Sydney Ortiz
Mabilis na tumalikod sa akin si Sir Ethan at pumasok sa kwarto nito, habang ako naman ay naiwang nakatulala dito. Ilang segundo din ang lumipas bago nag-sink in sa akin ang lahat. Bakit ganito ang nararamdaman ko sa simpleng ‘good night’ lamang niya sa akin?
Pumasok ako sa silid na tinutulugan ko at doon ay parang lutang na humiga ako. Mabuti kong pinakikiramdaman ang aking sarili. Kakaiba ang pagkabog ng aking dibdib. Kakaiba na para bang lately ko lamang nararamdaman.
Ipinikit ko ang aking mga mata at pinilit na makatulog na lamang. Ngunit sa huli ay natagpuan ko pa rin ang sarili ko na paulit-ulit na nag-iisip tungkol sa kakaiba kong nararamdaman sa tuwing nasa harapan ko si Sir Ethan. Kaya naman…
Kinabukasan, pikit-mata kong kinapa ang cellphone ko sa ibabaw ng bedside
