If Charlie didn’t squeeze my hand he was holding, I wouldn’t wake up from the daydream I am having while looking at the interior of the palace. Malakas ang kabog ng aking dibdib habang naglalakad kami sa hallway ng palasyo. Nadaanan ko na ito kanina noong hinahanap ko si Charlie at nakita ko na rin ang mga picture frame na nadaraanan namin ngayon. I couldn’t freely roam my eyes around because of the palace guards who were surrounding us while we were walking. Sa harapan namin ni Charlie ay may dalawang guwardiya, mayroon din sa aming magkabilang gilid, at dalawang guwardiya rin ang nakasunod sa aming likuran. Kung susubukan man ni Charlie na tumakas, hindi niya iyon magagawa dahil siguradong mahuhuli siya kaagad. Still, everything felt surreal while we were walking down the palace’s hal

