Ang katahimikan ng madaling-araw ay binasag ng malakas na kalansing ng mga susi at ang mabigat na yabag ng bota ng mga guwardiya sa pasilyo. Hindi pa man sumisikat ang araw, ang pinto ng aming selda ay bumukas nang may nakakangilong tunog.
"Reyes, gising!" sigaw ng isang babaeng guwardiya. "Mag-impake ka na ng mga gamit mo. Lilipat ka na ng building."
Napatayo ako mula sa aking manipis na kutson, bahagyang naguguluhan at kumakaba ang dibdib. "Lilipat? Saan po? Bakit ako ililipat?"
"Sa Pregnant Women’s Ward," maikling sagot niya habang nakatingin sa kaniyang logbook. "Protocol ito para sa mga bilanggo na kumpirmadong nagdadalantao. Mas malapit iyon sa infirmary at may hiwalay na area para sa inyong mga buntis. Para masiguro ang kaligtasan ninyo at ng mga sanggol niyo. Bilisan mo, marami
