Chapter 42

160 Words

"Papá." Untag ng dalaga nang magkamalay. "Jusko, mabuti naman at nagising ka na." Hinawakan pa ng kaniyang papá ang kamay niya bago ito hinalikan. "Gusto ko na pong umuwi." "Sigurado ka bang okay na ang pakiramdam mo?" Natahimik ang dalaga bago pinakiramdaman ang sarili. "Wala naman po akong maramdaman na kahit ano ngayon." Bukod sa sakit ng mga nalaman niya. Bumuntong hininga naman ang papá niya bago tumayo sa kinauupuan. "Kung sabagay, sabi naman ni Doc, hindi naman daw malubha ang nangyari sa'yo. Good thing din dahil walang mga fractures." Napangiti naman ang dalaga dahil ayaw niya talagang mag-stay sa ospital. "Osiya, I'll call the doctor first." Palabas na sana ang kaniyang ama nang tawagin niya 'to ulit. "Pa." Napalingon sakaniya ang ama. "Nasa'n na po si mamá?" Namumuo na na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD