DOUGZ’s POV
“Anong mahirap pong sabihin tito Dougz?” tanong sa akin ng dalaga.
Nakatitig ako sa mukha nito. Naghihintay siya ng sagot mula sa akin. Tumigil ako para mas makapag-usap kaming dalawa.
“Huwag ka sanang magagalit, kung sasabihin ko ito sa iyo. Hindi ko na kasi alam ang gagawin ko. Nahihirapan na ako. Ganito kasi iyon,” hindi ko alam kung itutuloy ko pa bang sabihin sa kanya ang nararamdaman ko. Buo ang atensyon niya na nakatitig sa akin. Naka-awang ang mapupula nitong mga labi. Noon kapag ang kausap ko ay ganito, hinihila ko na agad ang batok at sinisiil ko nang halik. Ngunit hindi ko pwedeng gawin ito kay Ivy. Baka isumpa na ako nito lalo na’t hindi naman kami lasing sa oras na ito.
“Tito Dougz! Ano pong sasabihin mo? Hindi mo na po natapos, natulala ka na po d’yan,” unta
