My Husband's Ruthless Grasp

"Tignan mo naman ang itsura mo, litaw na litaw 'yang puting gown sa sobrang itim mo. You look like a mess. 'Di ba sabi ko naman sayo mag-gluta ka? Mayaman naman ang pamilya mo ah. Ang pangit mo tignan sa gown, kainis." lait ni Jover sa akin habang inaayos niya ang necktie niya habang magkaharap kami sa altar. Parang lason ang mga salitang binitiwan niya. Nanikip ang dib-dib ko. The man standing in front of me was my fiance, my soon to be husband— Jover Ivano Claveria. Dalawang taon na kaming magkarelasyon. Dalawang taon na matatamis na salita lamang ang naririnig ko sa kaniya. Dalawang taon na naniwala akong mahal niya ako at mahalaga ako sa kaniya. At ito siya ngayon, masasakit na salita ang binitiwan sa araw mismo ng kasal namin. Biglang ang maingay na simbahan ay tumahimik. Naging ilang din ang pare na nasa harapan namin dahil siya lamang ang nakarinig sa sinabi ng lalaki na papakasalan ko sa akin. Walang ideya ang mga bisita, ibang malalaking angkan, ang pamilya ko na sinasaktan na ako gamit ang salita ng lalaking nasa harapan ko. Napapikit ako. Hindi makapaniwala. This can't be real. . . I heard it wrong, right? "What's wrong with you?" bulong ko, halos hindi ko na igalaw ang bibig ko dahil ayaw kong mapansin na ang iba ang nangyayari. Ayaw kong gumawa ng eksena sa araw ng kasal ko. "What's wrong with me?" parang natutuwa pang tanong niya, puno ng pangungutya ang mga mata niyang nakatingin sa akin. "Ang tanong ay, what's wrong with you? May sira ba ang utak mo? Naniwala ka talagang may magmamahal sayo? Sa ganiyang pustura mo? Ang itim itim mo. Kung hindi ka lang mayaman at anak ng mga Bellanti, wala talagang papatol sayo. No man will ever love you, not truly." Hindi ko masikmura ang mga naririnig ko mula sa lalaking minahal ko. Para akong masusuka o ano. "Papakasalan kita." sabi na naman niya, ngumisi siya, "dahil sa kapangyarihan na meron ang pamilya mo, dahil sa yaman niyo. Tinuring akong anak ng mga Uncle at ng Tatay mo, kaya madali lang na makapasok ako sa buhay niyo. . . Para maramdaman ko at magamit ang kapangyarihan at yaman niyo. Once the ring are on, you're my key to all of it. Laruan ka lang sa akin." Nangangatal ang kamay kong nakahawak sa bouquet ng rosas. Humigpit ang hawak ko roon at may ilang mga tinik na naiwanan na tumusok sa kamay ko. Pero hindi ko ininda ang sakit dahil mas masakit pa ang mga sinabi ng lalaking minahal ko sa akin ngayon. Para akong nahihilo habang nakatingin sa mapangutyang ngisi ni Jover sa akin ngayon. Kasal namin ngayon. Ito dapat ang pinakamasayang araw ko dahil ito ang pinakahinihintay kong mangyari sa buong buhay ko. Wedding supposed to be a happy event of my life but he turned it into a nightmare. . The man I onced love is mocking and shattering me in front of everyone. Dati kapag binibiro niya ako tungkol sa kulay ko. . . "Nigra", "Maitim na singit" at nang nakiusap ako sa kaniya na tumigil na ay sinasabi niya sa akin na "JOKE" lamang daw 'yon. . . pero ngayon ay iba. . . It was vicious, deliberate, meant to wound and hurt my feelings. "Jover. . " nanginginig ang labing tawag ko sa ngalan niya. "Sabihin mo na nagbibiro ka lang. . . please. . " nanginginig din ang boses na sabi ko. Pinipilit kong mag-isip ng positibo dahil hindi matanggap ng sistema ko ang nangyayari. Ngumisi na naman siya. Dati in love na in love ako dahil ang charming niyang tignan sa ngisi niyang 'yon. . . ngayon ay isang masahol pa sa hayop na lalaki ang nakikita ko. "Nagbibiro?" tumawa siya ng mahina. He leaned closer to me, ramdam ko ang mainit niyang hininga sa pisngi ko. "For you to know, I f-cked your best friend an hour before this ceremony. Jennifer. Little sweet Jennifer with her sexy body and pouty lips. . . She begged me for it, and I give it to her." Ang mga salitang binitiwan niya ay parang hinati ako sa dalawa. Parang libo libong karayom ang tumusok sa puso ko. . Nanginginig at nanghina ang tuhod ko. Na kapag hindi pa niya ako nahawak ay sasalampak