My Childhood Crush

" Talaga po Maam! Buntis ako?" hinde makapaniwalang tanong ko sa Nurse na Nag Assest sa akin, dito sa Aming Health Center. " Yes Iha! Dahil Dalawang Guhit ang Lumabas sa Pregnancy test mo.At Para Maka sigurado ay Nagpagawa si Doctora Ellen nang Ultrasound at Tama ang Pregancy test Buntis ka nga.Congratulations Iha, your Seven Weeks Pregnant!" Masayang Anonsyo nang Nurse sa akin.Noong Una ay Hinde ako Makapaniwala sa Sinabi nito, kaya Talagang Nakailang tanong pa ako sa Kanya. Kaya nang Makomperma ay Walang Pasidlan ang Aking Galak.Mabuti na lamang at may mga Doctor ngayon dito sa aming Center, dahil sa mga Medical mission at ang Napile nila ay Ang Lugar namin. " Thank you Nurse! Napaka saya ko po!" Galak kong sabi dito.Ngumite lang naman ito sa akin, at Ibinigay ang Papel na Magiging Record ko daw sa Center at ang Papel na Kopya nang Aking Ultrasound.May mga Ibinilin din ito sa akin na mga Dapat na Inuming Vitamins upang Maging Malusog daw ang aking Baby, at Nag Bilin din ito nang mga Hinde ko dapat Gawin at ang Maari lang Gawin.pagkatapos nang Mga Paliwanag nito ay Pinasya ko nang Umalis, upang Puntahan ang aking Mahal, Ang Aking mahal na Magiging Ama ng Aking pinag Bubuntis. Hinde Maampat ang ngite sa aking mga Labi, habang Binabay- bay ang daan Patungo sa Kubo, kong saan Nakatira si Henry ang Aking Nobyo.Siya ang Gusto kong Unang Makaalam nang aking Kondisyon, bago ko Problimahin kong Paanong Sasabihin sa aking mga Magulang na Nagdadalang tao ako.Alam kong totol sila sa Relasyon namin ni Henry kaya Alam ko din na Talagang Magagalit sila pag Nalaman na Nagpabuntis ako kahit na Hinde pa Kami Mag- Asawa. Mali ako, inaamin ko Naman yon, kaya nga si Henry mona ang Balak kong Pagsabihan dahil Alam kong Matutuwa iyon, sa Wakas ay Nag Bunga na ang Aming Pag Mamahalan, at Alam ko din na Hinde ako Mag- Iisa na Humarap sa aking mga Magulang. Ilang Bahayan na lamang ang Pagitan nang Mapansin ko ang mga Mata nang Marites na Nakatitig sa akin, sabay Mag Bubulongan, Lalampasan ko na sana iyon at Ipag Sasawalang Bahala na Lamang Dahil sanay na Ako sa mga Mata nang Marites, ngunit hinde pa man ako Nakakalayo nang Tawagin ako Ni Aleng Berta ang May Ari nang Malaking tindahan sa Lugar namin, kong saan malimit nakatambay ang mga Marites nang Barangay.Wala kong Nagawa kong Hinde ang Lumapit dito, kahit na Atat na Atat na akong Umalis upang Makita si Henry at Ibalita ang Blessing namin ngayon Araw.Ngunit Nagtimpi pa din ako, Syempre may Galang pa din Ako sa Nakakatanda.Tamad akong Lumapit sa Tindahan nito. " Bakit po Aling Berta!" Tamad kong tanong Makikitang Wala talaga akong Interes sa kong Ano Man ang Na Marites nila sa Ibang Tao. " Grabe ka Naman, Melissa Mukang Napilitan ka Lamang Lumapit ah!? Concern lamang Naman Kami sa Iyo!" Sita nito sa akin, kaya Napa Buntong Hininga na lamang ako. " Nag Mamadali po kasi ako.Kaya Kong Maari ay Sabihin nyo ang Dapat ninyong Sabihin dahil Mas Importante po ang Pupuntahan