one year later. . .
Sabi nila, may mga bagay talaga na mangyayari sa atin na hindi naman natin inaasahang mangyayari. Kahit planadong-planado na ang buhay mo at pakiramdam mo ay alam mo na ang kahihinatnan mo sa mga susunod na araw, may hindi talaga inaasahang pangyayarii na magpapaiba ng takbo ng buhay natin.
“Iris, hindi ka pa rin kumakain. Kumain ka na dahil baka kuhanin na nila ang mga tray. . .” mahinang untag ko kay Iris at tumabi sa kaniya sa pag-upo sa kaniyang kama.
She drew in a long breath, worry were evident on her eyes. “Wala akong gana, Ate Riley,” Iris answered in a low voice.
Sa pagkakataong iyon ay ako naman ang napabuntong hininga at nag-aalalang tumingin sa kaniya. “May masakit ba sa ‘yo? H-Hindi ka naman nagkakasakit noon—“
“Ate Riley, isang taon na tayo rito.”
Ba
