“Pinayagan ka na ba ni Dad na umalis?”
Humigpit ang hawak ko sa shoulder bag ko nang marinig ang boses ni Kuya. Nakaupo siya sa sofa habang hawak ang telepono na animo’y may ka-text nang humarap ako sa direksiyon niya.
“Huling araw na ng parusa ko kahapon,” maikling sagot ko tanong niya sa akin.
He slowly nod his head before lifiting his shoulder in a half shrug. Akala ko ay wala na siyang sasabihin pa kaya naman tumalikod na ako sa kaniya ngunit agad din akong natigilan nang muli siyang magsalita.
“Thank you.”
My heart skipped a bit upon hearing what he said. Kung tama ang pagkakatanda ko, iyon ang unang beses na nagpasalamat siya sa akin mula nang magkakilala kaming dalawa.
I swallowed the lump on my throat before looking towards him once again. “Para saan?” pagmamaang-maangan ko.
