Pistanthrophobia (ON-GOING)

fourty two

XLII.

Walang tigil ang pagtulo ng luha ko habang nakatayo sa labas ng bahay ko bilang Savanna Castro. Alas onse na ng gabi at hindi ko alam kung nasaan si Kyle, nanginginig ako ng sobra dahil sa lamig ng hangin at pag-iyak.

Hindi ko alam kung nagpupunta pa si Kyle sa apartment na 'to na inupahan ko dati pero base na rin sa mga halaman na inaalagaan ko dati na ngayon ay buhay pa; ayun ang nagsasabi na nagpupunta pa dito si Kyle. Hindi ko alam kung pupunta siya dito ngayon pero wala na akong lakas na hanapin pa siya sa ibang lugar. I need to see him! Kailangan ko ng yakap niya para bumalik ang lakas ko.

Kulay ang orange ng daan dahil sa ilaw ng poste, simula ng dumating ako thirty minutes ago ay wala pang dumadaan dito. Lagpas alas dose na ng madaling araw at nasa sari-sarili na nilang bahay ang lahat ng tao.

Umupo ako at sumandal sa bakod, niyakap ko ang tuhod ko at parang bata na umiyak. Kyle, nasaan ka na ba? I need you so bad. I miss you so much. Lalong napalakas ang paghikbi ko kaya kinagat ko ang labi ko para mapigilan.

Halos tumigil ako sa paghinga nang makita sa hindi kalayuan ang isang lalake na naglalakad, mabilis kong pinunasan ang luha ko para makita iyon ng malinaw. Mabilis akong napatayo at parang bata na napaiyak nang makumpirma na si Kyle 'yon.

"K-kyle!" Humihikbi na sigaw ko kahit malayu-layo pa siya. Kahit malayo ay alam ko na siya ito, sa tindig at lakad pa lang ay alam ko na.

Nakita ko ang pagkunot ng noo niya at napatigil siya sa paglalakad. Para siyang naestatwa. Damn, Kyle! Bakit kailangan mo pang tumigil?! I need you here right now!

"Silvana?" Nagtatakang tanong niya habang mabagal na humahakbang. Napahikbi ako at nagmamadaling tumakbo palapit sa kanya.

"K-kyle!" Niyakap ko siya ng mahigpit at lalong umiyak sa dibdib niya. Nanigas siya sa kinatatayuan niya at nabitawan ang plastik na dala niya.

"S-silvana.." Nag-alala ang boses niya. Nag angat ako ng tingin kaya nakita ko ang nagtatakang mata niya, para siyang nalilito.

"It's Savanna.." Pagtatama ko sa gitna ng pag-iyak. Kumunot ang noo niya at unti-unting nanlaki ang mata habang nakatitig sa mukha ko.

"A-ano?" Halos walang boses na tanong niya. Hindi makapaniwala.

"Kyle, bumalik na ang memory ko.." Nanginginig ang boses na sabi ko. Lalong lumakas ang paghikbi ko nang unti-unting magtubig ang mata niya.

"Oh my God.." His voice was crack. Tinulak niya ang mukha ko sa dibdib niya at niyakap ako ng mahigpit. "Oh my God.. Savanna.."

Hindi ako nagsalita. Dinama ko lang ang sobrang higpit niyang yakap, halos hindi na ako makahinga dahil sa higpit nito. But i don't care, i could die for this hug! I could die for his touch..

Mabilis ang pag-hinga niya at hindi ko napansin na humihikbi na siya ng mahina. Lalong sumakit ang puso ko, hindi ko alam na nakakasakit ng puso ang ganito kalalang kasiyahan. Binuro niya ang mukha niya sa leeg ko kaya naramdaman ko agad ang tuloy-tuloy na pagtulo ng luha niya sa balikat ko.

"I missed you so much.." Malambing na sabi niya sa gitna ng paghikbi. Oh, my Kyle.. I missed you too! Kung alam mo lang kung gaano ka namimiss ng sistema ko kahit nung mga oras na hindi pa kita naaalala.

Kumalas ako sa pagkakayakap kaya nagtama ang mata namin. Basang-basa ng luha ang mukha namin pareho, kumikinang ang mata niya dahil sa luha. God.. Normal pa ba 'tong nararamdaman ko? Sobrang miss na miss ko siya! His dark expressive eyes, his eyebrows, his eyelashes, his nose, his lips.. I could stare at his face forever.

"Tell me i'm not dreaming.." Maingat na sabi niya na para bang kapag sinabi niya iyon ay talagang hindi nga ito magiging panaginip. Malalim at nakakatunaw ang pagtitig niya na parang kinakabisado ang bawat features ng mukha ko.

"You're not dreaming, Kyle.." I assured him.

"Nah, this is too good to be true. I need an assurance.." His voice was husky. Hinawakan niya ang baba ko para iangat ang mukha ko, bumaba ang tingin niya sa labi ko kaya napalunok ako. Nagwawala ang puso at tiyan ko dahil sa pagtitig niyang iyon.

Napapikit ako nang lumapit ang mukha niya sa mukha ko. His lips brushed against mine. Delicately at first, almost testing to see if this is real. His fingers is in my hair and his lips is on my mouth. Tumulo ang luha ko habang nakapikit. I love Kyle so much. I love him so much it hurts.

"I love you so much, Savanna.." He said in a voice that crack, bawat pagbanggit niya ng salitang iyon ay tumatama ang labi niya sa labi ko dahil sa sobrang lapit ng distansya namin. Napadilat ako at nakita ang naluluha niya pa rin na mata. Lalo akong natutunaw. God, nababaliw na yata ako!

"After all this time?" Parang batang tanong ko. Nilayo ko ang mukha ko para makita ko ng maayos ang mukha niya. Kinagat niya ang labi niya para pigilan ang namumuong ngiti.

"Always.." Namamaos ang boses niya. Para siyang nalalasing, mapungay ang mata niya habang pinapanood ang bawat pag galaw ng labi ko.

Hinawi niya ang hinangin na buhok sa mukha ko, sobrang ingat. Para bang mababasag ako kapag hindi niya iningatan. Tumungo siya para halikan ako ng maraming beses sa labi, maingat na maingat at halos nararamdaman ko ang dumadaloy na kuryente sa katawan ko.

"Please, don't leave me again.." He said softly. Napatitig ako sa kanya, i would love to be with him but this is not going to be easy. Hindi ko kaya na mapahamak si Kyle at ang mga mahala namin dahil sa pagsama ko sa kanila. Natatakot ako sa pwedeng gawin nila ate Agnes sa kanila, paano kung hindi nila matanggap na bigla na lang akong aalis?

Would they kill me? Papatayin ba nila ako at ang mga tao sa paligid ko dahil alam ko ang secret agency na iyon? Of course, they would. Mas gugustuhin nilang mamatay na lang ako kesa mabuhay na nalalaman ko ang sikreto nila.

Yumuko ako at kinagat ang labi ko. "Kyle.."

Kumunot ang noo niya. Hinawakan niya ang baba ko para iangat ulit ang mukha ko, hindi mapakali ang mata niya.

"Are you scared?" He asked softly.

"They're gonna kill me.." Mahinang sabi ko kaya dumilim ang mata niya, nag tiim ang bagang niya at hinaplos ang magkabilang pisnge ko.

"You know to yourself that i'm not going to let that happen.." Mariin na sabi niya. "I need you, okay? So be brave and want me back.."

"But, Kyle.."

"No!" Halos mapatalon ako sa tono ng boses niya. "Tell me you won't leave me again, Savanna. Sabihin mong hindi mo ko ipagpapalit sa lalakeng iyon, that motherfucker.." Itinagilid niya ang ulo niya habang nakakunot ang noo. "What's that bastard's name again?"

Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang pag ngiti dahil sa reaction niya. "Gael, his name is Gael Chavez--"

"I don't care about his name!" Mataas ulit ang boses niya.

Ngumuso ako. "Pero ikaw ang nagtanong.."

