The Bachelor's Desire: Nicholas Daniel

Chapter 5

Sydney Lee

"Mommy?" mahinang tawag ko habang nakikinig sa recording. Isang ragasak na lamang ang maririnig doon at tila dumaan ang isang anghel sa loob ng auditorium dahil sa katahimikan.

"Colonel?" rinig kong tawag sa akin ni Theo.

"That's the end of the recording, I think may nakakakilala sa inyo kung sino yung babaeng nasa huling bahagi ng recording?" saad nung katabi ni General Rico.

Lahat naman sila ay nagtinginan sa akin, nag-aalala. "Yes and if the fact that we hear her voice clear and loud in this place, we are 70 percent positive siya na nga ang taong yun." seryosong sagot.

Napakunot naman ako ng noo at napatayo. "Bakit 70 percent pa? that is her 100 percent general,"

Tumayo na rin ang iilan kong mga kasamahan, hanggang ngayon ay nanginginig pa rin ang katawan ko. After all this years nang paghahanap sa kanya ngayon malalaman ko na nasa kamay siya ng mga taong yun?

"Colonel Lee, we need to make sure na siya na nga ang matagal mo nang hinahanap. We also hope na siya na yun but this recording alone is not..."

I scoffed, this reason again.

"With all due respect General, I know you hold the highest position in this room but that doesn't hide the fact that you do not follow protocols." Malamig kong usal. This happen again, after 3 years nangyayari ulit ito.

"What?"

Lumapit ako papunta sa kanya and hindi ako pinigilan ng mga kasamahan ko, they knew I am the only one who can stand against this unfair General.

"The main protocol of a military is when there is a sign of life you go plan and rescue them, but you? You don't follow the plan and rescue protocol but instead you neglect and prioritize your own safety instead," malamig kong usal. Tumigil ako sa harap nila at tila ang Himpapawid ay hindi makapaniwalang sumasagot ako sa nakakataas sa akin.

"I am you General not your friend, Colonel Lee. You should know your position or else I will put you into sanction." Nagmamatigas niyang usal.

This old hag is so much alike to that person, no wonder magkumpare nga sila.

"Remember this General, hindi lang ikaw ang may position sa auditorium na to. Ang pinagkaiba lang natin ay ikaw ang General namin but other than that?" hinampas ko ng malakas ang lamesa. "Wala ka kung wala kami, we will follow the plan and rescue protocol with or without your permission. We prioritize our comrades and we protect this country, not your goddamn family." Tinapon ko ang lahat ng mga papel na nandoon which leaves everyone in this room into shock, well ang mga taga Himpapawid lang ang nagulat.

Nasanay na ang mga kasamahan ko na ganito ako and they support me anyways.

"I will file a sanction against you! This is disrespectful!" galit niyang sigaw at namumula na rin siya sa galit. Napahiya eh.

I smirked, "Go ahead and file, sino ba ang tinakot mo..." Lumapit ako sa kanya para mahinaan ko ang boses ko. "If I reveal in this room how you achieved that fvcking position, do you think they will respect the way the did just like now?"

I smirked when I saw kung paano siya namutla sa sinabi ko, I stand up and I look down at him when he suddenly sit in his chair.

"If that person is really her, Hindi mo pwedeng isacrifice ang mga sundalo natin just because of your personal interest."

Sinasabi ko na nga at irarason niya ang bagay na to.

"Tumatanda ka na nga at nabibingi ka na, that person holds the higher position than you Brigadier General ka lang at siya? Lieutenant General at hindi ka ata nakikinig. She gave orders to send reinforcement to rescue the civilians na hinostage ng groupong yun," Tumalikod na ako at agad kong nakita kung gaano namangha ang mga kasamahan ko at ang Himpapawid.

"Theo, report this matter to Army chief of Staff General Jose." Seryosong usal ko.

Pinagbalingan ko naman ng tingin ang Himpapawid na naka-awang na nga bibig sa sagutan namin. "Are you the General?" tanong ko sa katabi kanina ni General Rico.

Tumango naman siya, "Brigadier General Kleo Smith,"

"Well, since kayo rin lang naman ang nag-open ng bagay na to. We will ask for more cooperation to you in the near future..." Hindi ko na natapos ang sinasabi ko nang bigla niya akong putulin.

"Actually, nandito rin ang Lieutenant General namin. He just asked me to do his job,"

Nalukot naman ang noo ko sa sinabi niya, napalingon agad siya sa mga naka-upo na kasamahan niya.

"Sir?"

"I thought matatapos lang ang palabas na to na hindi ako makakapasok,"

Tila tinakasan ako ng nang tumayo ang taong yun, hindi ko inaasahan ang position na hinold niya.

"That was impressive my lady, I never thought na mas matapang ka pa pala." nakangiti niyang usal.

"You..."

"He is Lieutenant General Nicholas Daniel madam, he choose to sit there because tinatamad siyang umupo sa harap." napakamot ng ulo yung General Kleo.

"I think marami ka nang sinasabi Kleo, pwede ka nang maglinis ng sampung air craft mamaya." nakangisi pero puno ng pagbabantang usal ng taong to.

Ano daw ang pangalan niya?

"Don't call me by my rank, call me Nicholas or Nich or baby?"

Oh my God, he is really fast at alam ko na sobrang dami ng nalandi nito.

"Lieutenant will be okay, I want to be formal." nagmamatigas kong usal.

Ngumiti lang siya sa akin at binalingan ang nanghihinang si General Rico. "Can you lead us to your office? me and your colonel needs to talk regarding on this matter."

Tumango naman si General Rico at naunang umalis, lumingon muna ako at tinawag si Theo.

"Theo, gather the other officials and wait me sa conference."

tumango naman siya at umalis na rin sila. Sumunod ako sa kanila sa opisina ni General Rico and all I can say is corruption really dominates in this room.

Napa-iling na lang ako dahil sa dami ng mga mamahaling painting na nandoon.

"I didn't know na mahillig pala ang mga army sa paintings." makahulugang usal ni Lieutenant Nicholas.

Umupo na ako sa sofa pero nagtaka ako kung bakit nandito pa rin si General Rico, Tinignan siya ni Lieutenant Nicholas. "Mukhang tama nga si Colonel Sydney kanina, bingi ka na nga. Hindi mo ata naintindihan na kami lang ni Colonel Sydney ang mag-uusap." malamig na usal ni Lieutenant Nicholas.

aangal pa sana si General Rico pero wala na siyang magawa, I just rolled my eyes on him. May araw ka rin sa akin, I will strip that position and throw you in jail.

Naiwan kami sa loob ng opisina at isang nakakabinging katahimikan ang pumagitna sa amin.

"Well, tayong dalawa lang naman dito. Why don't we talk about your plans about the future?" nakangiti niyang usal.

Marunong ba ang taong to na hindi ngumiti. "Me and my troops just need an approval from our chief of staff, after that we will carry out the plan and rescue protocol." sagot ko.

"I think you misunderstand my question."

"Huh?"

"I want to know your plans about your future, may boyfriend ka na ba?"

Pwede ko na bang sapakin ang taong to?