na lang ako basta sa sahig. Kaagad pumasok sa isip ko ang ibang imahe. . Noong nakaraang buwan, sa engagement party namin. . Nakita ko silang dalawa na nasa madilim na parte ng venue at nakahawak si Jennifer, ang best friend ko sa braso ni Jover at sobrang saya nila tignan habang tumatawa pa. Three weeks ago, magkatabi sila sa family dinner. Sobrang dikit nila sa isa't isa. . Normal ko naman ng nakikita na gano'n, akala ko nga ay gano'n lang talaga. . . I didn't know there's something happening between the two of them. I trusted them. . The both of them. F-ck. Mas lalong nanginig ang kamay ko, parang mabibitawan ko na nga ang bulaklak na hawak ko. . . Bigla akong natakot. Dadalhin na ako ni Jover sa hometown niya sa Dagupan. May helicopter na naghihintay na sa labas ng simbahan, handa ng lumipad patungo sa hometown niya pagkatapos ng kasal. Anong gagawin niya sa akin roon? Sa lugar na hindi ako pamilyar, walang mahihingan ng tulong, walang makakarinig ng sigaw ko? Natigilan ako sa pag-iisip nang biglang tumikhim ang pare. Puno ng pawis ang noo niya habang puno ng kaba na dumako ang tingin niya kay Balthazar— ang ama ko na para bang humihingi ng permiso na simulan ang seremoniya. "Ipag-papatuloy na. . . " bigla siyang napiyok kaya naman tumikhim siyang muli bago nagpatuloy. "Let us proceed to the vows. Katana Gyda Bellanti and Jover Ivano Claveria. . . please take each other's hand." Hindi maitago ang nginig ng kamay ko nang hawakan ni Jover ang kamay ko. Ngumisi siya sa akin bago niya hinigpitan ang hawak niya ro'n hanggang sa tumunog ang ilan sa buto ko. So. . . this is my future? Being drag to his hometown and be his toy? His prisoner? "Jover Ivano Claveria, do you take Katana Gyda Bellanti to be your lawfully wedded wife, to have and to hold, in sickness and in health, until death do your part?" At habang sinasabi 'yon ng pare ay kusang tumulo ang luhang kanina ko pa pinipigilan sa aking mga mata at umagos 'yon patungo sa aking mukha. Mas lumawak naman ang ngisi sa labi niya, mas inilapit niya ang mukha niya sa akin at kitang kita ko ang kalupitan sa mga mata niya. "Oh, I take her, Father." madiin na sabi niya, nakakalason ang tono niya. "I'll take her in sickness, in health, and in shame. I'll take her dark skin, flawed body, her useless tears. And hold her. . . " napangiwi siya, "by the throat until death does us part." Kaagad na umingay ang sabay sabay na bulungan ng mga tao sa loob ng simbahan. Ang pare ay namulta at parang sobrang interesado bigla sa bible na hawak niya. Gamit ang nanginginig kong kamay, napahawak ako sa naninikip kong dib-dib. Pamilyar ako sa sintomas na 'to. . . Ang asthma ko ay parang aatake na naman kaya naman hinawakan ko ang inhaler kong nakatago sa bulsa ng gown na suot ko. Tang ina. . Wala bang tutulong sa akin diyan na paalisin ako sa altar kung saan ginagago na ako ng lalaking mapapang-asawa ko. I was stepping into a life who dispised me, who'd use me to intere our family just to feel and use our power and wealth. Mula sa gilid ng mata ko, nakita kong nawala ang maliit na ngiti sa labi ng ama ko, iyong mayabang ay over proud niyang ekspresyon ay nawala at pero nanatiling walang emosyon ang mukha niya. Jacob Bellanti wasn't a man easily shaken, pero kitang kita ko ang pagtangis ng panga niya. Minerva— ang Ina ko naman at napasinghap sa gulat sa narinig at napahawak sa mamahaling kwintas niya. Tumingin siya sa akin at kay Jover, na parang bang sinasabi niya na sabihin namin na isa lamang biro ang sinabi ng lalaki. Ang mga uncle's ko naman ay dumilim ang paningin, handa ng sugurin ano mang oras ang lalaking nasa tabi ko pero pinili nilang kumalma. The powerful clans of Mafia was here. . . And losing their cool isn't a top choice. Kumuyom na lamang ang kamao nila. Ang lalaking tinuring nilang anak, pinagkatiwalaan nila ay biglang gano'n ang ginawa sa akin. . . Para naman akong napako sa kinatatayuan ko. Betrayal and shame clawing at my throat. Biglang nagsalitang muli ang