AGAINST ALL ODDS (COMPLETED)

CHAPTER 17- Pregnant

"YOU'LL gonna pay for this, stupid brat!!"

Pumanting ang mga tenga ko sa narinig sa kabilang linya. Biglang umakyat sa ulo ko ang pagkairita.

What payment is he talking about??

He's a guy and sounds like an old man.

"What payment are you talking about, huh?? Who the hell are you?" madiin ngunit mahinang pagkakasabi ko. Baka magising si Dazsher. Bahagya akong lumayo upang masigurong hindi ito magigising.

"Spare my son! Because if you don't, I will sue you for beating my future daughter in law! Stupid!" so.. It's Dazsher father.

I took a deep breath and sighed heavily. "What if I say no? Because in the first place, your son is the one here chasing and he's here 'coz he chose me! And they lied to me! So, they deserved it! I am also a victim here! And.. Sue me? Psh! Really, huh? Mr. Del Rious... Don't scare me 'coz I'm not scared!" nanginginig ako sa umusbong na galit.

Rinig ko ang malakas nitong tawa sa kabilang linya. "Typical attitude of Del Fuego's clan.. Ha Ha Ha! But, I tell you this brat.. You'll regret of your decision. Soon.. So, I warned you.."

Natigilan ako bigla sa mga huling sinabi niya.. Bumuntong-hininga ako. "Are you done talking Mr. Del Rious? Because if yes.. I'll end up the call. I'm a busy person too." sarkastiko kong sabi.

Narinig kong napamura ito ng malutong sa kabilang linya. "You're such a rude—" pinutol ko na ang linya. I had a right to do that. Naririndi na ako! Psh!

Sanay na akong tawagin ng kung anu-ano pero naiba ang pakiramdam ko nang manggaling pa ito sa ama ni Dazsher. Mas nakakagalit!

Muli akong napabuntong-hininga at isinilid sa purse ko ang cellphone. Naisip kong muli ang mga sinabi nito..

You'll regret of your decision..

You'll regret of your decision..

You'll regret of your decision..

Psh! Anong ibig nitong sabihin? Ni hindi ko ito naitanong sa inis kong matapos na ang paguusap namin! Anong desisyon ang pagsisisihan ko? Ang manatili ba sa tabi ng anak niya? Anong magagawa niya kung ako itong pinili? Tsk! I can't believe it.. Hindi niya ako matatakot. Hindi natatakot ang isang Del Fuego sa isang pagbabanta lamang. Pero dahil sa ginawa nito, hindi ko palalagpasin 'yan.

Anyway...

Who gave him my number? Kailangan ko na yatang magpalit.

Nakita kong bahagyang kumilos si Dazsher. Galing sa pagkakahiga ay naupo ito saka sumandal sa headboard ng kama. Narinig ba niya ang mga pinagsasasabi ko?

"Tumawag si Dad?"

So.. hindi siya tulog. Narinig niya nga. No need to deny what he hears already!

"Babe?"

Umupo ako sa may paanan ng kama niya. "Yah. He called up." Nakatingin lang din ako sa kanya. Napapikit ito ng mariin at napahawak sa sintido.

"What did he tell you?" he seriously asked.

Napatikhim ako. "Well.. He was just asking me if you take your dinner already and I said no, not yet. Hindi ako marunong magluto, eh," napangiwi ako sa mga pinagsasasabi ko dahil nang tiningnan ko ang expression ng mukha niya, napakaseryoso. Nakatiim ang mga bagang.

Bigla kong naisip na kung bakit kailangan ko pang itago 'yong mga sinabi ng Daddy niya? He deserves to know that.

"Babe, tell me the truth. I know my parents. After what they did to me, they will never ask that thing. So, tell me."

Nagkibit-balikat ako. "Fine. I was just kidding.. You are too serious! Psh! Well, your Dad told me to stay away from you. And, you come to think of it? Your Dad telling me to pay what I did to your fiancee! Psh! He said, he will sue me. At ang hindi ko makakalimutan sa mga sinabi niya ay sabihin ba namang pagsisisihan ko raw ang naging desisyon ko! At ano iyon? Psh! Hindi ko na siya natanong kung ano ang ibig niyang sabihin. Pinatayan ko na ng tawag, eh. Naririndi ako!" Saka ko lang naisip na Daddy niya pa rin iyon.

"Fvck him! Wala talaga silang pinagkaiba ni Mom!" sabi niya na bahagya kong ikinagulat.

