“Mommy!”
Tawag sa kanya ng anak.
Pababa na siya noon ng hagdan.
Napatingin sa kanya ang lahat, at noon lang niya napansin ang isang batang lalaki.
Napaka gwapo nito.
“Austin!”
Kulang na lang ay takbuhin niya ang pagitan ng hagdan mayakap lang agad ang pamangkin.
“Baby!”
Agad na nilapitan niya ito at niyakap ng mahigpit.
“Kumusta ka na anak? Alam mo bang miss na miss na kita?”
Aniya, habang panay ang agos ng luha mula sa kanyang mga mata.
Nakaramdam siya ng guilt dahil iniwan niya ito kay Hunter at hindi niya napanindigan ang pangako niya noon kay Reena na aalagaan at mamahalin niya si Austin na parang tunay na anak.
“I’m sorry baby–I’m sorry.”
Humihikbing sabi niya, hinawakan niya ito sa mukha saka muling niyakap ng mahigpit.
Matamang nakatingin lang sa kanya ang kanyang mag
