Chapter 32

1727 Words

“Baby, wag ka nang umiyak,” pang-aamo ni Sean kay Dona. Pero tila may sariling buhay ang kanyang mga luha na sige pa rin sa pag-agos.   “Bumalik na ba si tatay?”   “Hindi pa. Pero ang lola mo, hinanap ang tatay mo para raw mapaliwanagan.”   Napabalikwas sya ng bangon. Nawala kasi sa isip nya ang kanyang Lola Donita.   “Naku eh bakit nyo pinayagan? Sobrang tanda na ni lola. Baka kung mapaano yon!”   “Lola Donita can take care of herself. Besides, may kasama nya ang bodyguards nya, at mabilis pa rin namang maglakad si lola.”   Mariin na lamang syang napapikit. Naramdaman nyang marahan syang kinabig ni Sean upang mapahilig sya sa dibdib nito. Nabawasan nang kaunti ang kanyang pag-aalala, lalo na't pumulupot na ang mga braso ng lalaki sa kanya. Sa ganoong sitwasyon sila napasukan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD