Pistanthrophobia (ON-GOING)

twenty

XX.

Bigla akong nagising nang maramdaman ko na nag-vibrate 'yung phone ko na nakalagay sa ilalim ng maliit na unan na dala ko.

1 message received from Billyㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ

Bakit naman nagtext 'to ng ganitong oras? Almost 3:30 na ng madaling araw.

Billy:

Someone's out there. Wag kang lalabas, kami nang bahala.

Oh, shoot.ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ

Pati ba naman dito? Lumingon ako kay Monique na katabi ko na mahimbing na natutulog. Nandito rin 'yung dalawa na friend ng kapatid ko pero wala mismo si Chloe. Where the hell is she?! Baka kung anong mangyari sa kanya!

Maingat pero mabilis na tumayo ako para hanapin si Chloe sa labas. Hindi ko na sinuot 'yung glasses at wig ko dahil tulog na naman ang lahat at madilim pa. Nagsuot lang ako ng hoodie para matakpan 'yung mukha ko, it will be a big problem kung may makakakita sa’kin. Lalo na’t hindi ako naka-disguised.

Pagkalabas ko pa lang ng tent ay sumalubong agad sa'kin ang malamig na simoy ng hangin. Napayakap ako sa sarili ko habang nililibot ang tingin sa paligid para hanapin si Chloe, ang tunog ng hinahangin na dahon lang ang naririnig ko pati ang mga kuliglig.

Mabilis akong napalingon sa bandang kanan ko nang makarinig ako ng kaluskos. It's not Chloe, kasi kung siya iyon sana ay nagpakita na siya.

I really need to find her, nag-aalala ako. Baka kung anong mangyari sa kanya, alam ng mga galit sa'min na kapatid ko si Chloe. Hindi imposibleng idamay siya.

Naglakad lakad ako pero hindi ako nagpupunta sa banda na maraming puno dahil sobrang dilim doon. Nakahinga ako ng maluwag nang makita ang isang babae na nakaupo sa hindi kalayuan sa isang malaking bato. Kahit nakatalikod, alam ko nang si Chloe ito.

"Hey.." Pagkuha ko ng atensyon niya kaya gulat na napalingon siya ngunit napalitan din agad 'yon ng pagtataka nung makita niya ako. Madalas ay nakasuot ng makeup si Chloe, pero hindi naman makapal. Hindi naman kami close kaya ngayon ko lang siyang nakitang walang kahit ano sa mukha.

And she’s very very pretty, nakikita ko talaga ang resemblance namin sa isa’t isa.

"Why are you here?" Matabang na tanong niya. Imbis na sumagot ay umupo ako sa tabi niya habang nakikiramdam sa paligid.

"You, bakit hindi ka pa natutulog?" Tanong ko kaya dinaanan niya ako ng tingin at iritadong tumawa.

"Hindi ko kayang sikmurain na matulog sa isang tent na kasama ka." Sabi niya kaya napatitig ako sa kanya, nagbuntong-hininga ako at nag iwas ng tingin.

"Why do you hate me so much, Chloe?" I asked. Magkahalong lungkot at disappoinment 'yung boses ko. Hindi ko lang matanggap na magkapatid kami pero parang kaaway ang tingin niya sa'kin. Para bang sipon ako na nakabara lagi sa ilong niya kaya hindi siya makahinga ng ayos.

Hindi siya sumagot, pero tumayo siya para umalis kaya hinawakan ko agad siya sa braso. Inis na naglabas siya ng buntong-hininga at humawak sa kanyang noo.

"What do you want me to do then?" Tanong ko kaya malakas na tinabig niya 'yung kamay ko at taas ang kilay ng lumingon sa'kin.

"Just don't let me see your face, again." She paused for a second. "If that's impossible, wag na wag mo na lang akong kausapin. Makuntento ka na lang na hindi ko pinagsasabi na nagpapanggap ka lang na nerd o kung ano man 'yang trip mo sa buhay. Just mind your own business and i will do the same."

Hindi ako nakasagot at napatitig lang sa kanya. Naramdaman ko na nag-iinit na ang mata ko, malapit na akong maiyak pero ayokong ipakita. Binitawan ko 'yung braso niya at tumango.

"Fine, just go back to the tent. Hindi na lang muna ako babalik do'n para makatulog ka ng ayos." Sabi ko kaya umirap siya saka tumalikod.

"Babalik ako sa tent kung kailan ko gusto.”

Bakit ba ayaw niyang makinig? Delikado dito sa labas at hindi niya kayang ipagtanggol ang sarili niya!

"Why don't you listen to me? Kahit ngayon lang, Chloe. It's dangerous here for petes sake! If you don't want me to approach you, just let me protect my sister." Inis pero may halong pagmamakaawa 'yung boses ko. Hindi siya nakasagot kaya magsasalita na dapat ako pero sabay kaming napalingon sa kung saan nang may marinig kami na kaluskos.

