Chapter 65
Sab…Sab…
Tinawag niya ko sa nickname ko. My heart was beating fast. Napatitig na lang ako sa kanya at ganoon din siya.
I was so extremely confused! Hindi ko alam kung ano talagang eksaktong mararamdaman ko ngayong nasa harapan ko na siya. 8 long years! Wala akong balita sa kanya. Well, he bid a goodbye pero wala siyang dahilan na sinabi. Is that enough para hindi ako magtanim ng sama ng loob sa kanya kasi nagpaalam naman siya? Iniyakan ko siya ng ilang buwan. Nangulila ako ng ilang taon. Hinanap ko pa rin siya noon kahit wala akong clue kung nasaan siya?
Nadepress talaga ako ng ilang buwan nang mawala na lang siya bigla. Hindi ako makatulog ng maayos. Halos madehydrate ako kakaiyak. Nangayayat din ako ng husto dahil hindi rin ako makakain. I almost want to disappear. Parang