So, gano'n din ang gusto ng mommy niya?

"I'm sorry to hear that.. What about your Mom? What do you mean, wala silang pinagkaiba? Pareho nilang gusto si Xindy? Why? Nakita na ba nila ako? Do they really know me, huh?"

Bumuntong hininga siya ng malalim. "Babe.. Pwede ka bang lumapit sa 'kin? Sorry, masasakit pa ang mga katawan ko," anya na sa mahinahong pakiusap.

Kaagad naman akong lumapit sa kanya. Iminuwestra nito na umupo ako sa tabi niya kaya sumunod na rin ako. Niyakap niya ako ng mahigpit. Sobrang higpit na halos hindi na ako makahinga. Masuyo niya rin akong dinampian ng halik sa buhok.

"Babe.. I want you to take care of yourself and I promise to protect you at all cost."

"Dazsher.. Why are you telling this?"

"Babe, my parents.. Specially Mom, she's desperate to destroy your family.. Mom was your family's biggest enemy."

Napasinghap ako saka inangat ang tingin sa kanya. Anong sinasabi niya?

"Dazsher, what are you talking about?"

"That's why I'm here to save your family. To warn your Dad. Kaya ako pumasok sa kompanya ninyo ay para mapigilan ang plano ng Mom ko na isa-isahin kayo. I didn't know exactly what's her reason why she's doing this. Isang taon na ako sa kompanya ninyo upang protektahan si Althea dahil siya ang una nitong target. Alam ito ng Daddy mo. Kaya nga sinasabi ko sa 'yo na siya ang dapat mong kausapin pero dahil sa tawag ni Dad sa 'yo.. Kailangan mo na ngang malaman ang ilan sa mga iyon. Amirah.. hindi ako pabor sa mga plano nila dahil ayaw kong gumawa ng masama. I'm here to protect you.." mahaba niyang salaysay na ikinanganga ko. Bumalik ang kaba sa dibdib ko.

Tiwala ako sa siguridad namin ng pamilya ko dahil isa sa makapangyarihang pamilya ang angkan namin. Pero hindi maiiwasan ang mga ganito. Nasa tabi-tabi lang ang kalaban at kumakalaban. Isa na nga ang magulang ni Dazsher. Pero anong dahilan at ginagawa nila ito? Hindi ko alam.. Wala akong alam sa mga nangyayari.

"Bakit daw ba nila ginagawa ito? Anong dahilan nila, Dazsher? May nagawa bang kasalan ang pamilya ko sa mga magulang mo?"

"I don't know, babe.. Tanging ang Dad mo lang at ang magulang ko ang nakakaalam ng sigalot nila. Nadadamay lang tayo."

"At anong gagawin nila sa amin? Papatayin nila kami? Isa-isa?" bigla kong naisip ang mommy ko.. Di kaya... "Hindi kaya, magulang mo rin ang responsible sa pagkawala ng mommy ko? At ni.. Althea? Hindi kasi ako naniniwalang nakipagtanan ito!"

Humigpit ang pagkakayakap niya sa 'kin. "Babe, hindi nila kayo magagawang patayin. They can't do that. Tatakutin, oo. Iyon siguro. Wala akong nabalitaang naipapatay nila. At, hindi rin tayo sigurado kung sila nga ang may kagagawan."

"Psh! What's happening?! Wala akong alam sa mga nangyayari sa paligid ko! Bakit nila itinatago sa 'kin? I mean, bakit ni hindi man lang sinabi sa akin ni Dad ang mga nangyayari? Gosh!" napasabunot ako sa buhok ko. Masuyo naman itong hinaplos ni Dazsher..

"Babe, nandito lang ako. Handa kitang protektahan sa abot ng makakaya ko. 'Yong nangyari sa akin ngayon, naunahan lang nila ako at hindi ako nakapanlaban. Babe... I don't wanna lose you. And, I am so happy that we're here again together. I promise, everything's gonna be alright."

Kumalma ako ngunit patuloy ang kabog ng dibdib ko. Nanatili lang kaming magkayakap.

"Babe, promise me you'll never leave me. Please stay by my side whatever happen. My parents won't touch you whenever I'm with you. For sure, di rin papayag ang Daddy niyo na may mangyaring masama sa inyo. Kapag nalaman nilang pinagbantaan ka na ni Dad, I am sure he will sent you here your security. Or else, you can go to the mansion for your safety."

