Chapter 42: Almost

2883 Words

Sydney Ortiz Maingat kong dinala si Inay sa loob ng kanyang kwarto matapos naming makapaghapunan, upang makapagpahinga na siya. “Salamat, Anak,” nakangiting wika niya nang maiupo ko siya sa kanyang higaan. “Wala po iyon, Inay,” nakangiti kong tugon sa kanya. “Napakasuwerte ko talaga sa iyo, Anak. Salamat sa lahat ng sakripisyo mo para sa amin.” “Inay, alam niyo naman po na lahat ay gagawin ko para sa inyo,” malambing na sabi ko kay Inay saka ko siya hinagkan. “Alam ko, Anak. Alam ko na mahal na mahal mo kami. Mula nang mamatay ang tatay mo, ang dami mo nang isinakripisyo para sa amin ng mga kapatid mo,” saad niya sa akin. “Kaya palagi ko ring hinihiling ang kaligayahan mo, Anak,” dagdag niya pa sa akin. “Kayo lang naman po ang kaligayahan ko eh,” tugon ko sa kanya. “Ang boss mo, A

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD