Si Brion naman ay pinaglalaruan lang ang bolang hawak niya na parang walang pake sa pinaguusapan namin.
Hindi niya pa din naman siguro lubusang maintindihan yung pinaguusapan namin.
“Food is ready,” Louis once again saved my ass out here.
gad akong lumapit doon para tulungan siya mag ayos ng lamesa. Wala din akong balak sagutin ‘yon. Kumain kami sa dinning area. This feels like home.
Pag kasi sa bahay lang ako, mag isa akong kumakain. Depende kung pumupunta si Gio sa bahay. Pero mostly, ako lang talaga ang mag isa and it feels really lonely. I smiled as I look at Brion.
He’s happily eating his food. He’s not a picky eater also. Halos lahat yata ng pagkain, prutas o gulay kinakain niya.
I moved the excess hair away from his face para makakain siya ng maayos. Lumingon ako kay Lou
