Chapter L
“Bakit ka naman dadalaw doon?” naniningkit na tanong sa akin ni Ryuu.
“May sasabihin ako sa kanya,” giit ko. Umiling siya at saka tumingin sa akin ng seryoso. “Sasamahan kita kung gusto mong may sabihin sa kanya.”
Tumaas ang kilay ko. “Ano ako bata para samahan mo? Tumigil ka nga!”
Magsasalita pa sana ako nang pumasok si daddy sa loob ng kuwarto. “Anong kaguluhan ‘to? Bakit kayo nagsisigawan?” tanong ni daddy na ikinairap ko.
Hanggang ngayon ay hindi pa rin sila bumabalik sa ibang bansa dahil hindi pa nakukulong si Vance. Nag-aalala sila na may mangyari sa akin na masama kaya nagdesisyon silang manatili muna rito pansamantala hanggang sa makulong ang tunay na may sala.
“Papa, ‘yang anak niyo kasi, ayaw makinig sa akin,” seryosong sagot ni Ryuu sa kanya na muling ikinai
