Who

Chapter 17

"Reese, let's talk." Reo said.

"Reo, ano pa bang pag-uusapan natin?" kalmadong sabi ko.

"About dun. About sa mga nakita mo." natatarantang sabi n'ya.

Ngayon ko lang s'ya na nakitang ganito. Lagi kasi s'yang kalmado.

"Anong bang meron sa mga nakita ko? Reo, hindi ako bulag. Ang linaw ng nakita ko. Iba't ibang babae, dini-date mo." panunumbat ko.

"I'm sorry."

"Sorry? Pero ba't hindi ka tumigil? If you're really sorry about it, you should've stop. Alam mong mali! Pero ginawa mo pa rin ng paulit-ulit. " gigil na sabi ko sa kan'ya.

"May fiancé ka, Reo. Pero sumige ka pa rin. Kinalimutan mo yatang ikakasal ka na." sarkastikong sabi ko.

Napa-iwas s'ya nang tingin sa mga sinabi ko.

"Kailan ka pa nakikipaglaro sa mga babae?" kalmadong tanong ko.

"First year." mahinang sabi n'ya.

First year. Junior high pa. Hindi ko man lang napansin.

"Ang tagal na." nanghihinang sabi ko.

"You know you have a fiancé, Reo, but why you didn't stop? Why?" tanong ko sa kan'ya.

Paulit-ulit ko ng sinasabi na may fiancé s'ya para naman tumatak sa kan'ya na nagkaro'n s'ya. Kasi ang bilis n'ya kinalimutan kaya nakipaglaro s'ya. Tinignan n'ya ako.

"Why, Reo? Please, be honest. Kahit masaktan ako, please, sabihin mo sa'kin 'yung totoo." nagmamakaawang sabi ko.

"Because I don't want to get married." sabi n'ya habang nakatingin sa mga mata ko.

That's when I snapped. I slapped him.

"You should've said it!" sigaw ko sa kan'ya.

"Sana sinabi mo! Kasi hindi ko naman ipagpipilitan ang sarili ko sa taong ayaw sa'kin. Hindi 'yung umabot sa ganito." gigil na sabi ko habang dinuduro s'ya.

"You have the chance to said no, but you didn't."nanghihinang sabi ko.

"Alam mo siguro mahal kita kaya ginagago mo ko." umiiyak na sabi ko kaya napatingin s'ya sa'kin.

"Who are you, Reo? Who really are you? I don't know you anymore. You're not the Reo that I loved." napailing ako.

"Maybe, I don't know you at all. I don't know the whole you."

Huminga ako nang malalim.

"Kung ayaw mo pala sana sinabi mo sa'min, sa'kin. Para natigil na agad. Hindi ko naman ipagpipilitan ang sarili ko sa taong hindi ako mahal. Pero sana naman hindi mo ginawa 'yon habang engage ka pa sa'kin. Kahit respeto man lang sa'kin, Reo. 'Yun lang. Hindi mo pa binigay. Talagang ginawa mo pa habang engage ka." sabi ko at marahas na pinahid ang luha ko.

"Sobrang sakit ng ginawa mo, alam mo ba 'yon? Parang hindi ako karespe-respeto dahil sa ginawa mo."

"No---" marahas akong umiling sa kan'ya.

"Malaya ka na sa'kin. Malaya ka na engagement na pumipigil sa'yong makipaglaro. I'm sorry for this. Ngayon magagawa mo na lahat ng gusto mong gawin." sabi ko at tinalikuran s'ya.

Wala na akong narinig mula sa kan'ya hanggang sa makapasok ako sa sasakyan. Huminga ako ng malalim kasi nabawasan na kahit papa'no 'yung bigat sa dibdib ko.

Before we go to school, Ryzk, brought mo to a café that far away from school pero madadaan pa rin naman ang school namin bago pumunta rito sa café. I like the ambiance. Nakaka-relax din sa lugar na 'to. Good place to study because it's really quiet, may pinapatugtog man silang kanta pero relaxing, 'yung hindi ka talaga maiistorbo at maiingayan.

The place is surrounded by trees kaya siguro pati 'yung paligid, masarap din ang simoy ng hangin. Good thing may second floor kaya nandito kami sa balcony, dito kasi mas kitang-kita namin ang labas ng café. Napahugot na lamang ako ng hininga dahil sa simoy ng hangin.

"I didn't know na may ganitong lugar pala rito." sabi ko habang nakatingin sa labas.