"Go back to the tent!" Utos ko sa kanya habang mahina siyang tinutulak. Kinuha ko 'yung swiss knife ko sa bulsa ko kaya napatingin siya do'n.

"How about you?" Tanong niya kaya natigilan ako sa paglingon sa paligid. Napunta ang tingin ko sa kanya. Nananaginip ba ako? Nag-aalala siya?

"I'll be okay.." I smiled.ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ

"Iniisip ko lang 'yung pwedeng mangyari kapag may nangyari sayo, ako ang pagbibintangan dahil ako ang kasama mo—"

"Fine, fine. Wala naman akong sinasabi." Pagputol ko sa sasabihin niya kaya umirap na naman siya. Ngumiti na lang ako at hinila na siya papasok ng tent. Hindi ko na siya hinintay magsalita at sinara na agad 'yung zipper bago lumingon sa paligid.

Kinapa ko 'yung phone ko sa bulsa ko nang maramdaman na nag-vibrate 'yon.

King:ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ

Go back inside.ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ

Lumingon-lingon ako sa paligid para hanapin siya pero hindi ko siya makita. Ang dilim naman kasi dito. Mabuti na lang marunong akong makiramdam dahil tinuruan ako nila King. I can even protect myself with my eyes closed.

Dahil sa sobrang tahimik ay naririnig ko na 'yung mga hinahangin na dahon ng mga puno. May naririnig din akong kaluskos sa paligid na sa tingin ko ay sila Billy, hindi ko naman sila makita. Ngunit alam ko kung nasaan silang banda.

Sa huling pagkakataon ay nilingon ko 'yung tent kung nasaan sila Chloe and Monique. Huminga muna ako ng malalim para ihanda ang sarili ko saka naglakad papunta sa madilim na part nitong gubat. Sumandal ako sa isang puno habang nakikiramdam.

Mabilis akong napalayo sa puno nang makita ang lumilipad na kutsilyo na dapat ay tatama sa'kin, nilingon ko ang kutsilyo na bumaon sa puno sa likuran ko.

"Oh, shit." Kumabog ng malakas ang dibdib ko.ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ

Hinigpitan ko ang hawak sa swiss knife na hawak ko bago mabilis na naglakad papunta sa tao na bumato ng kutsilyo sa'kin. I can see his left arm, nakatalikod siya na nakasandal sa isang puno. Nagtatago. Not knowing na palapit na ako sa kanya.

"Hey." Tawag ko kaya mabilis siyang napalingon at inatake ako ng kutsilyo na hawak niya pero nakailag ako.

I kicked his hand kaya nabitawan niya 'yung hawak niyang kutsilyo. Yumuko ako para makapunta sa likuran niya, pinulupot ko 'yung braso ko sa leeg niya at inipit 'yon hanggang sa mawalan siya ng malay.

I didn't kill him, he's just sleeping.ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ

Agad akong napalingon sa likod ko nang maramdaman ko na may naglalakad palapit sa'kin. Pero naestatwa ako sa kinatatayuan ko nang makita na si Kyle 'yon, akala ko ay magtataka siya o hindi niya ako makikilala pero wala siyang reaksyon. Hindi ko matantya kung ano ang nasa isip niya.

"K-kyle.." Nanginginig na nasabi ko lang. His eyes are fixed on me, tumigil lang siya sa paghakbang nang halos isang ruler na lang 'yung pagitan namin.

"Haven’t they told you to stay inside the tent?" Tanong niya kaya naguguluhan na tinitigan ko ang mukha niya, this is just like a normal thing to him.

"Kyle..." Nalilito kong pinagmasdan ang mukha niya.ㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ

He held my wrist. "Bumalik ka sa loob ng tent, i want you to be safe.”

Napanganga ako at naguguluhan na umiling. So, alam ko sa sarili ko na alam niyang ang pinapakita kong Ynna ay ang hindi totoong ako. Pero alam niya na ako ito? Alam niyang ako ang childhood bestfriend ng bestfriend niyang sila King at Billy?

"Y-you knew all along?" Gulat na tanong ko. Hindi siya sumagot pero hinawakan niya 'yung hood ng jacket na suot ko.

Tinanggal niya iyon sa ulo ko kaya nakita na niya ng malinaw ang mukha ko. Napaigtad ako at napapikit nang dumikit ang daliri niya sa pisnge ko dahil tinanggal niya 'yung buhok na nakatakip sa mukha ko saka iyon nilagay sa likod ng tenga ko.

"You have no idea how i wished i could stare at this face of yours, Savanna." He said, his voice is full of admiration. "Smart, pretty and strong. That right there is a deadly combination. Damn, aren't you something else."ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