pare, "if anyone here has just cause why these two should not be join in holy matrimony, speak now or forever hold your peace." Katahimikan ang muling bumalot sa buong simbahan. Ang mga mata ng mababang Mafia clan ay napatungo, ang iba naman ay kabadong umiwas ng tingin. Ang ilan na kapantay ng pamilya namin ay nanatiling walang reaksyon at emosyon sa kumosyong nagaganap. Ano pa bang bago? Mga walang puso sila. Nilibot ko ang paningin ko sa paligid, desperadang makahanap ng kahit na sinong tututol. Pero bigo ako. . . Maging ang Ina at Ama ko ay walang ginagawa. Muling tumulo ang luha ko. "Nobody will save you from me, Katana." bulong niya, "Napirmahan na ni Marco Bellanti ang kontrata. Your own family handed you over the second the ink touched the paper." Mas lumawak ang ngiti niya na siyang nagbigay ng kakaibang kilabot sa katawan ako. "Sa akin ka na. Sa akin ka lang. . Hindi makapangyarihan at ma-impluwensiya ang pamilya ko gaya ng pamilya mo pero ngayong akin ka na? You're nothing but mine. Dahil sa kontrata, hindi ka na maliligtas pa. . . Kahit pa ng Tatay mo." Nasa kalagitnaan ng pagsasaya si Jover dahil nanalo na siya pero pareho kaming natigilan nang malakas na singhap ang narinig namin mula sa mga tao. Napatingin ako sa tinitignan nila. Sa gitna ng nakabukas na pinto ng simbahan, naroon ang lalaking malakas ang dating dahil lahat ng tao ay nakatuon ang atensyon sa kaniya. Powerful and commanding. Puno ng tattoo ang isang buong braso niya, ahas, dagger, at rosas. Nang maglakad siya papasok, marahan, walang pakialam sa mga taong nasa loob ng simbahan ngayon. . . Nakilala ko siya. The figure who made my heart stopped. Melquiades Ilya D'Agostino Hindi na siya iyong batang lalaki na binibigyan ko ng tinapay at sabay naming kinakain tuwing break time ng eskwelahan noong ako ay kinse anyos pa lang. Hindi na siya 'yong batang lalaki na lagi kong sinusubaybayan kapag naglalaro siya ng basketball sa court ng school namin. Hindi 'to 'yong batang lalaking 'yon. The sweet boy inside him was long gone. In his place stood a man carved from shadows, darkness, and violence. A Mafia King whose name alone made all men twice his age tremble. Kahit na 'yong mga kilala, ma-impluwensiya, at makapangyarihang Mafia family ay kinakatakutan siya. Ang itim niyang suit ay hapit sa kaniyang matchong katawan. His dark hair swept back, his dark black eyes cutting through the room like a blade. His throat was inked, his sharped jaw shadowed by stubble, and a scar ran across his brow like a battle mark. Pinuno ng presensiya niya ang buong simbahan na para bang napakahirap huminga. Gamit ang nanginginig na boses, muling nagsalita ang pare. "The gentleman raising his hand. Do you have an objective to the union of Jover Ivano Claveria and Katana Gyda Bellanti?" Dahil sa naging tanong ng pare at pagtaas niya ng kaniyang ma-tattoong kamay, napuno ng singhap at bulungan ang simbahan. "That's Ilya D'Agostino, the devil himself." rinig kong sabi ng isang Mafia boss na katabi lang ng Ama ko. Pasama nang pasama ang naririnig kong bulungan tungkol sa kaniya. Ilya. . . He didn't moved. He didn't have to. Dahil isang side eye niya lang sa mga nagsasalita ay napatahimik niya ang mga 'to. "D'Agostino’s here?" rinig kong bulong ng pare, "God, help us. . He's a walking nightmare." ani pa nito. Bigla rin akong nakaramdam ng takot. Hindi na si Mel ang nasa harapan ko ngayon, it was Melquiades Ilya D'Agostino, o mas kilala bilang Ilya na ngayon. . The ruthless Mafia King who ruled the whole underground worlds in Italy and New York. Madami rin siyang koneksyon at pinangungunahan niya ang isang kilalang organisasyon ng mga Mafia na pangalan ay "COETUS ORGANIZATION". "Yes," sa wakas, nagsalita na si Ilya D'Agostino, parang isang malakas na kulog ang kaniyang boses. "I object." Natahimik ang lahat. Maging ang puso ko yata at tumigil din sa pagtibok dahil sa narinig. "Katana is mine," he declared, his icy gazed fixed on me, burned through me, "not his."