Pistanthrophobia (ON-GOING)

thirteen

XIII.

Umiinat na naglalakad akong palabas ng school. Atlast, dismissal na! Simula umaga hanggang gabi ay nasa school ako. Three subjects ba naman sa isang araw, balak yata kaming patayin nung mga prof namin!

Pagkalabas ko ng gate ay nakita ko agad 'yung service ko na taxi. Bago pa kami makarating sa bahay ko ay napadaan kami sa isang convenience store. Bigla ko tuloy gustong kumain ng noodles in cup, malamig kasi ngayon kaya ang sarap talagang kumain ng mainit.

"Manong, dito na ako bababa."

Bumili ako ng dalawang malaki na cup noodles at tinapay. Umupo ako sa upuan doon na nakatapat sa labas kaya kitang-kita ko 'yung ibang estudyante na naglalakad na nakikita ko sa school namin.

Mga nag-gagala siguro. Ang labo lang kasi may mga sarili naman na kotse 'tong mga 'to. Gusto lang siguro nilang mag-walk trip. Sabagay, ako rin naman ay meron. Pero dahil nagpapanggap ako, hindi ko 'yon ginagamit. Kanya-kanyang trip lang 'yan.

Yumuko na lang ako at hinipan 'yung noodles na nasa tinidor ko bago ko 'yon isubo. May mga students na pumasok dito sa convenience store na kung hindi ako nagkakamali ay kaklase ko ang iba.

Humalukipkip ako at tumingin sa labas ng convenience store, kanina ko pa nararamdaman na may nagmamasid sa'kin. I mean, almost everyday 'yon. Five days na rin mula nang ibigay sa'kin ni Kyle ang number niya at sabihin na tawagan ko siya kapag may nangyari. Nakita niya rin kasi 'yung lalake na hindi ko malaman kung stalker ba o ano.

Malinaw naman ang mata ko pero hindi ko makita 'yung guy na nasa madilim na part. Napaiwas ako ng tingin nang makita ang mahinang parang flash ng camera na nanggagaling doon. What the hell?! Pinipicture-an ba ako ng isang 'to?

Binitawan ko 'yung hawak kong tinidor at tumayo pero natigilan ako nang makita na napatingin sa'kin 'yung mga kaklase ko na nandito rin.

"Oh. Hey, Ynna."

Tumango lang ako sa kanila at umupo ulit. Paano kung may biglang mangyari at hindi ko mapigilan ang sarili ko at nakatikim sa'kin ng combo ang stalker na 'to? End of the world na. Bunyag ang hidden identity ko. Sayang effort.

Tinawagan ko si Billy para humingi ng tulong pero hindi sumasagot. Mukhang natutulog ang isang 'to dahil wala naman siyang klase kanina. Sinunod ko naman si King pero wala rin, baka busy kay Monique. Oh my gosh, wala na akong ibang friends dito! Tsaka mukhang hindi rin nila ako matutulungan dahil may mga students dito, at magtataka ang mga iyon kapag nakita na tinulungan ako ng mga lalake na 'yon.

Si Miracle kaya? Tutal alam niya naman na ako 'to dahil sinabi namin sa kanya. Si Monique lang naman talaga ang walang alam dahil may selective amnesia ang ate niyo.

Hindi pwede si Miracle, gabi na at malayo ang bahay nila dito. Delikado na.

Kyle Vergara

Siya na lang kaya? Tutal sinabi niya naman na tawagan ko siya kung kailangan ko ng tulong. Pero nagdadalawang isip ko, kinagat ko ang aking labi at inabot yata ako ng sampung minuto para magdesisyon na siya na nga lang talaga ang tawagan ko.

I dialed his number at wala pang two seconds ay sinagot niya agad. Ano pa bang aasahan ko? Laging nakatutok sa phone niya ang isang 'to.

"Hello?" I greeted nervously.

"Sino 'to?" His voice was husky and bored. Were he sleeping? Pero nasagot niya agad 'yung tawag.

Kinagat ko ang aking labi. "This is Ynna..."

"Oh?" Parang biglang naging interesado ang boses niya.

"Uh... Can you please come here? I need your help." Nahihiyang sabi ko.

Narinig ko ang parang tunog ng pagtayo niya sa background. Feeling ko ay nakahiga siya sa isang leather sofa kanina, my ears are sensitive so...

"Where are you?"

"I'm at the convenience store, dito malapit sa—"

"I'll be there."

Napakagat ako sa labi ko nang namatay ang tawag. He just ended it, without knowing kung saang convenience store ba ito.

Umakto na lang ako ng normal at kunwari ay wala akong alam na may nangpi-picture sa'kin habang hinihintay si Kyle. He told me to wait for him so kailangan ko nga talagang maghintay, ano kayang ginagawa niya nung tinawagan ko siya? Natutulog ba talaga siya o gano'n lang talaga siya kaboring makipag usap sa mga tao? Naistorbo ko ba siya? Nakakahiya tuloy!

Kasalanan ng stalker 'to! Kapag hindi ako nakapagpigil ay lalapitan ko agad 'to para makatikim ng uppercut. Pero goodbye Ynna Castro na ko no'n. Uh, hirap pala ng ganito na nagpapanggap.

