya ng marinig ang tanong. Was he really sick? "It's... nothing," napabuga ako ng hangin dahil sa naging sag