ko!" Kaswal kong Sagot, pinipilit na Igalang pa din ang mga Nakakatanda.Dahil kong Kaidaran lamang niya ito, nungkang na Lapitan nya ang mga Ito. " Iseng ikaw na nga ang Magsabi, dahil Ikaw naman ang Nakakita!" Napansin siguro nito na Wala tlaga akong Paki sa Kong anong Sasabihin niya kaya Ipinasa na lamang sa Isa Pang Marites si Aling Iseng. " Makinig ka Mona Kasi Melissa, Kami naman ay Concern lang.Kanina kasing Umaga ay May Dumating na Isang Magarang Puting Kotse sa Bahay nang Iyong Nobyo, at Dahil magkatabi lamang kami kaya Nakita ko na Ang Bumaba doon ay Isang Napaka Gandang Dalaga. Kako ay Baka Hinde ka Naman talaga Mahal ng Nobyo mo, Naiinip lamang siya Dito, kaya Naman ay Nag Hanap nang Mapag Lilibangan. Ang Sweet kasi Nila nang Baba---. " Alam nyo Aleng Iseng, Hinde Magagawa sa akin yan nang Nobyo ko, dahil Totoong Mahal nya ako.Malay nyo Kamag- Anak Lamang Kaya Sweet.Narinig nyo ba ang Usapan? Naiirita kong Tanong dito, hinde na Nagawa pang Ipatapos ang Sasabihin nito, dahil Isipin pa lang na Niloloko lang ako ni Henry ay Parang Hinde kona Kayang Tanggapin. May Bahagi nang Utak ko na Nagsasabing Paano kong Totoo ang Kanilang Nakita, Ilang Buwan pa lamang niya kilala ang Lalaki.Madali lang tlaga siyang Nahulog dito, dahil Likas itong Maabit, ngunit hinde niya Lubos alam ang Pagkatao nito.Ang mga Naiwan sa Maynila ay Wala siyang Alam.Ang tanging Alam lamang niya ay May Nagawa itong Kasalan sa pamilya, kaya Pinatapon dito sa Probinsya.Alam din niyang Mayaman ang Binata. Piro gusto pa din niyang Pakinggan lamang ay Ang Sasabihin ni Henry.Mahal nya Ito kaya sa Binata lamang siya Makikinig. " Wala akong Narinig.Iyon naman ay Sinabi lamang Namin sayo.Baka Magulat ka Pag Dating mo doon ay May Babae kang Madadatnan.Concern lamang kami sa Iyo!"Nagsi Sang- ayon pa ang Ibang Marites.Kaya Napahinga ako nang Malalim dahil sa Pag Kainis.Nasayang lamang ang Oras ko sa mga taong ito. " maraming Salamat po sa Paalala, at sa concern.Pero Hinde ako Magagawang Lokohin nang aking Nobyo, Maiwan kona Po kayo at May Mas Importante pa ho akong Kailangang Kausapin, Kaysa ang Makinig sa mga Kwento ninyong Wala naman maibigay na Patunay!" Tuloyan na ngang Naputol ang Pagtitimpi ko sa mga Marites at walang Lingon- Lingong Iniwan ang mga Ito.Marami pa silang Binubulong- bulong ngunit Hinde kona Inintinde pa.At Muling Ipinaskil sa Labi ang ngite, Kahit kinakabahan akong Lalo, nang Papalapit na ako nang Papalapit. Totoo nga ang Sinabi sa Tindahan mayroong Panauhin ang Aking Nobyo, dahil sa Nakaparadang Magarang Sasakyan sa tabi nang Kanyang Daan.khit Ata Alikabok ay Mahihiyang Dumikit sa Kintab nang Sasakyan. Nakita kong Bukas naman ang Pinto kaya Hinde na ako Tumawag, at Dumiritsyo na sa Loob nang Bahay, sanay na din naman sa akin si Henry na Hinde na ako Nag Papaalam na Pumasok sa Kubo nya. Parang Hinahabol nang Samponh Aso ang Aking Dib- Dib sa Subrang Lakas nang t***k ng Puso ko.Hinde ko Mawari kong Para saan, Palagi ko naman Ginagawa ang Pumasok dito, ngunit ngayon lamang ako kinabahan nang Ganito.Halos parang Ayaw kong Ihakbang ang Sarile ko.Nang Maalala ang Sinabi ni Aleng Iseng ay Naisip kong Baka Dahil lamang Doon kaya Ako Kinakabahan.Huminga muna ako nang Malalim nang Ilang Bises, bago nag Pasyang Pumasok sa Loob. Ganon na Lamang ang Gulat ko nang Makita ko sa Akto kong Paanong Sarap na Sarap ang Aking Nobyo at Ang Babae sa Kanilang Pag Hahalikan, hinde ko na Napigilan, tuloyan nang Kumawala ang mga Luha ko.Naninigas ako sa aking Kinakatayuan, habang Hinde kumokurap na nakatingin sa Dalawa, na Hinde pa din napapansin ang Presinsya ko dahil sarap na Sarap sa Kanilang Ginagawa.Parang Libo- Libong Patalim ang Tumarak sa aking Dib- Dib, halo Halong Imosyon ang Gusto kong Ilabas.Andun ang Pagkagulat, hinde makapaniwala, Nasasaktan at Ang Galit. Nang Mabitawan ko ang Aking Dalang mga Gamot at Papel ay Doon lamang Natinag ang Dalawa at Sabay na Napatingin sa akin. Kita ang Pagkagulat at Pagkataranta ni Henry, Samantalang iyong Babae ay Blangko lamang Ang Expression ng Muka, na Akala mo Walang Ginawang Kababalghan kasama ang Nobyo ko. " M- Melissa! Mag Papali--- Hinde na Natapos ni Henry ang Sasabihin ng Putulin ito nang Katabi.Akmang Lalapit sa akin si Henry, nang Kapitan nito ang Braso nang Lalaki nang Mahigpit. " Anong Ipapaliwanag mo sa kanya? yong Nakita nya ba? Bakit? Sunod- Sunod na tanong nito kay Henry, Habang Mahigpit pa din kapit si Henry.Kaya Lalo akong Nakaramdam nang Galit.Ngunit nang Liit ako sa aking Sarili nang Tingnan ako nito Mula Ulo hanggang Paa, at Kita sa Muka nito ang Pang Didiri.Ano nga bang Panama ko sa Kanya.Maputi, Maganda at Halatang May Pinag Aralan, Mukang Mayaman din ito, Para pa nga Itong Modelo sa Isang Magazines kong Ikukumpara sa aking, Ayos ay Wala man lang akong Panama.Maraming Nagsabing Maganda din naman ako, isa na doon ang aking Nobyo, Matangkad, Balingkinitan ang Balat at Dati din naman akong Panglaban na Muse sa Aming mga School, ngunit Wala pa din sa Ganda nang aking Kaharap. " Enough! Alexa, Go Home now! at Huwag ka nang Babalik! Doon ay Nagkaron ako nang Kakarampot na Pag- Asa ngunit nag Laho din iyon nang Muling Magsalita ang Babae. " No! Sasama ka sa akin pauwi nang Maynila, Weather you Like't or Not! Tita Told me, your Going Home now! Hinde mo Maipipilit ang Gusto mo, dahil Ayaw mo Man ay Nakatakda kanang Ikasal sa Akin Noon pa Man,Ang Babaeng Ito ba ang Ipapalit mo sa akin, Gosh! Henry Ang Isang Sikat na Modelo ay Ipapalit mo lang Sa Isang Gosgosing Gaya niya? Kaya ba kahit tapos na ang Parusa sayo ni Tita ay Ayaw mo pa ding Umuwi? Mag- Isip ka nga Sisirain mo tlaga ang Buhay mo Para sa kanya?" Patuloy na Pang- Iinsulto sa akin nang Babae.Ngunit Wala lamang Iyon, Kompara sa Sinabi nitong Matagal na Dapat silang Mag Papakasal, All this Time ay Niloko nga lang Pala siya nang Lalaki. " T- Totoo Ba Ito Henry? Totoo ba ang Sinabi nang Babaeng Ito?" Kanda Utal kong tanong dala Marahil nang Pag- Iyak at Dinuro ko din Syempre yong Babae. kaya Nang Laki ang Mata nito at Namula ang Muka, halatang Hinde Nagustohan ang Pang Dodoro ko.Bakit siya lang Ba ang Marunong? Tanong ko pa sa aking Isipan habang Hinde maawat sa paglaho. " How Dare---. " I Said Enough Alexa!" Ganting sigaw ni Henry sa Babae at Malala.lam ang Matang Tumingin sa akin. " So Totoo nga? Totoo ngang Ikakasal kana at Ginawa mo lamang akong Libangan?" tanong ko dito na May Halong Sumbat. Naka Ilang Iling ito. " Mag Papaliwanag ako Lisa Plss! Im Sorry sa Nagawa ko. Hinde ko Sinasadya, Pero totoong Minahal kita.Minahal kita nang Lubos, Pero!-hirap nitong Dugsungan ang Sinabi nito kaya iyong Babae naman sana ang Mag sasalita nang Unahan ko ito. " Pwide ba Huwag kang Makialam sa Usapan namin Baka Hinde ako.Makapag timpi sayo, Makita mo kong Paano Magalit ang Probinsyana.!" galit na Banta ko dito. " Pero Totoo ding Ikakasal na ako, Patawad.Hinde ko sinasadyang Paasahin at Saktan ka.Akala ko- Akala ko, Kaya Kong Iwan ang Lahat sa Maynila Para sayo, ngunit Kailangan ako nang mga Magulang ko ngayon, Sana Maunawaan mo ako! Mahal na mahal kita!" umiiyak na din ito, ngunit yong Puso ko ay Parang Pinira- Piraso sa Nalaman. Hinde ko Kayang Tanggapin Paano na ako? " Papaano ako? Papaano kami ng Baby natin? Paano kami Mabubuhay nang Wala ka?" Napaawang ang Labi ng Dalawa, hinde ata Inaasahang sa kabila nang mga Nalaman ko ay May Mas Matinde pang Pasabog ngunit Wala atang Puso ang Babae na Ito, tumawa lamang siya at Masamang Tumingin sa akin. " Hinde namin Kasalan kong Disgrasyada ka, hinde pa kayo Kasal pero Nag Pabuntis ka? para ano Para Mahothotan siya nang Pera? Pwes ngayon pa lang Sinasabi ko Sayo Ni Singkong Duling ay Hinde siya Makakatikim, Tandaan mo yan!" Nagpanting ata ang Taenga ko sa Sinabi ng Dalaga.Anong Akala nya Pera lamang ang Habol ko? " B- Buntis ka? Ngayon lamang Naka recover sa Pagkagulat ang Binata. "Oo at Ikaw ang Ama! Alam mo yan Dahil ikaw lang Ang Nakauna sa akin, at Para sabihin ko sa Inyong Dalawa, Wala akong Paki sa Pera nino man sa Inyong Dalawa,Ikaw Henry Ikaw ang Kailangan ko!" Umaasang Aayon sa akin ang Tadhana, at Pipiliin kami ni Henry. " Hinde kita Maaring Piliin Lisa, Madaming Mga Taong naka Dipinde sa Aking Desisyon!" Malungkot nitong Sagot na lalong Nagpagulo sa akin. " Maawa ka sa amin, Henry, Paano ang Baby natin? Paano ko ito sasabihin sa aking Pamilya? Ikaw lang ang Alam kong Makakaunawa sa akin, Plss Huwag naman ganito!" Pagmamakaawa ko sa Lalaki, dahil sa Pag Kadisperada at Pag Mamahal sa Binata ay Nagawa ko pang Lumuhod sa Harap nito.Ngunit Talaga ngang Buo na ang Disisyon nito. " Tumayo kana jan! Kahit pa anong Sabihin mo ay wala nang Magagawa, kailangan ko nang Harapin ang Kapalaran ko, patawad sa Nagawa ko, Pero Umalis kana at Ayaw na Kitang Makita Khit pa Kailan,Ipa Laglag, O Buhayin mo man ang Bata Wala Na akong Paki!" awang ang Labi at Hinde makapaniwala sa Sinabi nito, Ganon na Ba Katigas Agad at Kadimonyo ang Lalaki, totoo bang Henry