CHAPTER 17: MERCHANTRY
Rhys's POV
Tahimik ang naging byahe namin ni Zion. Maaga pa nang umalis kami, pero sa ilang oras ng aming byahe, inabot na kami ng tanghali sa daan kaya nagdesisyon kaming huminto sa isang lilim ng puno at doon ay naghanda kami ng aming kakainin.
Kagaya ng naging kaugalian namin kapag nasa gubat kami, gumagawa kami ng siga para doon magluto ng pagkain, ako ang nag-aayos ng mga gagamitin at si Zion naman nag nagluluto.
Inihanda ko rin ang dalawang maliit na upuan na kasama sa mga ibinigay ng mga residente mula sa viyon na pinanggalingan namin. Ngayon ay hindi na namin kailangan maupo sa lupa, sa bato, o sa putol na kahoy kapag kakain.
Hindi ko pa nabubuklat lahat ng bagay na ipinadala nila, pero sa tingin ko naman ay lahat ng iyon ay magagamit namin sa tamang pag