"Hindi ka kasi mahilig lumabas." rinig kong sabi ni Ryzk.

Kaya napatingin ako sa kan'ya.

"Look who's talking." mataray na sabi ko sa kan'ya. He chuckled.

Tinitigan ko s'ya at naramdaman naman n'ya 'yon kaya tinignan n'ya ako ng may pagtataka.

"Why?"

"Did you...bring her...here?" I asked, slowly. He smile sadly.

"Yeah. I did. She liked to study here. Mas makakapag-aral at makakapagnotes daw s'ya rito kaysa sa bahay nila. Dun daw kasi para s'yang hinahatak nang kama n'ya kaya hindi raw s'ya matapos-tapos sa school works n'ya." he said.

While I'm looking at him, there's still longing on his eyes, pero halata na rin sa kan'ya na natanggap na n'ya na wala na si Athena. I'm glad. Because before he cannot function properly, lagi s'yang lutang. But when we reminded him the words the she said before she left, dun s'ya natauhan. Malaki talaga 'yung iniwan n'yang impact kay Ryzk. She thought him how to love and to forgive na nakalimutan ni Ryzk when our mother died. Nalungkot din ako ng mawala s'ya pero alam ko na kahit wala s'ya rito physically, she's still guiding us, like our mother.

"You always go here too?" I asked. Ngumiti s'ya sa'kin.

"Yeah. Kasi mas nakakapa-aral ako rito, unlike sa bahay na kapag nakikita ko 'yung kama, inaantok na agad ako. At least dito hindi ko maiisapang matulog dahil nasa public ako." napangisi at napa-iling na lamang ako sa huling sinabi n'ya.

"I think we should go." sabi n'ya kaya tumango ako at inaayos ang mga gamit ko.

Pagka-park ni Ryzk ng sasakyan ay agad kong inayos ang mga gamit ko papalabas pa lang ako ay pinigilan na ko ni Ryzk kaya nagtatakang tumingin ako sa kan'ya.

"Wait for me outside." sabi n'ya kaya tumango ako at lumabas.

Habang hinihintay ko s'ya ay nakita ko si Reo. Napahinto rin s'ya ng makita ako kaya napatitig kami sa isa't isa. Wala naman nagbago sa kan'ya. Kung anong itsura n'ya kapag lagi ko s'yang nakikita, ganun pa rin. Sabagay, ano nga ba aasahan ko? Na magmuhka s'yang miserable katulad ko na kailangan pangmag-ayos para hindi magmuhkang kawawa.

Gusto kong ipamuhka sa kan'ya na ayun na lang ang huling beses na iiyakan ko s'ya. Hindi na iyon mauulit. Ayun na ang huling beses na s'ya ang magiging dahilan ng pag-iyak ko. Napa-iwas agad ako ng tingin nang mapansin ko si Ryzk na kakalabas lang ng sasakyan.

"Ryzk, may meeting daw kami sa SSG mamaya kaya baka late ako makauwi." sabi ko sa kan'ya nang makalapit s'ya sa'kin.

Marahan n'yang kinuha ang bag ko at inilagay naman n'ya ang kanang kamay ko sa kaliwang braso n'ya kaya ikinapit ko na rin ang kaliwang kamay sa kan'ya at iginaya ako papalakad papuntang elevator. Napansin ko na wala na si Reo sa paligid kaya kahit papa'no nakahinga ako ng maluwag. Hindi ko pa rin talaga kaya na mapalit sa kan'ya.

"Text mo ko pagtapos na kayo, susunduin kita." sabi n'ya kaya tumango na lamang ako.

Habang naglalakad kami ay pinagtitingin kami o s'ya lang. Mostly, babae talaga ang tumitingin. Hindi naman na katakataka, ang gwapo ba naman ni Ryzk ay talagang mapapatingin ka sa kan'ya. Para sa kanila, whole package na raw ang kapatid ko. Hindi na ko nagsalita tungkol don pero para sa kapatid ko hindi totoo.

"Heartthrob..." I jokingly said.

Marahan ko pa s'yang siniko. Napailing na lamang s'ya sa sinabi ko.

"Baliw." nakangising sabi n'ya.

"What? Totoo naman. Andami kayang nagkakagusto sa'yo rito." depensang sabi ko.

"Ewan ko sa'yo." naiiling na lamang s'ya habang hinahatid ako sa classroom ko.