CHAPTER 18

1050 Words
With you standing next to me I've got nothing to fear- WTK I catch the bouquet when I see it coming directly towards me. Suddenly, everyone stops, including the other bridesmaids and even the bride, who didn’t expect that I would be the one to catch the flowers. But the show must go on; I need to stay in character. It’s in the script, so I can’t lose focus. Huminga ako ng malalim at ngumiting ipinakita ko sa bride ang nasalo kong bouquet niya. We already rehearsed this, so I know it will be easy. This is our last scene for the end of the story. Medyo naiiyak na rin ako dahil alam kong sa ilang buwan rin naming pinaghandaan ang project na ito. Masasabi kong worth it naman kahit papaano. Hindi na rin bago saakin ang feeling na ito dahil tuwing gumagawa ako ng project kahit pa kontrabida ako sa halos lahat ng role ko. Hindi ko pa rin maiwasang maging emotional dahil nagtrotrowback sa aakin mula day one. Lahat ng pagod at puyat namin ito na ang bunga. “I catch your bouquet.” May ngiting saad ko nang lumapit si Eliza saakin at masuyong ngumiti. "Well, I’m glad you did. Congratulations in advance. And I’m also sorry for what I did before. I hope you can forgive me, and I’m happy for both of you” She sincerely said. Gusto ko mang magkunot ng noo pero hinayaan ko lang. Nakalimutan ba niya ang script niya? Iba dapat ang sasabihin niya. "Congratulations and best wishes to both of you. Let's not dwell on the past. Instead, let's take it as a lesson in life." “You’re right.” Lumapit naman si Eliza saakin at niyakap ako. Her last line will be our end. “Dahil diyan gusto ka naming sumaya sa araw na ito. Just relax and enjoy the show. Let your heart be the guide and follow the flow; that’s the key to making it so.” Tuluyan ng napakunot ang noo ko sa sinabi niya. Hinihintay ko na ring magcue sila upang i-cut na pero wala pa ring nagsasalita. Okay, what is happening? Hinila naman ako ni Silver sa gitna at pinaupo ako sa wingback chair hindi ko alam kung paano napunta iyon doon. Masyado nang occupied ang utak ko sa mga nangyayari at hindi na sila sumisiksik. Parang bumalik nanaman ang lahat sa hindi ko alam ang nangyayari sa paligid ko. “Sabi ni Eliza just enjoy the show. We got you.” Kumindat pa ito saakin bago umalis. Nagtatakang nakatingin ako sa mga audience na nasa harap lang. Gusto kong umalis pero para bang tinali ako dito sa kinauupuan ko. Bigla namang dumilim sa paligid kaya halos masinghap ang lahat ng nandoon tatayo na sana ako pero biglang tumapat ang spotlight saakin kaya nasisilaw ako. Maya-maaya pa'y nakarinig ako nang pamilyar na tugtug at boses. I’ll never forget that song. It’s called 'Sad Song' by We the Kings, though the lyrics don’t match the title. Nag-umpisa na ang kanta at hindi ko pa rin makita kung nasaan ito, pero alam kong siya ang kumakanta. You and I We're like fireworks and symphonies exploding in the sky With you, I'm alive Like all the missing pieces of my heart, they finally collide So stop time right here in the moonlight 'Cause I don't ever wanna close my eyes This song brings back to me the old days. The day that I didn’t know he will become a part of me. Sa sobrang lalim ng pag-iisip hindi ko namlayang nasa harapan ko na ito. Wala na akong pakialam kung saan man siya nanggaling. Basta halo-halo na ang nararamdaman ko sa sandaling ito. Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you, I'm just a sad song I'm just a sad song Hinila naman ako nito patayo at ibinigay ang mic saakin kaya wala na akong nagawa kung hindi sumabay sa agos sabi ni Eliza at kantahin ang sunod na part. Madalas naming kantahin ito kaya hindi na iba saakin. Kasalukuyang nakaharap na ako sa audience habang kumakanta. Hindi ko man sila makita dahil sa pwesto lang namin ang may ilaw pero alam kong nandiyan lang sila at nanunuod. Bigla naman akong namula ng maramdan kong nasa likod ko na si Sage at nakayakap. Marahan niya rin akong isinasayaw kaya nagpadala na rin ako. With you, I fall It's like I'm leaving all my past in silhouettes up on the wall With you, I'm a beautiful mess It's like we're standing hand and hand with all our fears up on the edge So stop time right here in the moonlight 'Cause I don't ever wanna close my eyes Humarap na ako sakanya ng tuluyan. Nasa punto ako na marami akong gustong itanong pero ayokong masira kung anong mang meron saamin ngayon. I will trust him at iisipin ko na lang na kaming dalawa lamang ang nandito. Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you, I'm just a sad song Hindi na namin iisipin ang ibang tao, importante kaming dalawa lang. You're the perfect melody The only harmony I wanna hear You're my favorite part of me With you standing next to me I've got nothing to fear Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you, I'm just a sad song I'm just a sad song I'm just a sad song I'm just a sad song “I Love you.” Ramdam ko lahat ng emosyon ng sinabi niya ang mga salitang yun. Dahil doon hindi ko na mapigilan ang mga luhang kong nag-unahang lumabas. Yumakap na lamang ako sakanya bilang sagot. “I Love you too.” Bulong ko na lamang. Nagiging emotional ako.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD