"Tiri? May problema ba?" Gulat akong napatingin sakaniya na ngayon ay nakaupo na sa tablecloth.
"Hindi. Wala."
"O, halika. Maupo ka na." Inalalayan niya pa ako sa pag-upo.
"Zion, salamat." Panimula ko.
"Wala 'yon." Kumagat pa siya sa Garlic bread na hawak niya.
"Lahat, lahat ng ginawa mong 'to, hindi biro. At...magastos." Ang seryoso niyang mukha ay napalitan na ngayon ng tawa.
"Nakakahiya na nga sa'yo sobra e."
"Ikaw talaga. Sabi ng okay lang 'yon!" Kurot niya pa sa pisngi ko.
"Alam mo, nagpapasalamat talaga ako kay God sa buhay na ibinigay niya sa'kin. Lalo na binigay ka niya sa'kin." Natigilan siya bago ngumiti nang abot tainga. "I-I mean, kayo. Kayong mga kaibigan ko. Lahat kayo na unexpected na pinagkaloob sa'kin ni God." Hindi pa rin nawawala ang ngiti niya habang palihim na
