Chapter 79
Zhannia
NANG makauwi kami sa bahay, agad ko siyang dinala sa sala at pinaupo sa sofa. Napansin kong natahimik si Michi, napagtanto niya siguro na mali ang ginawa niya kanina. Umupo ako sa tabi niya, hinawakan ang maliit niyang mga kamay, at marahan kong hinaplos ang likod ng mga palad niya.
"Michi," I started gently, "alam kong gusto mo akong protekatahan, pero 'yung ginawa mo kanina, hindi tama." Nakatingin siya sa sahig, hindi makatingin ng diretso sa akin.
"But, Nanay, she was being mean to you...and to Tatay," she mumbled, her little voice tinged with frustration. "Hindi ko siya gusto, Nanay."
I took a calming breath. Naiintindihan ko ang naramdaman ng anak ko, pero kailangan niyang maintindihan na may tamang way sa pagharapan sa ganoong scenario.
"I know you don't lik
