MAHIGPIT ang pagkakahawak ni Ace sa braso ko na parang bakal sa tatag at ayaw bumitaw. Hindi siya marahas, pero sapat para iparamdam na wala siyang balak na pakawalan ako. Ramdam ko ang init ng hininga niya sa gilid ko at ang tibay ng dibdib niya habang nakatayo siya sa tabi ko na parang nakaharang at nakabantay sa sinumang magtatangkang kunin ako sa kanya.
“We are in a private conversation,” madiin niyang sambit, mababa at malamig ang tono na may halong pagbabanta. Hindi siya tumitingin sa akin. Lahat ng tingin niya ay nakatutok kay Migs, matalim at walang kurap.
“You have no right to interrupt and certainly no authority to decide what’s best for her.”
Bahagya niya pa akong hinila palapit, nakadikit ang braso ko sa dibdib niya. para bang pinapakita kay Migs na walang karapatan ang kah
