Narinig ko ang pagbukas ng pinto at iniluwal nito si Herv.
Gustuhin ko man siyang iwasan ay hindi ko rin magawa.
Nang makita ko siyang papalapit sa akin ay nginitian ko siya at umakyat na sa kwarto dala ang box.
“Dayan,” tawagniya sa akin. Nilingon ko siya at hindi sumagot. “Kumain ka na ba?” tanong niya kalaunan.
“Oo, sa office na ako kumain,” sagot ko kahit wala pang laman ang tiyan ko ay wala rin naman akong gana.
“Okay.” Kita ko ang pagtataka sa mga mata niya. Dumiretso na ako paakyat sa kwarto.
Bakit ko nga ba iniiwasan si Herv? Kung tutuusin hindi naman niya kasalanan na nakalimot ako at puno ng pagdududa ang puso ko.
Nagising ako nang madaling araw dahil sa presensya sa leeg ko.
“Bakit pakiramdam ko iniiwasan mo ako?" bulong niya sa tainga ko. "Good night, babe.” aniya at