"Psh! Ayaw ko pang umuwi sa mansyon! Naaalibadbaran ako sa madrasta ko, eh!" Bigla kong nasabi. Naisip ko kasi si Adriana. Ang kaso, hindi rin naman ako pwedeng bumalik sa unit ko dahil baka totohanin nga ng Daddy ni Dazsher ang banta nito. So, my only choice is? "I'll stay here with you." my final decision.

Napakalas ito ng pagkakayakap sa akin. "Are you sure, babe?" kumikislap ang mga mata niya.

Tumango ako. "Yah. I'll take care of you too. Di ka pa magaling, eh. Ayaw mo ba?"

"But of course, babe! Gusto ko.. Thank you, babe. I promise, you are safe here with me," anya sabay halik sa labi ko.

"Really, huh? Kaya pala bugbog sarado ka? How can you protect me? You're too weak! Psh!" pangaasar ko sa kanya sa gitna ng mga halik niya.

"Tsk! Babe naman.. Naunahan nga sabi ako. Hindi na ako nakapanlaban pa. But, I assure you, I will be your knight in shining armor and your prince charming at the same time," he said while kissing me passionately.

Tumugon ako. Sobrang miss ko na ang mainit niyang halik. Kaagad?? Sa pagkakatanda ko, kaninang umaga lang 'yong huling beses naming pagniig? Psh! Pero pakiramdam ko, parang isang dekada na kaming hindi naghalikan.

Halos mapugto na ang hininga ko ng bitawan niya ako. Natampal ko pa siya sa braso dahil doon. Saka ko lang napagtanto na may mga sugag nga pala siya sa parteng 'yon. Napahiyaw pa siya sa sakit.

"Tsk! Babe.. Ang hilig mo talagang manakit.. Ambigat ng kamay mo. Para kang hindi babae.." nakangusong saad niya.

Bigla akong natawa. "At ikaw naman? Napaka-arte mo! Para ka ring hindi lalaki! Sa laki mong 'yan, nasasaktan ka sa simpleng tampal ko lang? Ano pa kaya no'ng nasapak kita? How do you feel that time, huh?"

Napatitig siya sa akin dahil sa sinabi ko. Oh shocks! His eyes... Now, I'm doomed!

"Nabangag ako, babe. Dumugo nga gilid ng labi ko, eh. Tsk! Ba't ang lakas mo?"

Kumibit-balikat ako. "Ewan ko.. Di ko din alam."

Naramdaman kong naglalakbay na naman ang mga kamay niya sa katawan ko. Psh! Pinapainit na naman ako, eh...

Napaatras ako sa kanya ng kaunti. "D-Dazsher..."

"Hmm? Babe? Why did'nt you call me 'babe' too?" he asked while continue travelling his soft kiss on my neck.

"Psh! Babe.. hindi ka pa okay.. hindi mo pa kaya.." sabi ko sa namamaos nang boses. Nadadala na naman ang traydor kong katawan.

Ngumisi siya. "Who told I can't? Kaya ko na kahit mag-sampong rounds pa tayo gaya no'ng unang gabi natin.."

Naginit bigla ang katawan ko sa sinabi niya saka nagtitindigan na naman ang mga balahibo ko sa batok.

Ten rounds ba 'yon? Akala ko nga higit pa do'n, eh.. Psh! Ang wild kasi, eh...

"Make sure you have a hundred percent of strength, Dazsher before you enter the gate of heaven. For now, you have to rest your body. Your not yet feeling well,"

"Are you sure of that, babe? Ayaw mo ba ngayon?" pilyong tanong niya kaya pinanliitan ko siya ng paningin. "Tsk. Okay. Okay.." pagsuko niya pero patuloy pa rin sa panunukso sa katawan ko. Dinudunggol pa rin ng daliri niya ang entrada. Psh!

"Babe, you're still seducing me... Stop what you're doing..."

"Please babe, allow me to do it. I know your precious jewel loves it too.."

Napalunok ako. Pinagiigihan pa niya ang pangangalikot doon. Para na naman kinikiliti ang mga talampakan ko. Nagkakada-ekis-ekis na! Napatingala ako sa mukha niya habang napapakagat-labi. Mataman niya akong tinitigan at masuyo niyang inabot ang labi ko para halikan. Halos kinse minuto natapos ang halikan namin. Pero hanggang doon lang.

"Babe, let's get married so I can call you mine forever. I love you and I want you to be my wife. I want you to be the mother of my future one dozen children. Marry me now, Amirah Jade Del Fuego."

