Ganoon pa rin ang bahay. Maayos na namentena. Siguro ang galing na maybahay ni Megan at napanatiling maganda ang façade ng tahanang minsan ring naging kanlungan niya. Habang nakatitig sa bahay, dahan-dahan ding lumilitaw sa balintataw niya ang mga alaalang kakabit rito- masasaya, masasakit.
Ngunit nangibabaw ang pait.
Humugot siya ng malalim na hininga. Inipon ang lahat ng lakas na meron siya bago pumanhik sa nakabukas na gate.
Alang-alang sa mahal na mahal niyang anak, tatapangan niya ang sarili na muling tumuntong sa pamamahay na ito na pinangakong hindi na niya kailanmaan babalikan.
Matatapos din ito, Aiah. Wala kang hindi kakayanin para sa anak mo.
Finally, she reached the maindoor.
Napalingon siya ngayon sa kinapaparadahan ng sasakyan na sigurado siyang kay Jacob. Ang nakak
