Parang nakain niya ang sariling dila ng makaharap na niya ang kaniyang anak. Kanina lang ay ang dami niyang gustong sabihin dito pero ngayon na nasa harap na niya ito ay para naman siyang tuod na nakatayo lang sa kinatatayuan niya.
Paano kung hindi siya nito magustuhan?
Ang tapang niyang tao pero ngayon ay naduduwag siya sa gagawin niya. Nagmumukha na tuloy siyang sira. Magkakalahating oras na siyang nakatayo at nakatitig lang sa anak pero hindi niya talaga mahinuha kung paano ito haharapin.
"Ano bang ginagawa mo?" Siniko na siya ni Kate.
Mukhang nainip na ito sa paghihintay sa kaniya. Inginuso na nitong lapitan niya ang anak nila. Bumuga siya ng hangin. Kailangan niyang gawin iyon kung gusto niyang makilala ang anak. Kailangan niyang tapangan. Mabagal siyang humakbang palapit sa kama
