Unang luha matapos ang apat na taon. Hindi ko inakala na mas masasaktan ako sa katotohanang kaya akong itakwil ni Paul Shin, na okay lang kung umalis ulit ako. Akala ko ay tapos na akong masaktan.
Hindi pa pala. Mas nasasaktan pa ako ngayon, pati ang utak ko ay hindi ko na rin makontrol. Ang dami kong iniisip. Napuyat ako kagabi. Halos hindi na nga yata ako nakatulog sa kaiisip kay Paul Shin.
Kaya ngayon ay para akong bangag. Malalalim ang dalawang eyebag sa mga mata ko. Nagmistulan lang akong zombie, iyong patay na ngunit pinipilit pa ring mabuhay. Ni kaluluwa ko ay hindi ko maramdaman sa katawan ko. Wala ako sa sarili.
"Enkelin," pukaw ni Lolo na hindi ko namalayang kanina pa pala nagsasalita.
Dahan-dahan kong inangat ang tingin ko sa kaniya. Maang siyang nakatitig sa akin. Nakita k
