Tahimik na lumuluha ang dalaga habang lumiliwanag at dumidilim ang kalangitan habang sinabayan pa ito nang malalakas na kulog. Tanging pagluha na lamang ang siyang nagawa ng dalaga habang tinatanggap ang sunod-sunod na hagupit ng latigo sa kaniyang likod. Habang pilit nagmamakaawa sa mga walang awang tao na tigilan na ang pagpapahirap sa kaniya. Ngunit kahit ilang beses pa siyang magmakaawa sa mga ito tila ba bingi ang mga ito at nagpatuloy lamang sa pagpapahirap sa kaniya. ‘Yon tipong kahit nakikita na ng mga ito na duguan na ang likod niya ay para bang wala man lang balak na tumigil ang mga ito sa ginagawang paglatigo sa kaniya.
“Nakikiusap ako sa inyo parang awa ninyo na, pawakalan ninyo na ako.” Lumuluhang sambitla ng dalaga habang nagmamakaawang tumingin sa mga taong nagpapahirap
