Chapter Thirty One
Bumalik siya sa tapat ng silid nito at nag-aalangan na kumatok. Nakailang katok na siya pero wala pa ring sumasagot. “Con?” tawag niya sa pangalan ng dalaga kasabay ng malakas na katok sa pinto. Nang walang sagot ay mas dinalasan pa niya ang pagkatok sa harap ng pinto. “Maricon!” nauubusan ng pasensya na tawag niya. “Maricon! Isa na lang, kapag hindi ka pa sumagot o nagbukas ng pinto mapipilitan akong sirain ito.” banta niya sa dalaga. Pinilit niyang maging matapang ang kanyang tinig kahit ang totoo ay nag-uumpisa na siyang kabahan na baka may nangyari na ditong hindi maganda. “Bakit ba? Sa-sandali lang.” natataranta na sagot nito mula sa loob. “Okay ka lang ba dyan?” naninigurado na tanong niya kalakip ang pag-aalala sa kanyang tinig. Ngunit sa isang banda ay napangiti siya sa nai
- Writer
