Pinatagal ni Basilio ang pagtunog sa ika treseng kampana habang inaantay ang pagdating ng tagapag ayos. May humawak bigla sa kanilang batok at pinag umpog ang mag ina. Inangat sila sa ere ni Antonio sabay tinapon pababa sa lupa.
Dahil sa bilis ng pangyayari bagsak si Basilio at nanay niya sa lupa. Pagtingala nila nakita nila ang tagapag ayos sa tabi ng kampana, nag aapoy ang kanyang mga mata at ramdam nila ang kanyang galit. “Hindi ko man lang siya naramdaman” bulong ni Basilio. Umangat sa ere si Selya at nahampas sa pader ng simbahan.
Nagpababa si Antonio sa lupa at hinarap si Basilio, poporma palang yung binata pero agad siya nasapol sa dibdib ng bola ng itim na apoy sa dibdib. Talsik ang binata palayo pero tumawa si Selya. “Antonio hindi uubra ang itim na apoy mo sa aking anak!” sigaw
