“Go home, Trina. Maaga pa tayo bukas.”
“Uhm...” Hindi siya makaimik at halos natameme na siya nang dahil sa mainit na halik na pinagsaluhan nila kanina. “O-Okay.” Hindi na siya muling tumingin sa mga mata nito saka siya naglakad palapit sa paper na may lamang pagkain. Halos himatayin na rin siya sa sobrang kaba na nararamdaman niya.
“Don't call that way again, Trina. Or else, I may ask for more than that.”
Natigilan siya habang bitbit na niya ang paper bag saka siya dahan-dahang lumingon kay Kameron. She swallowed. She was even more felt shivering while he said those words for her. Hindi siya sanay at ang pagiging madaldal niya ang nagpatahimik sa nangyari kanina. Ngayon, kaharap na naman niya ang binatang kaylalim ng tingin sa kaniya. His emotion was diferrent from his normal one. It w