Muntik na kong tumalon dahil sa tuwa nang makita si Kyle sa labas ng convenience store na naglalakad patawid. Pinakalma ko ang sarili ko habang nakatitig sa kanya.

He's just wearing plain dark blue v-neck, black shorts and a pair of nike slippers. Medyo magulo ang buhok niya na akala mo ay sinadya dahil ang cool pa rin tignan no'n. Lalo tuloy siyang pumuti sa paningin ko.

"Is that Kyle?"

"Gosh, first time ko siyang nakita na ganyan lang ang suot."

Nagsimula na siyang mapansin ng ibang estudyante na hindi ko na namalayan na nakalapit na pala siya sa'kin.

He then held my right arm suddenly, naramdaman ko agad ang mapang-husgang tingin ng mga nakakakilala sa'min ni Kyle.

"Wait—"

"Let's go." Aniya at mabilis akong hinila palabas ng convenience store. Nagpahila na lang ako dahil wala na akong magawa.

This is not what i'm expecting! Paano kung lalo akong pag-initan ng mga estudyante dahil dito? Paano kung ma-issue kami? Anong iisipin ng mga tao? Nagde-date kami nito ni Kyle Vergara? Paano na ako? Gosh. Lalo akong pag-iinitan nito!

Dahil sa pag-iisip ay hindi ko namalayan na nakatigil na kami sa harap ng isang nakaitim na lalake. Itim ang cap, itim ang jacket, itim ang pantalon, itim ang sapatos at may dalang camera.

Nanlalaki ang mata niya habang gulat na nakatingin sa'min ni Kyle. Familiar siya, sobrang familiar niya. His terrified eyes are shaking, i don't know how to react!

"Give me the camera." Malamig na sabi ni Kyle sa kanya.

Hindi gumalaw 'yung lalake. Nanginginig ang kamay niya habang salitan ang tingin niya sa'min ni Kyle. Humigpit ang hawak ko sa laylayan ng damit ko dahil sa dumaan na malamig na hangin, bumaba ang tingin ko sa kamay ko na hawak ni Kyle. Then somehow, my face heated and i can't feel the cold wind anymore.

"You don't wanna?" Tanong ni Kyle. Hindi inaalis ang tingin sa lalake na hindi mapakali ang mata dahil sa takot. Tumango siya ng dalawang beses at yumuko, pagka-angat ng kanyang ulo ay kinilabutan ako nang makita ang nakaguhit na ngisi sa labi niya.

Nanlaki ang mata ko. That damn smirk again.

"K–kyle Vergara!" Hindi na niya pinansin 'yung lalake dahil hinila na niya ulit ako.

"K-kyle.." He shifted his gaze at me. Nag yelo ang katawan ko nang magtama ang mata namin, his eyes are dark but expressive.

Nagkamali ba ako ng hiningian ng tulong?

Hinila ko siya papunta sa taxi na dumaan, agad kong binitawan ang kamay niya pagkasakay pa lang namin.

"Thank you.." Mahinang sabi ko kaya lumingon siya sa'kin. "Ako nang bahala sa kanya, wag mo na siya—"

"Bakit?" Pagputol niya sa sasabihin ko.

"Huh?"

Hindi siya sumagot. Tinitigan niya lang ako at kahit natatakot ako ay hindi ko magawang mag-iwas ng tingin. Pakiramdam ko ay hini-hypnotize niya ako, na para bang kaya niya akong kontrolin.

"Kyle—"

"Are you scared of me, Ynna?" Malamig ang boses na tanong niya.

Natahimik ako. Natatakot ba ako? Hindi ko alam pero nag-aalala ako sa pwede niyang gawin sa lalake na 'yon. Alam kong kakaiba siyang mag-isip, natatakot ako sa pwedeng mangyari. Sa pwede niyang gawin.

Umiling ako. "It's not what you think—"

"Yeah. It really is not what i think."

Napaiwas ako ng tingin at napakagat ng labi. Nararamdaman ko ang malakas na pagkabog ng dibdib ko, gusto kong bawiin 'yung sinabi ko. Na-offend ko na naman ba siya?

Buong biyahe na kumakabog ang dibdib ko, namamawis ang kamay ko at tinitignan ko siya paminsan-minsan. Sobrang tahimik niya, why am i like this? Bakit natatakot ako sa kaniya ng ganito?

Nang makarating na kami sa bahay ko ay lakas loob akong lumingon sa kanya.

"Thank you for saving me..." Mahinang sabi ko kaya tumango siya habang diretso ang tingin sa'kin. "I–ingat sa pag uwi."

Tumango lang ulit siya.

Huminga ako ng malalim at lumabas ng taxi, nararamdaman ko ang panonood sa galaw ko. Ugali niya ba talaga ang manood ng galaw ng isang tao? Inoobserbahan niya ba ako?

Yumuko ako sa kanya sa loob. "Thank you ulit, babawi ako..."

He just nodded again, hindi inaalis ang tingin sa'kin. Jusko, ano bang gagawin ko? Sumasagot naman siya kanina pero bigla na lang siyang naging ganito. Talaga bang na-offend ko siya?

I just sighed. Isasara ko na sana ang pinto ng taxi pero hindi ko naituloy.

Yumuko ulit ako at ngumiti. "Do you want coffee or something?"