ang Nakikilala ko Noon o Ito tlaga ang Tunay nitong Pagkatao.Napa Hagolhol na ko sa Iyak.Isipin pa lang na Malalayo sa Binata ay Parang Gusto ko nang Mawala sa Mundo. " No! No! No! Hinde mo Ako Pwideng Iwan Nangako ka sa Akin, Hanggang Sa huli ay Magsasama tayo, Asan na ang Pangako mo?" Taranta kong sambit, Akmang Lalapitan ang Binata nang Harangan ako nang Babae. " Narinig mo ba ang Sinabi niya? O gusto mo Ulitin ko pa? Umalis kana Bago pa Ako Tumawag nang Barangay.ang Basura ay Para lang Sa Basura kaya Huwag kang Ambisyosa!Pweeehhh!" Pagkatapos ako nitong Hilahin sa Labas ay Dinuraan pa ako nang Babae, dahil sa Pang hihina ay Hinde kona Nagawa pang Manglaban, daig ko pa ang Pinag Pira- piraso sa mga Nalaman. " Maawa ka Henry! Plsss Lumabas ka Jan, Bawiin mo ang Sinabi mo!" Paulit -ulit kong Sigaw dahil Hinde na ako Makapasok,Pinag Sarhan na ako nang Pinto. nag karon ako nang Pag - Asa noong Nagbukas ang Bintana. " Tama na Lisa,Umalis kana, hinde naman tlaga kita Minahal, nag Pa uto ka Lang, kaya Pansamantala ay Ginamit kita, ngunit Hanggang Doon na lamang iyon, Huwag kanang Umasa!" Doon ay Talagang Nawasak na nang Tuloyan ang Puso at pag- Asa ko.Halos pangapusan ako nang Paghinga dahil sa Rebelasyong Hinde ko Matanggap. " Walang Hiya ka! Wala kang Puso! Isinusumpa ko, Kahit ang Makalapit o Mahawak ang Anak ko ay Hinde mo Magagawa, kahit Lumuha kapa nang Dugo ay Hindeng Hinde kita Mapapatawad.Itaga mo yan sa Bato! Isa kang Duwag, Isa kang Malaking Kasinungalingan!" Pagkatapos nang mga Salitang Binitawan ay Pinahid ko na ang Luha ko.Pinasya ko na ding Umuwi, may Mas Malaki pa akong Kailangang Harapang Problima kong Paano ko sasabihin ang Lahat sa aking mga Magulang.Kaya Itatago ko mona ang Sakit sa Sugatan kong Puso. Akala ko Tapos na ang Lhat nang Sakit, ngunit May Sasakit pa Pala sa Aking Madadatnan sa bahay.Ilang Oras lang Akong Nawala at Sandaling Iniwan ang Aking mga Magulang Na Parihas may Iniinda nang Sakit.Sumalobong sa akin si Berna at Ibinalita ang Mas Gigimbal sa aking Pagkatao. " B- Bestie ay Nanay mo!" Naluluha nitong Sabi.Ako man ay Nakaramdam na Nang Kaba, ngunit Gusto kong Makomperna kong totoo ang Hinala ko. "W- Wala na Sila!"Akala ko Ubos na ang Luha ko Kanina, ngunit Hinde pa Pala.Subra Subra naman ang Kamalasan ko ngayon Araw.Mabilis kong Tinakbo ang Loob nang Bahay.Umaasang pina Prank lang ako nang Kaibigan.Ngunit napahagohol na ako, nang Parihas Makita kong May Taklob na Puting Kumot ang Dalawa.At Sabay Na Umiling ang Dalawang Doctor na Tumingin sa Aking Mga Magulang.Doctor ito doon Sa medical Mission sa Center. " Huhuhuhuhu! Nay! Tay! Bakit nyo Naman Po ako Iniwan! Bakit Naman Po sabay nyo pa Akong Iniwan? Paano na ako? Dapat ay Isinama nyo na lamang ako sa Inyo! Hinde ko Kaya Ito, Hinde ko Kayang Tanggapin, na Lahat nang Mahal ko sa Buhay sa Araw na Ito ay Sabay- Sabay na Nawala.Napaka Lupit naman Sa Ka akin nang Tadhana.Bkit??" Paulit- Ulit kong Hinagpis habang Nakayakap sa Dalawang Bangkay.