Saglit akong natigilan sa proposal niya. That's what I really want to hear. "You know my answer, babe and it's a yes. But, not now. Please do understand that. We need to settle things first, right? That's what I said earlier. We will get there kapag okay na ang lahat. Gusto ko din namang maikasal sa 'yo, eh. Para araw-araw ko na ring natitikman 'yang bloody lips mo."

Imbes na ngiti ay nakita kong lumungkot ang mukha ni Dazsher.

"Babe.. bakit kailangan pa nating hintaying maayos ang sitwasyon? Pwede na tayong magpakasal. A secret wedding."

Napabuntong-hininga ako saka umayos ng pagkakaupo sa kama. "Dazsher, it's not that easy. You know my Dad, right? And your parents? We need to settle things before we get into marriage... No one can separate us if that's what you worrying about."

Matamlay itong napahilig sa headboard ng kama at napatingin sa kawalan. Gano'n ba talaga siya kadesperado na ikasal kami? Gano'n din naman ang gusto ko. Pero gusto ko kasi na maayos muna ang lahat. Pangarap ko kasi ng maganda, masaya at payapang kasalan. Ayaw ko ng magulo.

"I'm sorry, babe.. Maybe, you're right," anya sabay pikit ng mata.

Dumikit ako kay Dazsher at isinubsob ko ang mukha ko sa leeg niya. Nananatili siyang nakapikit, seryoso ang mukha habang napapalunok. Ang sarap titigan ang bawat pag galaw ng kanyang adams apple. Napapagat ako ng labi. Hinaplos ko ang pisngi niya pero bumali siya at iniiwas ang kanyang mukha. Psh! Napakaarte talaga ng lalaking 'to!

Kumakalam na ang sikmura ko. Napapailing ako habang napatingin sa relos ko. Shocks! Quarter to nine na pala! Inabot ko ang phone ko gamit ang isang kamay at nang makuha ito ay kaagad akong naghanap ng Apps ng food delivery. Hindi na kasi ako makakapagluto. Tinatamad na ako. 'Tsaka, di rin naman ako marunong. Baka abutin pa ako ng bukas bago matapos!

Niyakap ko si Dazsher saka ipinulupot ang dalawang braso sa napakakisig niyang katawan. "Babe... what do you want to eat? Magpapadeliver na lang ako. I don't know how to cook, eh. I'm hungry na and I'm sure, you too. So, what do you want to have?" tanong ko pero hindi siya sumagot. Kaya inilapit ko ang bibig ko sa tenga niya. "Okay.. I'll change the question. Babe.. What do you want to eat? Foodie or... me?"

Napakurap-kurap siya ng mata habang nakanganga. Napangiwi sa naging reaksyon niya. 'Yan talaga ang makakapukaw sa kanya, eh! Kunting kiliti mo lang sa lalaking 'to tiklop na sa kaartehan niya. Kelan pa 'to naging ganito? Hindi naman siya ganyan no'ng una ko siyang makilala ha? Tinalo pa ako ngayon sa kaartehan, eh! Oh shocks! Napatampal ako sa noo.

Bumulong din siya sa tenga ko. "I want to eat you, babe. You are my favorite meal.." napapangisi niyang sabi habang pinupupog na ng halik ang puno ng tenga ko, pababa-taas sa leeg at panga ko. Muli na namang naglalakbay ang mga mapangahas niyang kamay. Finding the treasures.

"Magpapadeliver pa rin ako ng foods natin 'coz I know for sure magugutom tayo neto pagkatapos," napapaliyad kong sabi habang pilit na iwinawasto ang pagdial ng numero. Napapasinghap pa ako habang nagoorder. Siraulo kasi 'tong si Dazsher, ang likot ng kamay! Ilang saglit lang ay ibinaba ko na ang call. "Fifteen minutes lang ay dadating na 'yong foods natin, so.. we only have few minutes to make love—" hindi pa natatapos ang sinasabi ko ay siniil niya na ang labi ko at...inihiga ako saka dinaganan. Loko! Hindi pa nga siya magaling, eh!

Kaya ang resulta, pareho kaming nagtrabaho. Natuto rin naman ako ng kaunti sa kanya, sa mga ginagawa niya sa akin kaya ginagaya ko na lang at ginagawa ko din sa kanya.