Nag iwas siya ng tingin at pumikit. Nilagay niya ang isang kamay niya sa bewang niya at huminga ng malalim para pakalmahin ang sarili. I smiled. I miss the jealous Kyle so much.

"Bebe ko.." I sweetly called him. Agad siyang napalingon at mabilis na nanlambot ang expression ng mukha niya. Naramdaman ko ang mabilis na pag iinit ng mukha ko dahil doon.

"Oh, fuck.." He muttered under his breath. Kinagat niya ang labi niya para pigilan ang ngiti pero hindi siya nagtagumpay. "You have no idea how much i missed that, Savanna."

"But, it's corny.."

"No, it's not!" Agad na apila niya. Napalingon ako sa paligid dahil sa lakas ng pag sigaw niya, nasa labas pa pala kami at para kaming may sariling mundo dito! Buti na lang ay madaling araw na kaya wala nang dumadaan dito. Darn it. We kissed here?! Mabuti na lang ay orange ang ilaw kung hindi ay makikita niya kung gaano kapula ang mukha ko.

"Can we.. go inside?" Tanong ko kaya parang natauhan siya. Dinampot ko ang nabitawan niyang dala niyang plastic bag kanina at sinilip iyon. Drinking alcohol! Balak niya na naman mag inom ngayon?!

"You know.. I just couldn't sleep so.." Tinignan ko lang siya na parang batang nagpapaliwanag sa nahuli na kasalanan. "What? I just can't sleep, okay? Kahit anong pilit ko ay namimiss kita, nangungulila ako at para akong namamatay kapag pumapasok ka sa isip ko. I need something to forget you, kahit hanggang sa pagtulog lang dahil alam ko naman na 'pag gising ko ay ikaw na naman ang maiisip ko. Especially this morning, Savanna. My heart was aching so bad.. It was 6am and the world was waking up and all i wanted is to wake up next you.."

Rinig na rinig ko ang lungkot sa boses niya. Nag iwas siya ng tingin, mabilis ang paghinga at pinapakalma ang sarili. Nangingilid na naman ang luha ko, alam ko sa sarili ko kung gaano siya kalungkot nung hindi pa kami magkakilala tapos iniwan ko siya..

"And you were with that motherfucker.." Nagtiim ang bagang niya, nakakuyom ang kamao niya kaya maingat na hinawakan ko ang kamay niya. Lumingon siya at kitang-kita ko kung paano nanlambot ang mata niya nang makita ang nangingilid na mata ko.

"I'm sorry, bebe ko. I just can't help but to feel jealous.." Malambing na sabi niya, frustrated. Pinunasan niya ang mata ko gamit ang thumb niya at huminga ng malalim habang pinagmamasdan ang mukha ko, nakikita ko ang alinlangan sa mata niya. "You still choose me, right? Ako pa rin naman, diba?"

Ngumuso ako. Paano niya naisip na hindi siya ang pipiliin ko? Dahil ba sa sinabi ko sa kanya kagabi nung lasing siya? Kilala ko siya, alam kong natatandaan niya iyon kahit lasing siya. Sadyang hindi niya lang napipigil ang sariling emosyon niya 'pag nakainom.

"Kyle.." Tinitigan ko siya sa mata niya. "I choose you, okay? And i'll choose you, over and over and over. Without pause, without a doubt, in a heartbeat. I'll keep choosing you.."

Kinagat niya ang labi niya at hinila ako para yakapin. "I am sorry, Savanna. Alam kong natatakot ka para sa'kin pero babawiin kita. You remember what i told you last night? I will kill for you. I'll do that, alright. Gagawin ko ang lahat para mabawi ka.."

Pumikit ako. Alam kong hindi ko siya mapipigilan, he's Kyle Vergara. Ang dapat ko na lang gawin ay ang protektahan siya sa pagbawi sa'kin kahit alam kong hindi iyon magiging madali.

"It's going to be a lot of work, Kyle.." I warned him.

"I'm not afraid," Namamaos ang boses niya. "I'm only afraid of losing you.."

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