XELLONIA POV
NAPAHAWAK ako sa aking puso nang maramdaman ko pa rin ang pagkabog nang mabilis nitong puso ko.
“Miss Xellonia!”
Halos tumigil ang paghinga ko nang marinig ko ang boses niya, hindi pa ba siya aalis?
Naku, umalis ka na sana.
Ayoko na naman maging issue sa buong campus. Kaunting araw na lang tapos magkakaroon pa talaga ako ng big issue.
“Miss Xellonia!”
Napahinto muli ako nang hawakan na niya ang balikat ko. Napalunok ako dahil patuloy na naman ang pagkabog ng aking puso.
“A—ano na naman ang kailangan mo?” tanong ko sa kanya, hindi ako lumilingon sa kanya.
“Nagka—stiff neck ka ba, Miss Xellonia?”
Wala akong stiff neck, bwisit ka Santi saltik!
“Ano ba talaga kailangan mo?” ulit na tanong ko sa kanya.
Nawala ang kamay niya sa balikat ko at nakita ko na lang siyang na
