Kabanata 10
1530 Words
Kabanata 10
"Ano ba talaga ang pakay mo kay Eli at bumalik ka pa dito?" Diretchong sabi niya. Hindi pa kami nakakapasok sa loob ng bahay ay iyon agad ang tanong niya.
"Ahm..... Pasok ka muna." Pagaaya ko sa kanya.
Tumango siya bilang sagot. Nauna na ako sa kanya pumasok upang di niya mahalata ang kabang nararamdaman ko.
Paano ko ba sasabihin? Paano niya rin nalaman?
"Upo ka muna. Ano gusto mo? Juice, coffee or water?" I asked. Baka sakaling mabaling sa ibang attensiyon ang usapan namin.
"I'm fine with water." Sabi niya.
"O-okay. Kukuha lang ako." Sabi ko at dali daling pumunta ng kusina para kumuha ng tubig.
Ano bang gagawin ko? Tawagan ko kaya si Eli para sabihing nandito ang kanyant kaibigan? Pero baka maraming trabaho iyon.
Ano bang idadahilan ko?
Hindi mawala wala ang kabang nararamdaman ko habang nilalapag ko ang isang basong may lamang tubig.
Pilit akong ngumiti sa harap niya.
Tinignan niya ako saglit bago kunuha ang baso at ininoman ito.
Itext ko na lang kaya talaga si Eli? Pero kasiiii.. Bahala na nga! Kunuha ko ang cellphone ko para sana magtext kay Eli.
"What do you want from Eli and you came back here after five years." Natigil ako sa pagtitipa ng mesahe ng lingunin ko siya. Pinatay ko ang cellphone ko at dahan dahang ibinaba iyon sa tabi ko.
I smiled akwardly at him.
"Ah...." What should i say? Should i tell him the truth?
"Straight to the point Sophia. Cause i don't wanna see my bestfriend, hurt and depressed because of you!" He said in a serious tone.
Lalo lang akong kinabahan dahil sa klase ng pananalita niya. Makikita talaga sa boses niya na galit siya sa akin sa pangiwan ko kay Eli.
Sino nga naman ang hindi magagalit kung umalis at iniwan ng wala man lang isang salita. Basta na lang iniwan.
Should i really tell the truth?
"Sophia, kung may masama kang balak kay Eli kaya ka pa buma-" Pinutol ko agad ang sasabihin.
"No. I don't have a bad intension towards Eli." I said. Umiling iling pa ako.
"Then why? Anong dahilan mo at bumalik ka pa nga dito?" Tanong niya.
Should i really tell him the truth? Baka kasi mamaya sabihin niya kay Eli.
"I won't tell him the truth." Napatingin ako bigla sa kanya dahil sa sinabi niya. Paano niya nalaman? Marunong siya magbasa ng iniisip?
Tumawa siya saglit bago nagsalita.
"Halata kasi sa itsura mo." Sabi niya.
"Ah... hehe" i laugh akwardly.
"Sige, hindi na kita pipilitin. Kung hindi ka pa handang sabihin ang totoo, okay lang sa akin. Pero please lang kahit kay Eli, sabihin mo man lang ang totoo kung bakit mo siya iniwan kung kaylan handa ka na niyang pakasalan." Seryoso niyang sabi.
"I can't....as of now." Sabi ko, nakatingin lang ako sa baba kasi hindi ako makatingin sa kanya dahil sa kahihiyang ginawa ko sa pangiwan sa kaibigan niya.
Kerby is one of the most caring friend that i know. Magbabarkada na kami niyan simula nung naging kami ni Eli. Kapag may problema ang isa sa amin, lagi niya kaming tinatanong kung ano iyon at papayuhan agad kami. Ayaw niya kasi kaming nakikita na malungkot.
"But you should tell him the truth habang may oras pa. Dahil baka sa iba pa niya malaman at lalo ka lang niya hindi mapatawad." Sabi niya na ikinatango ko.
"And kung may masama kang intensi-" I cut him off.
"No. Wala. Wala akong masamang balak kay Eli." Sabi ko ikinaway ko pa ang kamay ko para maniwala siya na totoo ang sinasabi ko.
"Sana nga. Sana hindi mali ang pagkakaintindi ni Eli sa mga kilos mo at sana hindi rin siya nagkamali sa desisyon niya na patirahin ka niya sa bahay niya. Sa lahat ba naman kasi ng tao na kilala mo Sophia, bakit kay Eli ka pa nakitira? Sa mismong ex mo pa. Sinong hindi mapapaisip doon na baka kaya ka bumalik ay dahil may masama kang intensiyon kay Eli. Alam mo ba alam na ito ng buong barkada na bumalik ka at dito ka pa nakatira." Mahabang paliwanag niya.
Sobrang big deal ba talaga ang pagbalik ko dito? Nagkamali rin ba ako ng desisyon na makitira sa ex ko?
"Aalis na ako." Sabi ko kay Eli ng makita ko siyang kumakain magisa sa dinning. Monday ngayon at tapos na ang tatlong linggong leave ko. Kaylangan ko sigurong magovertime para makakuha ng malaking sweldo at makaalis na.
Sa paguusap namin ni Kerby, ay napagdesisyonan ko na kapag nakaipon ako ng malaki bago pa dumating ang ikatlong buwan ay aalis na ako dito at hindi na mangugulo para hindi na masaktan si Eli.
"Hatid na kita." Sabi niya at binilisan ang pagkain.
Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya pero simula nung hinalikan niya ako ay nagiba ang pagtungo niya sa akin. Bumait siya at hindi na siya nagpapautos ng kung ano ano.
"Hindi na. Kaya ko na ang sarili ko. Tsaka paglabas naman ng subdivison meron na sigurong taxi sa labas." Sabi ko sa kanya. Inaayos ko kasi ang suot kong black silletto shoes. Nagmamadali kasi ako dahil malapit na akong malate dahil tinanghali ako ng gising.
"I insist." Sabi niya. Hindi ko pa gaano naayos yung isa ay hinatak na niya ang kamay ko papunta sa sasakyan nakaparada sa garahe.
Pinagbuksan niya ako ng pintuan. Kaya wala na akong nagawa kundi ang pumasok sa loob. Ayos narin ito at makakatipid ako para makaalis narin ako agad dito.
"Saan ka ba nagtatrabaho?" Tanong niya habang nagdadrive na siya palabas ng subdivision.
"Sa Alvendia Corporation." Simpleng saad ko. Tumango naman siya.
Tahimik at walang imik kaming nakarating sa pinagtatrabahuan ko.
"Salamat nga pala." Sabi ko habang tinatanggal yung seatbelt.
"No problem." He said. I was shock when i saw his hand on my hand helping me to remove my seatbelt.
Agad kong inalis ang kamay ko sa kanya at umiwas ng tingin. "Sorry." Sabi ko at mabilis na bumaba ng sasakyan niya.
Naglalakad na ako ng may biglang humawak sa braso ko. Handa na sana akong ipukpok sa kanya ang dala ko na bag ng mapagtantong si Eli pala ito.
Hindi ko namalayan na bumaba siya para lang sundan ako.
Nakatingin ako sa magkagawak na kamay namin. Ilang beses na ba niya ako hinawakan sa braso ngayong araw?
"I'll fetch you later." Sabi niya.
"No. Hindi na kaylangan. Kaya ko naman magisa at baka mag overtime ako dahil sa tagal kong di nakapasok." Paliwanag ko dito.
"It's fine. Baka umabot din ako ng gabi sa opisina. Didiretcho na lang ako dito mamaya.
"Hindi na talaga kaylangan." Sabi ko.
"No. Baka kung mapano ka. Lalo na gabi ka pa uuwi." Sabi niya.
"Kaya ko ang sarili ko." Sabi ko sa kanya.
Binitawan niya ang kamay ko at umalis nalang basta ng hindi man lang nagsasalita.
"Sino yon?" Tanong ni Rizza. Kaibigan ko na nakilala ko dito sa trabaho.
"A friend of mine." Sabi ko ng makarating sa pwesto ko.
"Sure ka? Parang hindi naman. Siguro jowa mo yon kaya ka nagleave ng tatlong linggo? Nag out of town siguro kayo para gumawa kayo ng bata?" Dirediretchong sabi niya.
"Rizza! Hinaan mo ang boses mo!" Sabi ko sa kanya.
"Wait! Hindi mo dineny agad! Ibig sabihin ba gumawa talaga kayo ng bata?" Her lips formed into o and her eyes are wide open.
"No! Of course not. Gusto ko munang maikasal bago ako magkaanak! And for your information, nagleave ako dahil naghahanap ako ng bahay na matitirahan!" Sabi ko sa kanya.
"Talaga ba?" She said. Hindi siya naniniwala na yoon ang dahilan ko.
"Tsk! Oo nga. Bumalik ka na nga sa ginagawa mo." Sabi ko sa kanya.
Bago siya umalis ay may ibinulong muna siya sa akin. "Masarap ba?" Pagkatapos ay umalis siyang may nakakalokong tawa.
Ginawa ko lahat ng dapat gawin. Lalo na yung mga kaylangan ipasa.
Umabot ako hanggang eight thirthy ng gabi dahil sa dami ng ginagawa.
"Alis na ako. Sasabay ka ba?" Tanong ni blythe habang nagaayos ng gamit. Pareho kami nagovertime dahil sa dami ng pinapagawa.
"Yeah." Sabi ko. Mabilis lang ako nagligpit ng gamit. Pagkatapos ay sumakay na kami ng elevator.
"Hindi mo naman pala kaylangang sumabay sa akin eh." Sabi niya.
"Bakit?" I ask curiously. May nginuso siya kaya napatingin ako doon.
Nakita ko si Eli na nakasandal sa may kotse niya habang nakasuksok sa bulsa ang dalawang kamay nito.
"Enjoy. Magparami kayo ah!" Sabi niya at mabilis na umalis.
Ako naman ay pinuntahan si Eli.
"Sabi ko hindi mo na ako kaylangan sunduin. May kasabay naman akong umuwi." Sabi ko sakanya.
Hindi siya nagsalita. Pinagbuksan niya lang ako ng pintuan. Sumakay ako pagkatapos ay isinarado niya iyon at umikot sa kabila.
"Wag mo na ito gagawin sa susunod." Sabi ko sa kanya.
Hindi parin siya nagsasalita kaya nilingon ko siya. Nakita ko siyang nakakunot habang nagdadrive.
"Eli? Okay ka lang?" I asked him. Hindi kasi siya nagsasalita kanina pa.
"Yeah." Sabi niya.
"Sabi ko hindi mo naman ito kaylangan gawin. Hindi mo naman kaylangan na sunduin at ihatid ako. Kaya ko ang sarili ko." Sabi ko sa kanya.
"I like what i am doing right now." Sabi niya.
10-06-20
- Writer
