"Pasensya na at natagalan ako nang kaunti sapagkat–"
Natigilan si ama sa pagsasalita nang dumako ang kaniyang tingin sa akin.
"Ama..."
"A-Anak, i-ikaw na ba iyan?" usal niya
Kararating at kapapasok lang ni ama sa pintuan ng bahay namin. Ngayon ay nasa malapit lang siya ng pinto at ako naman ay nasa sopa nakaupo kasama ang ibang Jocson at si Paulita at ang magkapatid na Andres at Bonita.
Ngumiti naman ako at tumayo. Ininat ko ang aking mga braso upang salubungin ng yakap si ama. Naluha-luhang magkayap kami. Nang bumaklas kami sa isa't isa, hinalikan niya ang noo ko. Mahal na mahal talaga ako ng ama ko.
"Salamat naman at ligtas ka. Alam mo bang nababaliw na ako at hindi makatulog nang maayos mula nang gabing nawala ka nang biglaan dito sa ating tahanan? Sino bang dumukot sa iyo? Saan