Ang bilis ng oras. Nahinto ako sa ginagawa ko nang makarinig ng buzzer sa pinto ng unit ni Dazsher. I know that's the food delivery! Kaya naman ay itinigil muna namin ang ginagawa at dali-dali na akong nagbihis ng damit. Pinulot ko pa iyon sa sahig dahil natapon 'yon sa kamamadaling maghubad kanina.

"Please stay here, babe. Ako na lang ang kukuha ng foods natin. Just wait me, okay?"

Hindi ko na inantay pa ang sagot ni Dazsher dahil agad na akong lumabas ng kanyang kwarto. Gutom na gutom na kasi ako!

Inayos ko muna ang sarili ko bago ko binuksan ng dahan-dahan ang pinto. Subalit, nabulaga ako sa bumungad sa harapan ko. Hindi ang food delivery ang napagbuksan ko kundi... si Xindy.. habang gulat na gulat din nang makita ako. Nagkukulay ube pa ang pisngi niya at may maliit na sugat sa gilid ng labi.

Tumaas kaagad ang isang kilay ko at taas noo ko siyang hinarap. But, I still standing while a little bit of sarcastic smile on my lips. I keep calm and silent.

"What are you doing here in my fiancee's unit, Miss Amirah?"

I crossed my arms. "Psh! Well, of course I am his girlfriend. And you know that. And what about you? What brings you here, huh?"

Napaismid ito. Like what she used to. Psh! Di pa talaga nadadala! Gusto pa yata masapak, eh. Pasalamat siya, good mood ako ngayon..

"I am his fiancee and you know that, Miss Amirah." madiing pagkakasabi nito.

I nodded. "Yeah? Really, huh? Okay, fine. Naging fiancee mo siya dahil ipinagkasundo lang kayo ng mga parents niyo. But, my boyfriend refused and you have nothing to do with that. Hindi ka niya gusto kaya dumistansya ka na lang. And, while I'm here, you are not allowed to step in." mataray kong sabi.

Napakunot ang noo ko nang bigla na lang itong umiyak sa harapan ko. What an Idiot acted? Tinalo pa niya ang artista sa kaartehan, ah? At mas maarte pa pala 'tong babaeng 'to kay Dazsher. Tsk! Tsk!

"Please leave and go home! What happen in Isla Del Fuego, leaves in there. I will forget it, so.. stop chasing someone who does'nt love you back. Stop chasing my boyfriend! Dahil mas masarap makasama habang buhay ang taong mahal mo.. kung mahal ka rin niya. I'm sorry for what I did earlier. Okay. Go!" isasara ko na sana ang pintuan nang pigilan niya ito. Tumaas na naman ang kilay ko saka siya pinameywangan.

Humaguhol siya ng iyak. "I want to talk to Dazsher, Miss Amirah! Not you! Tell him, I badly wants to talk to him! Because I am fvcking pregnant! I'm pregnant! Do you hear me? I am pregnant!" Napasubsob pa ito sa mga kamay habang lumalakas lalo ang hagulhol.

"W-What..." parang pinompyang ang magkabilang tenga ko sa narinig. Para akong binuhusan ng isang drum ng yelo. She's what? Baka mali ang pandinig ko. "W-What did you say? Can you repeat what you we're saying?! Repeat what you say!!" nag-hysterical na ako. Gusto ko siyang lapitan para saktan pero parang may pumipigil sa akin.

Umangat siya ng tingin at matalim na tumitig sa akin. "Buntis ako... at... si Dazsher ang ama—" biglang naputol ang sasabihin ni Xindy ng undayan siya ng sapak ni Dazsher na bigla na lamang sumulpot mula sa likuran ko.

"How dare you say it to Amirah! Alam mo sa sarili mong hindi ako ang ama ng ipinagbubuntis mo! Hindi ako! Hindi mo ba maamin sa mga magulang mo kung sino ang totoong ama niyan, ha? Si Harold! Siya ang ama! At ako pa talaga ang ipinagdidiinan mo? Fvck you!" Galit na galit na sabi ni Dazsher. Nakahawak siya sa braso ko habang nasa likuran niya ako.

"Ikaw ang ama nito, Dazsher! Aminin mo na kay Miss Amirah! 'Wag mo siyang gawing tanga!"

"Damn you b***h! Get lost!!" umuusok sa galit na isinarado ni Dazsher ang pinto ng kanyang unit.

Tumalikod ito sa akin at napasalampak sa sofa. Sumunod ako sa kanya. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko o gagawin. Nababangag na ako sa mga nangyayari ngayon. Isang araw lang pero andami nang nangyayari! Hilong-hilo na ako..