"Please, huwag na ang baby namin!" umiiyak na bigkas ni Raquel habang hinuhuli rin ang mga kamay ko, nakaluhod pa rin siya sa harapan ko at nagmamakaawa.
Kung alam ko lang siguro noon na buntis din ako, ganiyan din sana iyong naging kalagayan ko noon kay Tita Carmina. Hindi na lang para sa sarili ko kung bakit ako nagsusumamo, kung 'di para sa anak ko.
Mas naagapan sana. Hindi sana humantong sa ganoon ang nangyari.
Kung alam ko lang...
Ngayon na nakikita ko si Raquel, umiiyak para sa anak niya ay mas lalo akong napupuno ng galit. Nilalamon ako ng inggit ko na hindi ko na malaman kung paano ko pa kokontrolin ang sariling emosyon.
Lalo pa iyong katotohanan na si Paul Shin nga ang ama ng batang dinadala ni Raquel. Dati? Ibig sabihin ay iyon 'yung mga panahon na sila pa, ibig ding sabihin
