Chapter 22

1991 Words

May kung ilang segundo siguro siyang nakatulala habang nakatitig sa binata. Hindi niya lubos akalain na magsasalita ito nang ganoon! Lord, anong haba naman ng kanyang buhok! "Baka mamaya, hanggang salita ka lang, ha?" pang-aasar niya rito nang makabawi siya sa pagmangha. Hinampas din niya ito sa braso, umaasang maitatago noon ang kilig at sayang kanyang nadarama. Pabigla-bigla naman kasi ito! Hindi ito sumagot bagkus lalo lamang siyang tinitigan. Na para bang siya ang pinakamagandang babae sa balat ng lupa. Ramdam naman niya 'yon, eh. How he cherish and love her. Hindi lang sa mga salita nito kundi pati sa gawa. And hopefully, hindi ito magbago. Hindi siya mapakali, nahihiya rin. Pero ang hiyang kanyang nadarama ay unti-unting napaglitan ng pagtataka at pagkainis dito. Marahan niya i

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD